نویسنده: ماها الشربینی
برگردان: نسیم ابراهیمی
منبع: هفتهنامهی فرانسویزبان الاهرام
مأموریت جنگی نیروهای ناتو در افغانستان به پایان رسیده است. بیشتر از چند روز دیگر به زمان خروج این نیروها از افغانستان باقی نمانده است. با این حال، ایالات متحدهی امریکا بر ادامهی همکاریهای خویش در افغانستان، بهخصوص در قسمت بازسازی این کشور پس از خروج نیروهای ناتو، تأکید دارد.
پس از سیزده سال مأموریت دشوار، سرانجام به تاریخ 31 دسامبر 2014 نیروهای ناتو کولهبار سفرشان را از افغانستان میبندند و نیروهای امنیتی این کشور را در مقابل موج حملهها و تهدیدهای گروه طالبان، تنها میگذارند. خروج نیروهای ناتو از افغانستان تا چند روز دیگر، پذیرفتن یک خطر بزرگ برای آیندهی این کشور میباشد. جامعهی جهانی حمایت خویش را از «افغانستان نوزاد» که با آغاز سال 2015، اولین گامهای خویش را در دنیای مسقل برمیدارد، اعلان کردهاند. چاگ هیگل، وزیر دفاع استعفاکردهی ایالات متحدهی امریکا برای آخرین بار، پیش از آنکه نیروهای ناتو از افغانستان خارج شوند و خود وی پنتاگون را ترک نماید، برای اعلام همکاریهای کشورش با افغانستان، از کابل دیدار نمود. آقای هیگل طی این دیدار خود از کابل، سه هدف را دنبال میکرد: نخست، نقطهی پایان گذاشتن به طولانیترین مأموریت جنگی در تاریخ ایالات متحدهی امریکا. دوم، اعلام تداوم حمایت نظامی ایالات متحدهی امریکا از افغانستان پس از سال 2014. سوم، اعلان حضور 1000 سرباز اضافی امریکایی برای ایجاد توازن در هنگام خروج نیروهای ناتو از افغانستان. پس از یک تأخیر طولانی و سرباز زدن رییس جمهور پیشین از امضای پیمان امنیتی که برای نحوهی پیشبرد مأموریت ناتو و ایالات متحدهی امریکا مانع ایجاد کرده بود، سرانجام مأموریت جدید زیر نام «حمایت قاطع» با آغاز سال 2015، آغاز میشود.
آقای هیگل هنگام گفتوگو با اشرف غنی، رییس جمهور و عبدالله عبدالله، رییس اجرایی با تأکید بر «اعتماد» و «اطمینان» میان مسئولان هردو دولت، خوشبینی خود را نسبت به آیندهی افغانستان چنین بیان داشت: «مردم افغانستان نسبت به سیزده سال گذشته از وضعیت خوب زندگی برخوردار اند؛ اکنون رهبران جدید حکومت، خود تصمیمگیرندگان سرنوشت کشورشان میباشند». اما با وجود آن، وی افزود که گروه طالبان بر خلق مشکل و مانع بر راه حکومت افغانستان، ادامه خواهند داد.
با وجود این چالشآفرینی از سوی طالبان در مقابل دولت افغانستان، 12500 سرباز خارجی که از آن میان تنها 9800 سرباز آن امریکایی میباشند، در چارچوب مأموریت جدید ناتو در افغانستان برای آموزش و همکاری نیروهای امنیتی افغانستان در این کشور باقی میمانند. باراک اوباما، رییس جمهور امریکا و همتای افغانستانیاش، اشرف غنی در آغازین روزهای سال 2015، روی تقویم خروج و زمانبندی برگشت نیروهای خارجی تا پایان سال 2015، در واشنگتن گفتوگو خواهند کرد.
حمایت مالی
اشرف غنی، رییس جمهور افغانستان علاوه بر نگرانی حمایت نظامی، از حمایت مالی جامعهی جهانی از افغانستان با آغاز سال 2015 نیز ترس داشت. به همین دلیل، وی در نشست لندن که در مورد افغانستان برگزار شده بود، تلاش کرد که با ارائهی برنامههای اصلاحی دولت خویش، 59 کشور شرکت کننده در این نشست را برای تداوم همکاریهایشان با افغانستان، قانع سازد. مأموریت مهمی که وی موفق شد بر اساس تعهدی که طی کنفرانس توکیو در سال 2012، تا سال 2015، 16 میلیارد دالر برای افغانستان کمک صورت میگرفت، کشورهای تمویل کننده را قانع کند که تا سال 2017 با همان شیوه به کمکهایشان با افغانستان ادامه دهند. در همین مورد، جان کری، وزیر خارجهی دولت ایالات متحدهی امریکا و دیوید کامرون، نخستوزیر بریتانیای کبیر گفتند: «ما در به تعهدی که در قبال فقیرترین مردم دنیا بستهایم، پابند و متعهدیم».
با استقبال از اولین انتقال قدرت دموکراتیک در تاریخ افغانستان که در پی یک انتخابات در ماه سپتامبر صورت گرفت، کشورهای تمویلکننده با حمایت از برنامههای پیشنهادی اشرف غنی برای مبارزه بافساد، بهبودی امنیت، پایداری سیاسی و اقتصادی در کشور و احترام به حقوق بشر، از تدام همکاریهایشان اطمینان دادند. با وجود این نشانههای مثبت، پیششرط جامعهی جهانی برای اجرای خط مشیشان در افغانستان، باقیمانده است: تشکیل کابینهی دولت وحدت ملی، آنچه که مسئلهی دشوار به نظر میرسد. اشرف غنی قبلا در این مورد اعلان نموده بود، در مدت دو تا چهار هفته، کابینهی دولت خویش را تشکیل میدهد. چالشهای دیگری که جامعهی جهانی را نگران ساخته است، افزایش ناامنی، تهدیدهای روزافزون گروه طالبان و تولید مواد مخدر در افغانستان میباشد. دیوید کامرون با اشاره بر این مسئله گفت: «عبور از این مسیر، بهسادگی میسر نیست. افزایش حملات مرگبار در افغانستان، پرسش تواناییهای نیروهای امنیتی افغانستان در مقابله با طالبان را به میان میآورد». آقای غنی برای آنکه اعتماد کشورهای تمویل کننده را بهدست آورد، گفت که صلح «در صدر اولویتهای کاری»اش قرار دارد. وی در این مورد افزود که افغانستان پس از این برای تأمین امنیت خویش نیازمند جنگجویان خارجی در خاکش نخواهد بود. با این وجود، باید منتظر روزهای آینده بود که افغانستان به نیروهای نظامی [خارجی] نیاز دارد یا نه.
