نیروهای هوایی افغانستان، برای نخستینبار، در سال جاری هواپیماهای جدید جنگی و سبک را علیه شورشیان بهکار خواهند برد
[su_label]منبع: دیپلمات/فرانز استیفن گادی[/su_label]
[su_label]برگردان: حمید مهدوی[/su_label] +
در حالیکه طالبان هفتهی گذشته رسماً حملات بهاری سالانهیشان را آغاز کردند و وعدهی حملات بزرگ را دادند، نیروهای ملی دفاعی و امنیتی افغانستان برای نخستینبار از 15 سال گذشته بدینسو قادر خواهند بود یک هواپیمای جنگی سبک را که مشخصاً برای عملیاتهای ضد شورشگری طراحی شده است، در جنگشان علیه شورشیان استفاده کنند.
نیروهای هوایی افغانستان فصل جنگی سال جاری را با هشت هواپیمای جدید جنگی و سبک A-29 شرکت امبارر/سیرا نوادا آغاز خواهند کرد که در زرادخانهیشان موجود است. اولینبار چهار هواپیمای A-29 در 15 جنوری به میدان هوایی بینالمللی حامد کرزی در کابل رسید. چهار هواپیمای دیگر در ماه مارچ تحویل داده شدند. انتظار نمیرود هواپیماهای بیشتری در سال جاری تحویل داده شوند. قرار است چهار هواپیمای توکانوی A-29 دیگر در سال 2017 تحویل داده شوند و هشت هواپیمای دیگر تا آواخر سال 2018 به نیروهای هوایی افغانستان سپرده خواهند شد و تعداد مجموعی آن به 20 فروند خواهد رسید. نیروهای هوایی ایالات متحده، با هزینهی 427 میلیون دالر از برنامهی «حمایت هوایی سبک» شان، خرید این هواپیماها را تأمین مالی کرده است.
گزارش قبلیام با این عنوان را ببینید: «تأیید شد: چهار هواپیمای جدید جنگی و سبک A-29 به افغانستان رسید»:
قبلاً قراردادعرضهی هواپیمای جنگی و سبک A-29 به «امبارر»، شرکت برازیلی تولید هواپیما و شرکت سیرا نوادا، شریک امریکاییاش، اعطا شده بود تا 20 فروندآن را در سال 2001 تدارک ببینند. اما این قرارداد بهدلیل نارضایتی رهبری نیروهای هوایی امریکا «از کیفیت اسناد و مدارکی که تصمیم اعطای این قرارداد را حمایت میکند» در سال 2012 لغو شد. با اینحال، این قرارداد بار دیگر در سال 2013 به امبارر و شرکت سیرا نوادا اعطا شد. جنرال جاناف کمپبل، فرمانده نیروهای امریکایی در افغانستان، در ماه مارچ 2015 در کمیتهی نیروهای مسلح مجلس نمایندگان امریکا گفت: «در حقیقت، کاش این کار را سالها قبل آغاز میکردیم، اما «ما در جایی هستیم که هستیم (…) بسیار صادقانه بگویم، نمیتوانیم زودتر [این هواپیماها] را تهیه کنیم».
احتمالاً این هواپیماهای جنگی و سبک به [مأموریتها] در ولایت شرقی ننگرهار و ولایت جنوبی هلمند اعزام خواهند شد، جایی که نیروهای دولتی در چند ماه گذشته با شورشیان نبردهای سنگینی داشتهاند. هواپیماهای توربیندار A-29 در درجهی اول در مأموریتهای پشتیبانی هوایی نزدیک در حملات هوایی به درخواست آنچه که کنترلکنندگان تاکتیکی هوایی نامیده میشود، استفاده خواهد شد. نظر به یک گزارش نیروهای هوایی امریکا، «اتاکس [کنترلکنندگان تاکتیک هوایی افغانستان] درخواستها برای انتقال جنازهها از طریق هوا، پشتیبانی هوایی نزدیک، تدارکات مجدد هوایی و حملونقل هوایی را هماهنگ میکند».
