جای خالی کمیسیون مستقل نازدانه‌های مملکت | طنز

عیسا قلندر

کشور عزیز ما انواع و اقسام کمیسیون مستقل دارد. کمیسیون‌های مستقل انتخاباتی، کمیسیون مستقل حقوق بشر، کمیسیون مستقل مبارزه با فساد اداری، کمیسیون مستقل مبارزه با حوادث طبیعی، کمیسیون مستقل اصلاحات اداری، کمیسیون‌های مستقل فلانی ولد فلانی خسربره‌ی فلانی و یازنه فلانی، اما جای یک کمیسیون دیگر واقعا خالی است و آن کمیسیون مستقل نازدانه‌های مملکت است.

شاید شما مرا ملامت کنید، اما باور کنید این را نظر به کارکرد کمیسیون‌های مستقل دیگر می‌گویم. کار کمیسیون‌های انتخاباتی به خدا و بنده معلوم است. امسال انتخابات می‌شود و تا سال دیگر دوستان بزرگوار همچنان در حال شمارش آرا هستند. آرا را سورت می‌کنند، یعنی پاک و ناپاک می‌کنند. سپس آن را می‌شمارند و می‌خواهند اعلام کنند که این‌قدر رای پاک داریم و این‌قدر رای ناپاک. یک‌دفعه یکی از یازنه‌های قدرت‌مند در حکومت به مسئولان زنگ می‌زند و می‌گوید که از نو بشمارند. فلانی آرا را در حساب پاک بگذارند و فلانی آرا از میان آرای پاک جدا کرده، به چهار بغل بمالید که ناپاک به‌نظر برسد و آن‌ها را روی بسته‌ی آرای ناپاک بگذارند. سپس این فرمایش با کمیشنران شریک می‌شود، از آن به بعد، تا چند ماه دیگر کمیشنران باهم می‌نشینند و تعجب می‌کنند و به نتیجه نمی‌رسند. تا آن‌ها به نتیجه برسند، حتما فرمایش تازه‌ای می‌رسد و این گدودی ادامه پیدا می‌کند. سپس تعدادی از مقامات از بحرانی‌شدن اوضاع خبر می‌دهند و خلاصه کار به جایی می‌رسد که کمیسیون نتیجه را اعلان می‌کند و تا آن وقت، چندسالی سپری شده است.

کمیسیون مبارزه با حوادث طبیعی را در نظر بگیرید؛ حادثه‌ی طبیعی مانند سیل یا برف‌کوچ یا لغزش کوه اتفاق می‌افتد. صدها خانواده یا تلف می‌شوند یا ماه‌ها زیر آسمان خدا بی‌پناه و بی‌کس می‌ماند. بعد چند ماه، این کمیسیون در رسانه‌ها تیتر می‌زند که «خبر فوری!». وقتی خبر فوری شان را می‌خوانیم، می‌بینیم که برای هر خانه یک کمپل، دو دانه قاشق المونیمی شورباخوری و یک درجن نمک‌دان کمک کرده که معلوم نیست هدف از این کمک فوری به قربانیان حادثه‌ی طبیعی چیست.

کمیسیون مستقل مبارزه با فساد اداری را سیل کنید. یک لشکر آدم براساس واسطه هر روز تروتازه در این کمیسیون جمع می‌شوند که با فساد اداری مبارزه کنند. هفتاد درصدشان حتا گزارش‌های بانک جهانی مرتبط با فساد کشورها را نمی‌خوانند و اگر بخوانند نمی‌فهمند. منتظرند که بی‌بی‌سی چه‌ وقت یک خبر از کاهش دو درصدی فساد را نشر می‌کنند که همه‌ی‌شان یک دفعه در فیس‌بوک هجوم آورده و آن را شیر کنند و به‌عنوان دست‌آورد به ‌رخ بکشند. البته ته دل‌شان همه می‌دانند که معاش ماه‌وار مهم‌تر است.

همین‌طور یک عالم کمیسیون مستقل دیگر داریم که رسما به کمیسیون فلانی‌ها مشهور است. چرا که فلانی‌ها کل کاره‌ی این کمیسیون‌هاست. سیستم-میستم در این کمیسیون‌ها دروغ است، اگر فلانی گفت امروز چهارشنبه است، نر نمی‌بینیم که جنتری را پیش رویش مانده و بگوید که امروز شنبه است قربان.

چون این کمیسیون‌ها هیچ کاری را تقریبا درست و به‌موقع انجام نمی‌دهند، چطور است از مقام عالی ریاست‌جمهوری خواهش کنیم که یک کمیسیون دیگر در کنار این همه کمیسیون ایجاد کند و تمام عزیزان از قبیل دختر و پسر عمه، خاله‌زاده‌ها، ورجاوندان کاکا، برادرزاده‌های نهایت عزیز و خیل خسربره‌ها را در این کمیسیون با معاش و امتیاز کافی مقرر کند. نامش را هم بگذارند کمیسیون نازدانه‌های مملکت. فکر نکنم ملت مشکلی با این کمیسیون داشته باشند و اگر هم داشته باشند، بلا د پس ملت. تا به‌حال که ملت را آدم حساب نکرده‌اند، از این به بعد هم نخواهند کرد. چه این کمیسیون را ایجاد کند، چه نکند. اما ایجادش یک فایده دارد. از من نپرسید که فایده‌اش چیست، چون همان چیزی که در ذهن شما می‌گذرد در ذهن من هم گذشته است.

گذشته از این حرف‌ها، آیا تا کنون منتظر اعلام نتیجه‌ از سوی کمیسیون مستقل انتخابات هستید؟ زیاد منتظر نباشید، مبادا قورمه‌ی کچالوی‌تان سر دیگ بسوزد. در مصرف گاز صرفه‌جویی کنید، شک نیست که هفته‌ی بعد دوباره کیلوی صد افغانی شود. خوب خبر دارید که در این مملکت همه‌چیز یاغی شده، حتا قیمت‌ها. شب پایین است، صبح که از خواب بیدار می‌شویم، می‌بینیم گردن برافراشته و سر به آسمان می‌آساید.