مجلس نمایندگان به رییس جمهور و رییس اجرایی هشدار داده است که تا یک هفتهی دیگر اعضای کابینه را به این مجلس معرفی کند. رییس جمهور بعد از ادای سوگند وعده داده بود که تا 45 روز دیگر کابینهی دولت را تشکیل میدهد و وزیران و والیهای قبلی را به عنوان سرپرست معرفی کرد. بعد از گذشت شصت روز دیگر کابینه تشکیل نشد و مسئولیت وزارتخانهها را به معینهای مسلکی وزارتها سپرد و وعده داد که تا سه هفتهی دیگر تمامی اعضای کابینه را به پارلمان معرفی میکند.
از آغاز بهکار این حکومت که بر اثر توافق سیاسی تشکیل شد و هردو دستهی انتخاباتی بر تشکیل حکومت پنجاه-پنجاه و اشتراکی توافق کردند، این گمان وجود داشت که حکومت جدید با کشمکشهای داخلی مواجه خواهد شد. اما با تشکیل این حکومت که از دل یک کشمکش طولانانی انتخاباتی بهوجود آمد و هردو طرف اختلافاتشان را حل کردند، از رفتن کشور به بحران جلوگیری شد و مردم با تمامی مشکلاتی که این حکومت با آن روبهرو بود، امیدوار شدند.
رییس جمهور محمد اشرف غنی در اولین روزهای کاری خویش با حرکتهای نمادین مبتنی بر آوردن اصلاحات و ایجاد نظام عاری از فساد، خواست که خود را رهبر سیاسی متفاوتتر از حامد کرزی نشان دهد. اما در جریان 80 روزی که از تشکیل حکومتش گذشته است، وضعیت امنیتی کشور هر روز بحرانیتر شده است. طالبان و گروههای تروریستی حملات انتحاری را در محور فعالیتهای خویش در برابر دولت قرار داده و با استفاده از این شیوه، دهها حملهی مرگبار تروریستی را انجام دادهاند و به این وسیله وضعیت امنیتی کشور بدتر شده است.
بدون تردید یکی از علل افزایش ناامنی به نحوی ریشه در مشخص نشدن وزیران و والیهای کشور دارد. این مسئله از این جهت تأثیرگذار است که سرپرستان، بهخاطری که مسئولیتهایشان کوتاهمدت میباشد، در پی قاطعیت کاری و ابتکار در چگونگی اجرای مسئولیتهایشان نمیباشند و برنامههای جدید را برای پیشبرد فعالیتهایشان طرح نمیکنند. به این خاطر، طولانی شدن روند تشکیل کابینه، بر چگونگی فعالیتهای اداری و نظامی کشور تأثیر نامطلوب برجا گذاشته است.
برعلاوه، این مشکل بر فعالیتهای اقتصادی و سرمایهگذاریها و روحیهی مردم هم بیتأثیر نبوده است. به این خاطر، مردم و مجلس نمایندگان حق دارند که از پایان این انتطار طولانی سخن بگویند و به مدعیان رهبری سیاسی کشور بگویند که بیشتر از این روند گزینش و انتخاب اعضای کابینه را طولانی نسازند.
رهبری دولت، تشکیل کابینهی متخصص و پاسخگو را دلیل زمانگیر شدن روند تشکیل کابینه عنوان میکند و استدلال مینماید که برای این عمل به وقت کافی نیاز دارند و هرگونه عجله و عدم دقت در تشکیل کابینه باعث میشود که این هدف تحقق نیابد و حکومت جدید از ویژگیهای متمایز از حکومتهای گذشته برخوردار نشود. درست است که کابینه باید بر معیار تخصص و شایستگی تشکیل شود و بر اساس علایق شخصی و وابستگیهای قبیلهای تشکیل نشود؛ اما اینکه بعد از 80 روز رهبری دولت نتوانسته که اعضای کابینه را معرفی کند، این همه تأخیر بیانگر یک نارسایی در کارکرد حکومت میباشد.
بنابراین، لازم است که رهبری دولت به تبعات ناشی از تأخیر در معرفی کابینه توجه کند و هرچه زودتر حداقل بخشی از وزیرانی که بر معرفی آنها توافق شده را به پارلمان معرفی کند، تا از طرفی برنامههای ارگانهای دولتی سروسامان یابد و از جانب دیگر، اعتماد مردم نسبت به آینده و کارکرد حکومت شکسته نشود.
