کشور پهناور هندوستان بالاخره به پهناوری خود نفهمید و خود را با ما بند کرد. ما به حساب متر مربع چندان چیزی نیستیم، ولی در عوض غیرتِ غنیسازیشدهای داریم که پهنا مهنا پیشش سیگنال نمیدهد. حتما از منابع موثق اطلاع یافتید که کشور هندوستان فیلمی ساخته بهنام «پانی پت» که معنایش یک چیز خیلی بد میشود. بعضی میگویند که این فیلم را یک شرکت سینمایی ساخته. ولی ما قصد داریم آن را از چشم کشور هندوستان ببینیم و به همین خاطر هی کشور کشور مینماییم. در این فیلم چه اتفاق میافتد؟ چرا این فیلم برای ما مهم است؟ و -درست حدس زدید- راه حل چیست؟ (ما همیشه دنبال راه حل هستیم. بچه مامای من تکت لاتری برده بود و میگفت راه حل چیست. آخر ما به او فهماندیم که برایش اتفاق نیفتاده که در پی راه حل باشیم. به خدا).
برای روشن کردن همین سوالها بود که مستقیما به سراغ پوهنمل ننگیالی خان رفتیم و با او در این باب مصاحبه کردیم. از آنجا که در فرهنگ زیبای ما افراد خود را به جای این که من بگویند ما میگویند، من هم در این مصاحبه خود را ما میگوییم:
ما: استاد، ماجرا چیست؟
پوهنمل ننگیالی: هندوستان فیلمی ساخته و در آن فیلم به قهرمان ملی ما احمدشاه بابا توهین کرده.
ما: مشخصا چه توهینی؟
پوهنمل ننگیالی: من هنوز فیلم را ندیدهام.
ما: ولی شما امروز 15 هزار نفر را به سرکها کشانده بودید و بهعنوان یکی از رهبران اصلی تظاهرات علیه فیلم پانی پت ادعا میکردید که به مقدسات ملی ما توهین شده.
پوهنمل ننگیالی: درست است. ما نباید در برابر این اهانت خاموش بنشینیم. احمدشاه بابا برای ما دیوار قرمز است.
ما: خط قرمز منظورتان است.
پوهنمل ننگیالی: نه، ما خط قرمز نداریم. از ما دیوار قرمز است.
ما: ولی شما که فیلم را هنوز ندیدهاید، چطور ادعا میکنید که در آن به احمدشاه بابا توهین شده؟
پوهنمل ننگیالی: این 30 میلیون نفری که در این ملک به خدا ایمان دارند، خدا را دیدهاند؟ شما دربارهی خدا کدام چیز مشکوک بگویید ببینید که چه بر سرتان میآورند.
ما: این درست است. اما اگر فردا فیلم پانی پت را دیدید و در آن توهینی نیافتید…
پوهنمل ننگیالی: اگر توهین نشده بود، ما به ملت بزرگ افغانستان اعلام میکنیم که توهین نشده.
ما: همین؟ در تظاهرات امروز علیه فیلم پانی پت هفت نفر کشته و 52 نفر زخمی شدهاند. 230 حلقه تایر به آتش کشیده شدهاند.
پوهنمل ننگیالی: به روح این شهدای بزرگ درود میفرستیم و از خداوند منان میخواهیم که در جنت برین برایشان جایداد بدهد. اینها شهدای پانی پت هستند.
ما: چرا منتظر نماندید که فیلم را ببینید و بعد دربارهاش قضاوت کنید؟
پوهنمل ننگیالی: ما حاضر نیستیم آن فیلم را ببینیم. به یاران احمدشاهطلب خود هم گفتهایم که این فیلم نجس را نبینند.
ما: در این صورت، شما هرگز نخواهید دانست که واقعا در آن فیلم به احمدشاه بابا توهین شده یا نشده.
پوهنمل ننگیالی: مطمیین هستیم که شده. توهین شده.
