در سالهای اخیر جمعی از جوانان در ولایت فاریاب با ایجاد انجمن اسکیترانان، نمایش اسکیت را در شهر میمنه و ولسوالیهای این ولایت اجرا میکردند که توجه شهروندان را به خود جلب مینمودند. اما با حاکم شدن گروه طالبان در افغانستان این انجمن متوقف شد و شور و اشتیاق جوانان اسکیتران و سایر شهروندان در این ولایت ناپدید شد.
در مناسبتهای دولتی یا زمانی که افتخارآوران برای فاریاب افتخار میآوردند؛ کاروان اسکیترانان که متشکل از ۳۵ جوان و نوجوان بودند، در شهر میمنه با بیرق سهرنگ کشور پیدا میشدند. برای مردم که آن زمان از جنگها خسته بودند، نمایش اجرا میکردند. توجه همهی مردم را به خود جلب میکردند و لبخندی برای مردم هدیه میدادند.
اکنون نه از اسکیت خبری است و نه از جوانانی که نمایش اسکیترانی را اجر میکردند. سرمربی و شماری از جوانان اسکیتران میگویند حالا امید شان را از دست دادهاند و از ناچاری روزگار در کشورهای همسایه مزدورکاری میکنند.
جاوید حمیدی، سرمربی تیم اسکیترانان فاریاب در گفتوگو با روزنامه اطلاعات روز میگوید که همهی تلاشش برای ایجاد یک تیم اسکیترانی به یأس مبدل شد و جوانانی را که بهخاطر این تیم یکجا جمع کرده بود همه پراگنده شده و به کشورهای همسایه پناه آوردهاند.
به گفته آقای حمیدی، ۳۵ تن از جوانانی با استعداد را بهخاطر ایجاد انجمن اسکیت یکجا جمع کرده بود و با برنامهی منظم نمایش اجرا میکردند. گاهی هم بهخاطر صلحخواهی، با کاروانی از اسکیترانان در ولسوالیهای فاریاب سفر میکردند، اما آن اشتیاق دیگر نمانده است و امیدی برای برپایی این تیم را از دست داده است.
وی میگوید هر نمایشی که داشتند با خود تلقین میکردند و میگفتند که این تیم روزی به سطح مرکز ارتقا خواهد کرد. ولی نمیدانستند که با سقوط کشور، آرزو و آرمان این جوانان نیز سقوط میکند.
سرمربی تیم اسکیترانان فاریاب که اکنون در کشور ایران مزدورکاری میکند، میگوید که در اینجا نیز گاهی هوای ورزش مورد علاقهاش میآید و با خود تمرین میکند اما دیگر آن علاقهی گذشته در این ورزش را از دست داده است.
محمد محمدی، یکی دیگر از جوانان اسکیتران که در حال حاضر در کشور ایران به سر میبرد میگوید تیم ۳۵ نفری اسکیترانی که در فاریاب تمرین میکردند، امیدوار بودند که با این ورزش بتوانند روزی افتخاراتی را به مردم و ولایت شان بیاورند، اما سقوط کشور آنان را بیسرنوشت کرد و دیگر آن امید گذشته را از دست دادهاند.
وی میگوید مسابقاتی را در سطح ولایت برگزار میکردند و بخشهای مختلف این ورزش را به مردم به نمایش میگذاشتند تا جوانان و نوجونان را به این ورزش تشویق بکنند و نگذرانند جوانان این ولایت به اعتیاد آغوشته شوند.
به گفته آقای محمدی، هنوز امیدوار هستند که روزی صلح و ثبات در افغانستان حاکم شود و مهاجرانی که دور از کشور هستند دوباره برگردند و با راحتی تمام زندگی خویش را به پیش ببرند. جوانان اسکیتران نیز دوباره بتوانند تیم شان را یکجا ساخته و به آرزوی دیرینهیشان که ارتقای تیم شان به سطح مرکز است برسند.
عکس: ارسالی به روزنامه اطلاعات روز
حکمتالله، یک تن از باشندگان فاریاب که به نمایش ورزش اسکیترانی علاقه داشت، در گفتوگو با روزنامه اطلاعات روز میگوید که او علاقهای زیادی به این ورزش داشت و همیشه کوشش میکرد نمایشهای جوانان اسکیتران را ببیند.
به گفته این شهروند، رشتههای ورزشی و نمایشهای این رشتهها مردم را به آینده یک کشور امیدوار میسازد. برای بازگشت ورزشکاران باید زمینهسازی شود تا ورزشکاران بتوانند با پیگیری ورزشهایشان، افتخاراتی به مردم و ولایت شان بیاورند.
جوانان اسکیتران فاریابی هرچند میگویند امیدی احیایی دوبارهی این تیم را از دست دادهاند اما با آنهم امیدوار هستند روزی در کشور ثباتی برقرار شود، برگردند و به آرزوی دیرینهیشان برسند.
