نویسنده: ماها الشربینی
ترجمه از فرانسوی: نسیم ابراهیمی
منبع: هفتهنامهی فرانسویزبان الاهرام
بیش از یک دهه روابط پرفراز و نشیب دولتهای افغانستان و پاکستان، پشت سر گذاشته شد. افغانستان با تشکیل دولت جدیدش، میخواهد روابطی را که در پایان اقتدار کرزی با پاکستان به تیرگی گرایید، به یک رابطهی دوستانه مبدل کند. اکنون هردو کشور در پی بهبود دوبارهی روابط سیاسی و اقتصادیشان اند.
31 دسامبر نزدیک شده است؛ تاریخی که نیروهای ناتو، بار سفرشان را از افغانستان میبندند، به مأموریت جنگیشان در این کشور پایان میدهند و نیروهای امنیتی افغانستان را در میدان نبرد و مبارزه با طالبان تنها میگذارند. اشرف غنی، رییس جمهور جدید افغانستان که در آخر ماه سپتامبر قدرت را بهدست گرفت، هفتهی گذشته در یک سفر دو روزه به پاکستان رفت. وی در این سفر طی دیدار از مقامهای ارتش و مقامهای ملکی پاکستانی، دو هدف را دنبال میکرد:
بهبود بخشیدن روابط تجاری و اقتصادی که در سیزده سال اخیر هرازگاهی با مشکل مواجه بود.
بررسی راههای مذاکرهی صلح با طالبان
اکنون که بیش از شش هفتهی دیگر تا پایان مأموریت جنگی ناتو در افغانستان باقی نمانده است، هدف دوم، برای اشرف غنی پراهمیت و سرنوشتساز میباشد. «ما، موانع سیزده ساله را در دو روز از میان برداشتیم»؛ آقای غنی پس از دیدارش با نواز شریف، نخستوزیر پاکستان، هنگامی که وی گفت، برای استقرار امنیت و تأمین صلح در افغانستان تلاش میکند، این سخن را با شوق و رغبت بیان کرد. در واقع، ارتش پاکستان نقش مهم و کلیدی را در مبارزه علیه طالبان ایفا میکند. روی همین اساس، جنرال راحل شریف، رییس ستاد ارتش پاکستان که فرد توانمندی است و نقش مهمی را در ارتش دارد، با رییس جمهور غنی در کابل دیدار نمود. به باور کارشناسان، اشرف غنی، باید فرصتی را فراهم نماید تا روابط تنشزای یک دههی اخیر پاکستان و افغانستان دوباره ترمیم شود و اعتماد میان این دو کشور به میان آید. به باور این کارشناسان، اعتماد و روابط دوستانه میان این دو کشور، کلید اصلی ثبات و صلح دوامدار در افغانستان پنداشته میشود.
پس از تشکیل دولت جدید در افغانستان، مقامهای پاکستانی به افغانستان سفر نمودند و رییس جمهور اشرف غنی را نیز به سفر به اسلامآباد دعوت نمودند که از سوی وی نیز پذیرفته شد و به این کشور سفر نمود. هردو کشور با این دید و بازدیدهایشان، در تلاش اند که روابط تنشزای یک دههی اخیرشان را بهبود بخشند. افغانستان و پاکستان، هردو به بیثباتسازی منطقه متهم هستند. از سوی دیگر، کابل و اسلامآباد، با بیاعتمادی همدیگرشان را به حمایت از طالبان افغانستان در جنگهای مرزی میان هردو کشور متهم میکنند. هفتهی گذشته، پنتاگون با انتشار گزارشی مبنی بر اینکه پاکستان به بیثباتسازی افغانستان ادامه میدهد، آتش این اتهامزنیها را بیشتر شعلهور کرد. اما نباید فراموش کرد که پاکستان، از جملهی سه کشوری است که رژیم طالبان (1996-2001) را پیش از آنکه در پایان سال 2001، با مداخلهی نظامی امریکا از قدرت کنار رود، به رسمیت شناخته بود. در زمان حکومت آقای کرزی، رییس جمهور پیشین افغانستان، روابط میان کابل و اسلامآباد به تیرگی گراییده بود، مقامهای هردو کشور همدیگرشان را برای حفظ منافعشان به حمایت از طالبان در خاک همدیگر متهم میکردند. اما ارتش پاکستان بهطور واضح به داشتن روابط نزدیک و به عنوان حامی گروه طالبان شناخته میشود. آقای غنی، بر اساس همین واقعیت پس از آنکه به قدرت دست یافت، به کشورهای عربستان سعودی و چین سفر نمود. او، بر میزان تأثیرگذاری و نفوذی که این دو کشور بر حکومت پاکستان دارند، تأکید کرد، تا بر اسلامآباد فشار بیاورند که طالبان را برای مذاکرهی صلح با دولت کابل ترغیب نماید. باید منتظر بود که این تلاشها برای از میان برداشتن مانع طالب چقدر فرصت را فراهم کرده میتوانند. نیروهای ناتو در مدت سیزده سال قادر نشدند خار طالبان را از سد راه افغانستان بردارند.