ما: این اطمینان را از کجا آوردهاید؟
پوهنمل ننگیالی: از جایی نیاوردهام. در خودم موجود میباشد.
ما: منظورم این است که چطور به این اطمینان رسیدید که در فیلم حتما توهین هست؟
پوهنمل ننگیالی: برادر محترم، فیلم ساخته شده و دربارهی ما ساخته شده. دربارهی گذشته و بزرگان ما ساخته شده.
ما: خوب؟
پوهنمل ننگیالی: خوب به روحت، تو فکر میکنی در این رقم یک فیلم چه میشود؟
ما: متوجه سوالتان نشدم.
پوهنمل ننگیالی: یعنی، یعنی، ببین برادر، صدایم ضبط میشود؟
ما: بلی. خاموش کنم؟
پوهنمل ننگیالی: خاموش کن. منظور من این بود که…
ما: بفرمایید.
پوهنمل ننگیالی: این چیز است. خوب، بابا که به هندوستان لشکرکشی کرد هزاران نفر را کشت، مال و منالشان را غارت کرد و شهرها را با خاک یکسان…
ما: صبر کنید، صبر کنید. واقعا بابا هزاران نفر را در هندوستان کشت؟
پوهنمل ننگیالی: نخیر، بابا مثل دخترهای کمدل از خون میترسید.
ما: منظور بدی نداشتم. فقط سوال کردم.
پوهنمل ننگیالی: اگر کشت یا نکشت، ما باید بگوییم کشت. برای آبروی ما خوب نیست که بگوییم احمدشاه بابا یک آدم سست بود و آدم کشته نمیتوانست.
ما: بسیار خوب. فرض کنید که در فیلم پانی پت همین خونریزیها و غارتها را تصویر کرده باشند. شما که میگویید ما باید بگوییم بابا کشتار و غارت کرد، چرا در عین حال چنین تصویری را توهینآمیز میدانید؟
پوهنمل ننگیالی: ببین. قهرت نیاید، خیلی نفهم هستی.
ما: لطف دارید. سوال کردم چون برای من این نکته روشن نشد.
پوهنمل ننگیالی: خیلی روشن است. اینکه بابا در هندوستان کشتار و غارت کرد، برای آبرو و حیثیت و غیرت ما خیلی خوب است. ولی فیلم ساختنش توهین است. چرا که بابا یک انسان عارف و مهربان بود که آزارش به مورچه نمیرسید. دیوان اشعار بابا را بخوانید. سرشار از عاطفه و محبت و انسانیت است.
ما: گیجتر شدم. از یک طرف میگویید بابا کشتار و غارت کرد و از طرف دیگر…
پوهنمل ننگیالی: کفار را کشت، کفار را غارت کرد، ملک کفار را ویران کرد. تو مسلمان هستی یا نیستی؟
ما: بلی، من مسلمانم.
پوهنمل ننگیالی: کلمهی مسلمانیات را بخوان.
ما: اشهد ان لا اله الله.
پوهنمل ننگیالی: چرا ریشت را تراشیدهای؟
ما: استاد، ریش گذاشتن و تراشیدن یک مسألهی شخصی است.
پوهنمل ننگیالی: پس سنت رسول صلی الله علیه و سلم را قبول نداری.
ما: ببخشید، از اصل بحث دور افتادیم.
پوهنمل ننگیالی: نه نه، تازه به بحث اصلی نزدیک میشویم. یک مسلمان چطور از کفار دفاع میکند؟
ما: استاد، بحث دفاع از کفار نیست. فقط میخواستیم نظر شما را دربارهی یک فیلم بپرسیم. مزاحم نمیشویم. تشکر از اینکه با ما مصاحبه کردید.
پوهنمل ننگیالی: سوء تفاهم نشود. ما و شما باید از افغانیت خود دفاع نماییم. چاشت میماندید.
از ظاهر معلوم است که ما افغانهای شیر، وقت زیاد داریم تا هشیار شویم.
آخرش هم کلمه ره غلط خواندی و پوهنمل صیب نفامید! ای شوخک!