فرهاد خراسانی
بالاخره پس از ماهها انتظار، دیروز رییس جمهور جدید، آقای اشرف غنی احمدزی و معاونانش، عبدالرشید دوستم و سرور دانش، و عبدالله عبدالله به عنوان رییس اجرائیه، محمد خان به عنوان معاون اول و محمد محقق معاون دوم، بعد از اعلام رسمی انتقال قدرت از سوی رییس جمهور پیشین، حامد کرزی، سوگند وفاداری و حراست از منافع و خدمتگذاری به ملت را ادا کردند. مراسم تحویلدهی قدرت و تحلیف رییس جمهور جدید در ارگ ریاست جمهوری برگزار شد و در آن محفل، به تعداد 1400 تن از مهمانان داخلی و خارجی شرکت نموده بودند. مراسم تحلیف در یک فضای آرام و صمیمی برگزار شد. حامد کرزی، رییس جمهور پیشین ضمن ابراز تبریکی به رییس جمهور جدید و رییس اجرائیه، از ناامنی در کشور شکایت کرد و گفت که اگر ناامنی نمیبود، اکنون کشور شاهد تغییرات بیشتر از این بود و به رییس جمهور جدید وعده سپرد که با دولت آینده صادقانه همکاری مینماید. اشرف غنی احمدزی پس از تشکیل پست اجرائیه و معرفی داکتر عبدالله به عنوان رییس آن و گزینش احمدضیا مسعود به عنوان نمایندهی ویژهی رییس جمهور برای اصلاحات و حکومتداری، اولین سخنرانی خویش را به عنوان رییس جمهور ایراد کرد. او در سخنانش گفت که دیگر نمیخواهد در افغانستان حکومت موازی وجود داشته باشد و علیه آن مبارزه میکند و همچنین اصلاحات را در نظام اداری و قضایی کشور بهوجود میآورد. از طالبان و حزب اسلامی دعوت نمود که برای پایان دادن جنگ با دولت جدید وارد گفتوگو شوند.
حکومت جدید که بر اساس موافقتنامهی حکومت وحدت ملی تشکیل شد و رهبران هردو تیم انتخاباتی در رأس آن قرار دارند، در شرایطی رهبری کشور را به عهده میگیرد که افغانستان با آنکه در دورهی زمامداری رییس جمهور پیشین، حامد کرزی دستآوردهای ارزشمندی را نصیب گردیده است و ساختار اداری و نظامی آن فعال میباشد، با دشواریهای بزرگی مانند ناامنی و گسترش فعالیت مخالفان دولت، فقر و افزایش بیکاری روبهرو میباشد.
نکتهی مهم این است که اولویتهای مهم دولت آینده چه خواهد بود؟ آیا دولت جدید قادر خواهد بود که ناامنی و قدرتیابی طالبان و گروهها مخالف دولت را مهار کند؟ و آنچه را که آقای احمدزی در مبارزات انتخاباتیاش وعده داده بود که کشور را به رفاه اقتصادی نزدیک میسازد و سیاست تبعیض را از بین میبرد را در پنج سال زمامداری خویش به آن متعهد خواهد بود و آن را به مردم افغانستان به ارمغان خواهد آورد؟
انتظار مهم مردم از دولت جدید این است که در گام نخست، به وضعیت نابهسامان امنیتی کشور توجه کند و سیاست روشن و تعریف شده را در برابر طالبان و نیرویهای دیگر شورشی که آگانه و به هدف سقوط دولت مبارزه میکنند، اتخاذ کند و با رویکرد منطقی با آن برخورد کند. آنچه که در سیزده سال زمامداری حامد کرزی تجربه شده است، این است که سیاست برادرخواندگی و تساهلورزیهای قبیلهای در برابر طالبان ناکام بوده است و نتوانست که طالبان را علاقهمند بسازد که دست از جنگ و جنایت بردارند، بلکه هر روز بر دامنهی ناامنی و قدرتیابی این گروه افزوده شد. مهمترین اولویت دیگر برای مردم این است که دولت جدید به رهبری اشرف غنی احمدزی به عنوان یک تکنوکرات، بتواند پایههای اقتدار دولت را تحکیم بخشد و فساد اداری و مالی گسترده را در نظام از بین برده و الگوی حکومتداری را از شیوهی قبیلهای-سنتی به معیارها و ارزشهای مدرن تحول دهد و به این صورت نظام را پاسدار ارزشهای جدید و توسعه سازد.
در عرصهی اجتماعی، دولت و خدمات دولتی را در خدمت شهروندان قرار دهد و سیاست انحصارگرایی و تبعیض را از بین برده و برای تحکیم پایههای توسعه در کشور، نهادهای مهم اجتماعی و اقتصادی جامعه را فعال ساخته و زیرساختها را در تمام مناطق کشور تقویه و بازسازی نماید. این حداقل خواستهای مردم میباشد که حکومت آینده باید در پنج سال آینده به آن پاسخ مثبت دهد.
