او براي جلب حمايت واشنگتن، ماهانه ١٨٠ هزار دالر به شركتهاي لابيگري پرداخته است
منبع: اسوشتیدپرس
نویسنده: دیب ریچمن
برگردان: حمید مهدوی
اشرف غنی احمدزی، ماهها قبل از اینکه رییس جمهور افغانستان شود، به هزینه کردن دهها هزار دالر روی لابیگران در ایالات متحده آغاز کرد و با استفاده از روابطش با غرب، بهدنبال نفوذ در واشنگتن برآمد.
نظر به مدارک مورد نیاز وزارت عدلیه، تیم انتخاباتی اشرف غنی احمدزی از ماه میبدینسو سه شرکت مختلف لابیکننده و روابط عمومی واشنگتن را استخدام کرده است. در عین زمان، تیم انتخاباتی او ماهانه 180 هزار دالر را برای در ارتباط بودن با رسانه، اعضای کانگرس و مقامهای حکومت اوباما مصرف کرده است. کمپاین لابیگری اشرف غنی احمدزی برای برقراری ارتباط با مقامهای ایالات متحده و قانونگذاران این کشور زمانی آغاز شد که او هنوز درگیر انتخابات مورد مناقشهای بود که با ادعاهای مبنی بر تقلب همراه بود. او و رقیبش، عبدالله عبدالله، در انتخابات ماه اپریل بیشترین آرا را بهدست آوردند و به دور دوم انتخابات ریاست جمهوری راه یافتند و این امر به ادعاهای بیشتر مبنی پرکردن صندوقهای رایگیری به شکل غیرقانونی منجر شد. تفتیش زمانگیر حدود هشت میلیون رای، که در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری به صندوقها ریخته شدند، به تنشهای سیاسی دامن زد و نگرانیها در مورد افزایش ناآرامیها بالا گرفت.
روز یکشنبه اشرف غنی احمدزی برنده اعلان شد تا جانشین رییس جمهور کرزی که مدت زیادی رییس جمهور افغانستان بوده است، شود. نظر به توافقنامهی مهم تقسیم قدرت، عبدالله یا نمایندهی او رییس اجرایی خواهد شد.
اشرف غنی برخلاف کرزی میگوید که موافقتنامهی دوجانبهی امنیتی را امضا خواهد کرد، موافقتنامهای که پارامترهای حضور 9800 تن از نیروهای امریکایی، پس از ختم مأموریت نظامی ناتو در 31 دسامبر سال جاری در افغانستان را تعیین میکند. اما ظاهر شدن با روابط خیلی گرم با واشنگتن در افغانستان، خطرات سیاسی خود را دارد، جایی که با وجود وابسته بودن افغانستان به کمکهای خارجی در سالهای آینده، مردم نسبت به دخالت خارجی خیلی محتاط اند.
مدارک نشان میدهند که تیم انتخاباتی اشرف غنی احمدزی ماهانه صد هزار دالر به همراه مصارف دیگر به «Roberti+White» و ماهانه 45 هزار دالر دیگر به «Sanitas International» پرداخته است. کریستوفر هاروین، عضو Sanitas و مقام پیشین ارتباطات کاخ سفید در زمان ریاست جمهوری بوش گفت که این دو شرکت روی «ایجاد یک پل میان واشنگتن و اشرف غنی» کار میکنند. «نقش ما کار با رسانهها، نهادهای تحقیقاتی و اکادمیک، اعضای کانگرس و هر طرف درگیر کلیدی دیگر است تا مطمئن شویم که آنها اطلاعات دقیق بهدست میآورند» (در مورد رییس جمهور منتخب).
نظر به گفتهی ویلیام همیلتون، معاون اجرایی رییس این شرکت که در نیویورک، واشنگتن و کالیفرنیا دفتر دارد، تیم انتخاباتی اشرف غنی احمدزی برای «دریافت مشاورهی رسانهای، اطلاعرسانی به رسانهها و ارسال پیامها»، ماهانه 35 هزار دالر به «Fenton Communicatoins» میپردازد. اشرف غنی احمدزی که میگوید، برای بیشتر از یک دهه بدون پاداش برای حکومت افغانستان و خیر عمومی کار کرده است، با غرب روابط گسترده دارد. او پس از سقوط رژیم طالبان و در حکومت انتقالی افغانستان وزیر مالیه بود، از دانشگاه کولمبیا دکترا دارد، با بانک جهانی کار کرده است و در دانشگاههای جان هاپکینز و دانشگاه کالیفرنیا بیرکلی تدریس کرده است.
