منبع: دیپلمات
نویسنده: Catherine Putz
برگردان: حمید مهدوی
هند مشتاق است تأکید کند که پاکستان همواره همسایهی خوبی نبوده است
امر سینها، سفیر هند در افغانستان روز سهشنبه در مصاحبهای با طلوع نیوز، مفکورهی جنگ نیابتی میان کشورش و پاکستان را که در افغانستان بازی میشود، یک افسانه خواند. جنگ هند-پاکستان به نحوی در افغانستان انعکاس مییابد… ما بسیاری از کارشناسان و خبرنگاران را میبینیم که آن را یک جنگ نیابتی «میخوانند» که یک افسانه است و [در عوض]، [این مفکوره]، غباری است که به منظور توجیه رفتار پاکستان ایجاد شده است، که یک همسایهی دوست نبوده است.
با اینحال، سینها میگوید که «پروکسی» هند در افغانستان، مردم افغانستان هستند و «پروکسی» پاکستان طالبان است. صحبت از یک جنگ نیابتی میان هند و پاکستان در افغانستان برای مدت زمانی به دوراهه رفته است. رجنات سینگ، وزیر کشور هند که وزارتش مسئول امنیت داخلی این کشور است، در ماه مارچ گفت که پاکستان در جنگ نیابتیاش با هند از تروریسم به عنوان یک اسلحه استفاده کرده است. پرویز مشرف، رییس جمهور پیشین پاکستان در مصاحبهاش با وال استریت ژورنال در ماه فبروری گفت که «پاکستان و هند، هردو، باید دور بمانند و نباید به این جنگ نیابتیشان در آنجا ادامه بدهند».
وال استریت ژورنال اظهارات کنایهآمیز مشرف را هنگامی که حمایت اسلامآباد از طالبان در افغانستان را برجسته ساخت، از دست نداد: پاکستان یکی از معدود کشورهایی بود که در دههی 1990 رژیم طالبان را به رسمیت شناخت و ایالات متحدهی امریکا و مقامهای افغانستان از دیروقت بدینسو پاکستان را به تداوم «بازی دوگانه»، پس از سرنگونی حکومت طالبان توسط تهاجم به رهبری امریکا در سال 2001، متهم کردهاند که از جنبش شورشیای حمایت کرده که در خاک پاکستان تجدید قوا کرد؛ در حالی که این کشور یک متحد کلان ایالات متحدهی امریکا و همکار ائتلاف به رهبری امریکا که علیه طالبان میجنگید، باقی ماند.
کارلوتا گال، در کتاب دشمن اشتباهی که در سال 2014 منتشر شد، به مسئلهی دخالت پاکستان در جنگ افغانستان از دید امریکاییها پرداخته است. عنوان این کتاب مستقیما به نقل قولی از ریچارد هالبروک که قبلا فرستادهی ویژهی ایالات متحده در افغانستان و پاکستان بود، بر میگردد که زمانی گفت: «احتمالا ما با دشمن اشتباهی، در یک کشور اشتباهی میجنگیم».
رقابت میان هند و پاکستان در افغانستان شدید است و در حالی که حکومت کرزی با هند روابط خوبی داشت، ظاهرا حکومت غنی بیشتر به طرف پاکستان تمایل دارد. جیمز کریتون (کارمند بازنشستهی ارتش ایالات متحده) از مؤسسهی (EastWest) گفت: «وقتی اشرف غنی در ماه نوامبر از اسلامآباد دیدار کرد، روابط حسنهای را با پاکستان آغاز کرد که تا امروز ادامه دارد». کریتون به حرکتهای مثبت در چندین بخش امنیت و اقتصاد به عنوان نشانههای این روابط حسنه اشاره میکند. در جریان هفتهی گذشته، یک هیأت پاکستانی در جلساتی در کابل شرکت کرد تا در مورد تجارت دوجانبه، از جمله موافقتنامهی تجارتیای که هم اکنون عملی میشود، بحث کند.
با وجود این روابط حسنهی ظاهری میان افغانستان و پاکستان، هند مشتاق است تأکید کند که پاکستان همواره همسایه خوبی نبوده است. آلیسا آیرس از شورای روابط خارجی، اخیراً در یادداشتی استدلال میکند که هند میتواند به مراتب یک همسایهی خوبتر برای افغانستان باشد، بهویژه زمانی که مسئلهی امنیت پس از خروج نیروهای ایالات متحده مطرح میشود؛ اما «نگرانیهای دهلی جدید در مورد برانگیختن لانهی زنبوری پاکستان، همکاریهای امنیتی را محدود کرده است».
