نویسنده: Emmanuel Derville
ترجمه از فرانسوی: نسیم ابراهیمی
منبع: روزنامهی فرانسویزبان فیگارو
سفر اشرف غنی به پاکستان، یک چرخش در سیاست خارجی افغانستان را نشان میدهد. حامد کرزی، رییس جمهور پیشین این کشور، یک ارتباط را با کشور هند، که رقیب بزرگ پاکستان در آسیای جنوبی پنداشته میشود، آغاز نمود. اما اشرف غنی که در ماه سپتامبر به قدرت رسید، برخلاف وی، راه دیگری را به پیش گرفته است. در ماه اخیر، وی قرارداد کمکهای نظامی با کشور هند را که به هدف بهدست آوردن هلیکوپتر نوع «Cheetah» و قطعات سلاحهای توپخانهای برای نظامیان افغانستان، میان کشورهای هند و افغانستان به امضا رسیده بود، به حالت تعلیق درآورد. رییس جمهور افغانستان در مدت اقامت دو روزهاش در پاکستان، احساسات خویش را پنهان کرده نتوانست: «در طی ده سال [آینده] روابط دوجانبهی ما باید همانند روابط افغانستان-آلمان باشد»، همچنان وی پیش از آنکه حرفهای خود را در محضر عموم بیان کند، در حساب کاربری تویترش چنین نوشت: «ما به پیشرفت بزرگی دست یافتیم که به ما این فرصت را میدهد تا اختلافاتی را که در طی این سیزده سال بر ما چیره شده بودند، از میان برداریم».
دست دراز کردن اشرف غنی بهسوی حکومت و ارتش پاکستان، قابل پیشبینی بود. رییس دولت افغانستان در سخنرانی مراسم تحلیف به تاریخ 29 سپتامبر، اولویتش را چنین اعلان کرد: پایان دادن به جنگ داخلی، جلب توجه سرمایهگذاران و رشد اقتصادی. وی در این زمینه گفت: «ما از این جنگ خسته شدهایم. ما از مخالفان مسلح خود، بهخصوص طالبان و حزب اسلامی (یک گروه شورشی دیگر) میخواهیم که مذاکره را قبول کنند». راهاندازی یک گفتمان سیاسی با مخالفان مسلح، بدون همکاری دولت پاکستان، یک امر دشوار است. تعدادی از [گروه]های شورشی در پاکستان سکنیگزین اند، بهخصوص در ولایت (ایالت) بلوچستان و همچنان در اسلامآباد پایتخت این کشور. در ماه نوامبر سال 2013، یکی از کادرهای گروه شورشی حقانی بهنام نصیرالدین حقانی در یک بازار در اسلامآباد زخمی شد. سازمان استخباراتی پاکستان (ISI)، همراه با این گروه شورشی که پدر القاعده خوانده میشود، رابطهی نزدیک دارد و همچنان، ملا برادر، یکی از افراد نزدیک به ملا عمر در سال 2010 در کراچی دستگیر شد و پس از آن تا کنون تحت نظارت حکومت پاکستان زندگی میکند.
تشدید حملات غافلگیرانه
بعضی از کارشناسان به این باور اند که اشرف غنی با به تعلیق درآوردن کمکهای نظامی هند، در تلاش است تا ارتش پاکستان را مطمئن سازد که نگرانی گسترش نفوذ و تأثیرگذاری هند در افغانستان را نداشته باشد؛ مسئلهای که پاکستان آن را برای امنیت ملی کشورش یک امر حیاتی میداند. در عوض، کابل میخواهد که اسلامآباد، شورشیان را برای مذاکره با دولت افغانستان متقاعد بسازد. وقت پرس (Le temps presse) نگاشته است که اکثریت نیروهای ناتو تا تاریخ 31 دسامبر از افغانستان خارج میشوند. از این میان در حدود 10000 تا 15000 تن آنان برای آموزش و مشاورهی نظامی نیروهای امنیتی افغانستان در این کشور باقی میمانند. در حالی که در تعدادی از ولایتهای افغانستان، نیروهای امنیتی این کشور از حمایت قوای هوایی برخوردار نمیباشند. این یک خلای بزرگ امنیتی است که به طالبان فرصت میدهد تا به حملات غافلگیرانهیشان شدت بخشند؛ چنانچه که در ماه جون چنین حملهای را در ولایت هلمند راه انداخته بودند.
دولت پاکستان بهطور رسمی حمایتش را از دولت کابل اعلام کرده است. به تاریخ 6 نوامبر، جنرال راحل شریف، رییس ستاد ارتش پاکستان با اشرف غنی در کابل دیدار نمود. وی در این دیدار، گشایش یک آکادمی نظامی پاکستانی و کمک تجهیزات نظامی برای نیروهای امنیتی افغانستان را از سوی پاکستان برای اشرف غنی پیشنهاد کرد. روز شنبه، نواز شریف، نخستوزیر پاکستان در یک کنفرانس مشترک خبری گفت که «صلح، ثبات، وحدت و رفاه افغانستان بخشی از سرنوشت حیاتی ما را رقم میزند». این گفتهها به این معنا است که پاکستان برای قانع ساختن شورشیان به آمدن به دور میز مذاکره، آماده است. آیا این کار امکان دارد؟ در حال حاضر، مذاکره میان مقامهای افغانستان و طالبان در یک نقطهی صفری قرار گرفته است. جنگجویان اسلامگرا میگویند، تا زمانی که سربازان خارجی در افغانستان حضور داشته باشند، به جنگشان در این کشور ادامه میدهند.
