حتا مقامات هم خاطره‌ی بد دارند!

اطلاعات روز
  • عیسا قلندر

بر اساس قانون اساسی کشور، هر موجودی که در افغانستان تذکره گرفته باشد، آدم حساب می‌شود و هر آدمی در افغانستان، دو نوع خاطره دارد. خاطره‌ی خوب و خاطره‌ی بد. در همین مورد، من شخصا اتفاقات یکی-دو هفته‌ی گذشته را رصدکردم و امروز از باب غم‌شریکی، خاطرات بد تعدادی از مقامات عالی‌رتبه‌ی افغانستان را به باد نشر می‌سپارم.

خاطره‌ی داکتر عبدالله: بدترین خاطره‌ی داکتر عبدالله در یکی-دو هفته‌ی گذشته این است که خبر برکناری وزیران را از فیس‌بوک شنیده است. داکتر عبدالله معتقد است که در هیچ جای دنیا این رسم نیست. او معتقد است که با این خودسری‌های اشرف غنی، عظمت جهاد مردم افغانستان زیر سوال می‌رود. او گفته «حالی اگر من کدام وزیر را از کار برکنار کنم، باز دادگاه عالی و لوی‌سارنوالی اعلامیه خواهند داد که عبدالله به حکم قانون اساسی، صلاحیت این کار را ندارد.» دقیقا به همین خاطر است که شما میزان تاسف را در ترکیب بیانیه‌ی او در قبال برکناری تعدادی از وزرا و نصب وزرای جدید، به‌وضوح مشاهده می‌کنید. او در قسمتی از بیانیه‌ای آف د ریکاردش گفت: «یک جوان پنجشیری در فیس‌بوک من پیام داده که او داکتر صاحب! روزه را کل مردم می‌گیره خو گندگی‌اش از تو اس. خبر داری که وزیرایته شوت کده؟!!»

خاطره‌ی استاد کریم خلیلی: استاد کریم خلیلی که تازه از سفر مسکو برگشته، در مورد خاطره‌ی بد‌ش در هفته‌ی گذشته گفت: «من در مسکو رفتم که به‌عنوان یک افغان در گفت‌وگوهای بین‌الافغانی شرکت کنم. روز اول در جلسه بودیم و هیچ مشکلی نبود. در ختم جلسه، مثل تمام بزرگواران دیگر در صف ایستاد شدم که با ملا برادران بغل‌کشی کنم. کل چیز خوب پیش می‌رفت و شب که به اتاق خود رفتم، به کابل زنگ زدم و برای آن‌ها مژده دادم که استاد خلیلی مثل سابق به‌عنوان یک شخصیت تاثیرگذار، در گفت‌وگوهای صلح شامل شده و به همکارانم اطمینان دادم که از منافع شما به‌هرشکلی ممکن، دفاع خواهم کرد. فردایش خیلی منظم و یا یک عالم طرح و شرط از اتاق خارج شدم که در گفت‌وگوها با ملابرادران مطرح کنم. اما مرا به داخل اجازه ندادند و گفتند که تو نماینده‌ی حکومتی و حق ورود به جلسه را نداری. باور کنید این مسأله به اندازه‌ی شکست عالم جان خلیلی در انتخابات پارلمانی برایم سخت تمام شد. هیچ نمی‌فهمیدم چه کار کنم.»

نجیب‌الله خواجه‌عمری: سرپرست اسبق وزارت تحصیلات عالی در خصوص یکی-دو هفته‌ی گذشته گفت: «از اول سر این حکومت شک داشتم. اما یک رقم از چهارطرفم گفتند که باور کردم من حداقل برای پنج سال دیگر وزیر تحصیلات باقی می‌مانم. اما حیف که در افغانستان هیچ‌چیز تاریخ انقضاء ندارد، اما آدم‌ها دارند. طرح سهمیه‌بندی کانکور را با زور سرم پاس کردند. بعدش مرا در سفر روان کردند و من در سفر از طریق فیس‌بوک خبر شدم که از سمت وزارت برکنار شده‌ام. فعلا هیچ چیزی از دستم بر نمی‌آید. فقط می‌گویم، خودم کردم که لعنت بر خودم باد.»