او در سال 2005 با کلر لاکهارت که در وزارت مالیه مشاور او بود، مؤسسهی اثربخشی دولت را در واشنگتن تشکیل دادند. این مؤسسه کشورهای مانند هایتی، کنیا، سودان و یوگاندا و گذارهای موفقیتآمیز در سراسر جهان را مطالعه کرد و در سال 2008 لاکهارت و اشرف غنی احمدزی به همکاری هم کتابی تحت عنوان «Fixing Failed States: A Framework for Rebuilding a Fractured Word» نوشتند. در فهرست فرم مالیات این مؤسسهی غیرانتفاعی نام سه کارمند «کلیدی» درج است: اشرف غنی احمدزی، لاکهارت و فیلیپ مونگر، باشندهی ثروتمند نیویارک که تحلیل سیاست را به عنوان شغل آزاد انتخاب کرده و دهها هزار دالر را در دموکراتیکترین مبارزات سیاسی ایالات متحده کمک کرده است. او پسر چارلز مانگری است که به مرد دست راست وارن بافت «سرمایهگذار» مشهور است.
در ورقهی مالیهی مربوط به سال 2012 این مؤسسه، آخرین ورقهی در دسترس، آمده است که در این سال به اشرف غنی به عنوان رییس این مؤسسه، 240 هزار دالر پرداخت شده است. این در حالی است که عبدالله نیز از مزایای لابیگری واشنگتن برخوردار شده است.
جو ریچی، میلیونر شیکاگو که قبل از نمایندگی از اشرف غنی احمدزی نامش در مدارک وزارت عدلیه به عنوان «مشاور ارشد» حزب سیاسی عبدالله ذکر شده بود، شرکت Sanistas را استخدام کرد تا «تصویر روشنتری از تعهدات عبدالله عبدالله در برابر مسایلی چون دموکراسی، صلح، ثبات و انتخابات آزاد و عادلانه در افغانستان ارائه دهد».
ریچی که به نامزدان سیاسی ایالات متحده نیز دهها هزار دالر کمک کرده است، به اسوشتید پرس گفت که او بهطور رسمی با تیم انتخاباتی عبدالله عبدالله کار نکرده است؛ اما در مورد عبدالله به شکل غیررسمی با قانونگذاران ایالات متحده صحبت کرده و بر انتخابات عادلانه اصرار کرده است.
ریچی گفت: «تلاش میکردم دیگران را متقاعد سازم که مهم است اجازه ندهیم تقلب گسترده که نتیجهی آن عدم مشروعیت است، صورت بگیرد». ریچی گفت که بحث او با قانونگذاران و دیگران در واشنگتن این بود که «افغانستان را به چیزی واگذار کنیم که افغانها به آن باور دارند». «بحث ما هرگز بحث حمایت از کسی نبود، بلکه این بود که نمیتوانیم بیتوجه باشیم».
ریچی و برادرش زمانی که پدر آنها در اواخر دههی 1950 و دههی 1960 در افغانستان به حیث مهندس ساختمان کار میکرد، چهار سال در افغانستان زندگی کردهاند. پدر آنها در کابل دفن است.
قبل از یازدهم سپتامبر 2001، برادر ریچی و روبرت مک فارلین، مشاور امنیتی رییس جمهور رونالد ریگان، با یک فرمانده افغان که عبدالحق نام داشت و در دههی 1980 علیه نیروهای شوروی جنگیده بود، ملاقات کردند. آنها برای تشکیل یک افغانستان دموکراتیکتر و مدرنتر پس از طالبان کار میکردند. صرف چند هفته بعد از حملهی ایالات متحده در افغانستان، بهدنبال حملات یازدهم سپتامبر، عبدالحق به دست طالبان اسیر شده و اعدام شد. در طول این سالها، ریچی با برادر کوچکتر عبدالحق (نصرالله بریالی ارسلایی)، که مشاور ارشد تیم انتخاباتی عبدالله عبدالله است، در ارتباط بوده است.