هواپیماهای A-29 میتواند با دو بمب 500 پوندی (بهشمول مهمات هدایتشوندهی دقیق)، دو مسلسل 0.50 کالیبر و راکتها مجهز شود. به گفتهی هفتهنامهی دفاعی آی.اچ.اس جینز، این هواپیماها ویژگی «پنج جایگاه حمل سلاح در زیر بال و بدنهاش دارد که میتواند تا 1500 کیلوگرام اسلحهی اضافی را حمل کند. این مهمات میتواند غلاف اسلحه 20 ملیمتری، غلاف راکت، موشکهای کوتاهبرد هوابههوای کلاس AIM-9X و بمبهای معمولی یا هوشمند سقوط آزاد را شامل شود».
آیا هواپیماهای جنگی وسبک جدید میتواند در میدان جنگ تغییری بیاورد؟ هواپیماهای A-29 علاوه بر تقویت روحیهی جنگی نیروهای ملی دفاعی وامنیتی افغانستان که شدیداً به آن نیاز است، بر تعداد مأموریتهای حمایت هوایی نزدیک که در آن نیروهای هوایی افغانستان در حمایت از عملیاتهای زمینی پرواز خواهند کرد، میافزاید. در مقایسه با هلوکوپترهای جنگی و سبک MD530F و هلوکوپترهای جنگی توپدار Mi-24/25 که در حالحاضر نیروهای ملی دفاعی و امنیتی افغانستان در [مأموریتهای] حمایت هوایی نزدیک استفاده میکنند، هواپیماهای A-29 میتواند توانایی بیشتری دارد.
همچنین حضور هواپیماهای A-29 زیر شاخههای نیروهای ملی دفاعی و امنیتی افغانستان را مجبور میکند تا بهدلیل پیچیدگی هماهنگ ساختن حملات هوایی و با در نظرداشت حرکات زمینی ارتش ملی، پولیس ملی و دیگر نیروهای حکومتی، مأموریتهایشان را از نزدیک هماهنگ کنند.
بهدلیل بیتجربگی نیروهای هوایی افغانستان در هماهنگ ساختن حملات هوایی با ارتش ملی، انتظار میرود که این هواپیماها در ابتدا در امر پشتیبانی عملیاتهای نیروهای ملی دفاعی و امنیتی افغانستان مؤثریت کمتری داشته باشند و پتانسیل رویدادهای «آتش خودی» در طول فصل جنگی 2016، بهویژه در جریان عملیاتهای تصفیهای کلان و پیچیده، بالا خواهد بود.
با اینحال، آنچه که تأثیر هواپیماهای جدید را بیش از هر چیز دیگری مشخص میکند، چگونگی استفاده از هواپیماهای A-29 در جریان فصل جنگی 2016 توسط رهبری ارشد ارتش افغانستان است؛ چون این کار بر فرهنگ نظامی ارتش ملی افغانستان در سالهای آینده تأثیر مستقیم خواهد گذاشت.
به یک دلیل رهبری ارشد ارتش افغانستان هواپیماهای A-29 را مانند عملیاتهای ویژهی افغانستان، از قبیل خدمت به یک نیروی واکنش سریع برای واحدهای منظم ارتش ملی افغانستان که خودشان را در رفتن به حملات تهاجمی بدون حضور عملیاتهای ویژهی افغانستان ناتوان میبیند، به کار نخواهند بست. بهطور مثال، درصوتیکه فرمانده یک قول اردوی [ارتش] افغانستان تصمیم بگیرد که حضور هواپیماهای A-29 پیششرط ادامهی حملات است، این هواپیماها حتا ممکن است با کاهش سرعت عملیاتهای نیروهای ملی دفاعی و امنیتی افغانستان در میدان نبرد، به دلیل محدود بودن تعداد این هواپیماها و همچنین کاهش قابلیتهای حمایت هوایی نزدیک ائتلاف ناتو، بر عملیاتهای ارتش تأثیر زیانبار داشته باشد.
بهطور کلی، به کارگیری هواپیماهای جنگی و سبک A-29، نیروهای ملی دفاعی و امنیتی افغانستان را یک گام به تبدیل شدن به یک نیروی جنگی حرفهای نزدیکتر میکند. با اینحال، نباید انتظار داشته باشیم که این هواپیماهای جدید میتوانند ناکامیهای کلی در میدان نبرد را جبران کند و این هواپیماها قطعاً نمیتوانند بهتنهایی پیروزی در میدان جنگ را تضمین کنند.