ملابرادر: «از ما خاطرات بد زیاد است. خو از بد بدترش این است که حنیف اتمر در مسکو پیش روی کلگی به ما گفت که کرزی صیب از 9 سال پیش برای آزادی ملابرادر کوشش می‌کرد و خود اتمر در چهار سال گذشته ضیاف کوشش کرده که ملا برادره آزاد کند. خو حالی اگر از خودش پرسان کنیم که او بیادر تو از ترس ما حتا در کنفرانس خبری‌ات بادیگارد و سلاح می‌گردانی، باز خواد گفتند که ملابرادر مخالف صلح است. یک دفعه دلم می‌شد که مثل استاد کریم خلیلی از جلسه بیرونش کنم، باز گفتم گمشکو وبال داره مسکین.»

حنیف اتمر: «بدترین خاطره‌ی من مربوط اول جوزاست، نه نشست دیپلومه‌تیک در روسیه. وقتی ما دو-سه روز قبل از اول جوزا به حکومت هشدار دادیم که چهارراهی‌های کابل را با تظاهرات و حرکت‌های مسالمت‌آمیز فلج می‌کنیم، حکومت را ترساندیم. اما وقتی از مردم خواستیم که بیایید در این خواست برحق ما، ما را همراهی کنید، هیچ کسی حاضر نشد. ما وقتی مابین خود جلسه می‌کردیم؛ هرکسی می‌گفت که فلان چهارراهی را من بند می‌اندازم و چندهزار نفر را به سرک می‌کشانم، اما در اول جوزا معلوم شد که ما چارمغز پوچ خریده‌ایم.»

حامد کرزی: «والله بالله اگر خاطره بد داشته باشم. مردم شریف افغانستان و جامعه‌ی جهانی می‌فامند که کرزی یک آدم باحوصله است. آدم که حوصله داشت، باز هیچ وقت کم‌حوصله نمیشه. ما با طالبان کرام گپ زدیم، بسیار گپ زدیم، توافق کردیم که کرزی صیب آتش‌بس را از طرف طالبان اعلام کنه، اما یک برادر ناراضی از دنیا بی‌خبر گپای مره رد کرده. حالی یک تعداد پیدا شده که کرزی صیب خوده د ترازوی یک عسکر طالب طول می‌کنی ها؟! کرزی همی‌ره هم خاطره بد نمیگه، خاطره خوب میگه. از خاطری‌که فردا باز اودورزاده‌ها مره خواد گفتن که کرزی صیب تو حوصله نکدی. بخدا حوصله کردیم، تحلیل کردیم و پخته شدیم.»

از روزنامه‌نگاری مستقل حمایت کنید

محدودیت‌های گسترده بر رسانه‌ها و فضای عمومی در افغانستان، دسترسی شهروندان به اطلاعات مستقل را محدود کرده است. در چنین شرایطی، «اطلاعات روز» متعهدانه و مستقل به کار خود ادامه می‌دهد تا حقیقت قربانی خاموشی و فراموشی نشود.

ما وابسته به هیچ قدرتی نیستیم و تنها برای مردم می‌نویسیم.

مأموریت ما افشای فساد، بازتاب صدای سرکوب‌شدگان، تقویت پاسخگویی صاحبان قدرت، و پشتیبانی از چشم‌اندازی است که در آن همه شهروندان افغانستان از حقوق و آزادی‌های برابر برخوردار باشند و در صلح زندگی کنند.

خبرنگاران ما در شرایط دشوار و گاه خطرناک فعالیت می‌کنند تا گزارش‌های دقیق، منصفانه و مبتنی بر واقعیت منتشر شود و روایت‌های مردم به حاشیه رانده نشود. تداوم این کار، به حمایت مخاطبان و حامیان مستقل وابسته است.

هر کمک، فارغ از میزان آن، به ادامه روزنامه‌نگاری مستقل کمک می‌کند. اگر امکان کمک مالی ندارید، همرسانی این درخواست و تشویق دیگران به حمایت نیز سهمی مهم در تقویت این مسیر دارد.

در کنار حقیقت بایستید
از اطلاعات روز حمایت کنید

برای حمایت اینجا کلیک کنید
با دیگران به‌‌ اشتراک بگذارید
بدون دیدگاه