روایت تکراری یوناما از حمله بر جنبش روشنایی

نمایندگی سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما)، به‌تازگی گزارش خود در مورد حمله‌ی دوم اسد سال جاری بر معترضان جنبش روشنایی در دهمزنگ را منتشر کرده است. این گزارش به‌عنوان گزارش ویژه‌ی این نهاد تحت عنوان «حمله بر تظاهرات صلح‌آمیز در کابل، 23 جولای 2016» منتشر شده است. نشر این گزارش پس از آن صورت می‌گیرد که سران جنبش روشنایی خواستار یک تحقیق مستقل بین‌المللی در مورد چگونگی وقوع این رویداد و عوامل پشت پرده‌ی آن شده بودند.
سران جنبش روشنایی معتقدند که حمله‌ی تروریستی دوم اسد، به گونه‌ی مشکوک انجام شده و به‌نحوی دولت را متهم می‌کنند که در این رویداد دست دارد و یا دست‌کم در جلوگیری از آن کوتاهی کرده است. آنان بارها خواستار این شده‌اند که باید تحقیقات مستقلی از سوی نهادهای معتبر بین‌المللی تحت نظارت سازمان ملل متحد در این مورد انجام شود. پس از اعلام آمادگی یوناما برای نشر گزارش مستقل در این مورد، اعضای جنبش روشنایی از آن استقبال نمودند و این کار را گام مهمی برای روشن شدن لایه‌های پنهان این رویداد خونبار تروریستی دانستند.
اما اکنون با نشر این گزارش به‌نظر نمی‌رسد چیز تازه‌یی در خصوص چگونگی وقوع بزرگترین حمله‌ی تروریستی در کابل و عوامل آن مطرح شده باشد. در این گزارش یوناما به تکرار همان ادعاهای دو طرف و گمانه‌زنی‌های موجود پرداخته و مواردی را که محل نزاع میان جنبش روشنایی و دولت است، مسکوت گذاشته است. مهم‌ترین مساله‌ی مورد بحث عوامل پشت پرده‌ی این رویداد می‌باشد. هرچند یوناما اذعان می‌کند که اسناد کافی وجود ندارد که نشان دهد در پس این حمله دست داعش بوده است، اما بدون روشن کردن قضیه به طرح ادعاهای دو طرف اکتفا می‌کند.
این گزارش توصیف روایتی است که قبل از این نیز در میان مردم دست‌به‌دست می‌شد و ابهامات موجود در این روایت با نشر گزارش یوناما نیز برطرف نشده است. بسیاری از پرسش‌هایی که در افکار عمومی وجود دارد کماکان بی‌پاسخ مانده و ابهامات و سوءظن‌های موجود در خصوص چگونگی حمله بر معترضان برطرف نگردیده است.
گزارش یوناما همان‌گونه که در آغاز آن ذکر گردیده، نمی‌تواند هیچ‌گونه سند و مدرکی را برای اجراآت جزایی فراهم کند و یا جایگزین تحقیقات جنایی در این مورد گردد. گزارش یوناما از این لحاظ نمی‌تواند کمکی به بهبود روابط میان حکومت و مردم باشد، زیرا سوءظن‌ها و بدگمانی نسبت به عملکرد حکومت در این رویداد خون‌بار تروریستی کماکان ادامه دارد. با وجود آن‌که یوناما تلویحاً غفلت حکومت در این رویداد تروریستی را تایید نمی‌کند، اما استدلال کافی وجود ندارد که بتواند قناعت مردم و معترضان را فراهم آورد و این باور را در آنان ایجاد کند که دولت به مسئولیت خود در این زمینه رسیدگی کرده است.
حادثه‌ی دوم اسد یکی از پرسش برانگیزترین حوادث تروریستی در کابل بود. هنوز ابعاد و لایه‌های پنهان این رویداد مشخص نشده است. نه دولت در این زمینه تحقیق کرد و نه گزارش یوناما، ابعاد پیچیده‌ی این رویداد را روشن می‌کند. هنوز این حادثه نیازمند یک تحقیق جدی و مستقل بین‌المللی است که بتواند لایه‌ها و ابعاد پیچیده‌ی آن را مشخص سازد. ابهام و سوءظن‌های موجود می‌تواند منجر به بی‌اعتمادی بیشتر میان مردم و حکومت گردد و شکافی را که در اثر این حادثه میان بخشی از بدنه‌ی جامعه با حکومت شکل گرفته عمیق‌تر و جدی‌تر سازد.