پرسش‌ها و نگرانی‌های پس از انتخابات

در تمام این مدت که درگیر انتخابات بودیم، به‌طور کلی دو نگرانی وجود داشت. یکی این‌که انتخابات دور دوم موفقانه برگزار شود و دوم این‌که طالبان و مخالفان دموکراسی روند دموکراسی را در کشور با ‌خطر‌ مواجه نسازند. برای همه‌ی‌مان امروز نگرانی اولی حل گردید. اما نگرانی‌هایی در مورد سرنوشت نهایی انتخابات هم‌چنان به قوت خویش باقی است. براساس اصول انتخاباتی، انتخابات دور دوم چندین مرحله‌ی دیگر‌ را هم سپری می‌نماید. یکی از مراحل آن، شمارش آرا می‌باشد و کمیسیون انتخابات موظف است که آرای مردم را بدون جانب‌داری و تصرف شمارش نموده و نتایج ابتدایی و نهایی انتخابات را در زمان تعیین شده‌ی آن اعلان کند. در مرحله‌‌ی اول انتخابات یکی از دشواری‌‌ای که و‌جود داشت، این بود که روند شمارش آرا‌ به کندی صورت می‌گرفت، ناظران انتخاباتی از روند شمارش آرا‌ به‌طور همه‌جانبه نظارت کرده نمی‌توانستند، کارمندان بلندپایه‌ی کمیسیون انتخابات از طرف نامزدان متهم بودند که در تغییر نتایج  آرا و تخلف‌ها و تقلب‌های انتخاباتی دست داشته‌اند. این مسئله یکی از نگرانی‌های جدی است که انتخابات دور دوم نیز با آن مواجه می‌باشد. این نگرانی با نشر خبری مبنی بر این‌که به دستور ضیاالحق امرخیل، رییس دبیرخانه‌ی این کمیسیون در روز انتخابات، ساعت 2 بعد‌ازظهر یک موتر مواد حساس انتخاباتی، به طرف ولسوالی سروبی ولایت کابل انتقال داده می‌شده است که این محموله توسط پولیس متوقف شد. جنرال ظاهر ظاهر در زمان توقف این محموله بیان داشت که این مواد‌ حساس انتخاباتی به دستور آقای ضیا‌الحق به‌نفع نامزد خاصی انتقال داده شده که مورد استعمال قرار گیرد.

مهم‌ترین سوال در این مورد این است که چرا مواد حساس انتخاباتی در روز انتخابات، آن‌هم در ساعات پایانی روز انتقال داده می‌شده است. بدون تردید، این امر می‌تواند ناظر به این واقعیت‌ها باشد: یکی، ارزیابی از آمار رای‌دهند‌گان توسط مسئولان کمیسیون انتخابات دقیق نبوده است. دوم، چرا آقای ضیا‌الحق امرخیل دستور داده است که مواد مذکور به سروبی انتقال داده شود؟ حال آن‌که تدارک موادهای انتخاباتی و‌ظیفه‌ی آقای امرخیل نبوده است و مسئولان محلی کمیسیون وظیفه داشته‌اند، در صورتی که برگه‌های رای‌دهی و سایر موادهای انتخاباتی کمبود می‌شوند، آن را تدارک داده و آماده کنند. این کار آقای امرخیل به‌نحوی پرسش‌برانگیز است.

آقای امرخیل این ادعای فرمانده پولیس کابل را رد کرده و ادعا داشته است که جنرال ظاهر ظاهر از لباس نظامی خویش سوء استفاده نموده است و ممانعت ایشان از انتقال موادهای انتخاباتی باعث شده است که مردم از رای دادن محروم شوند. اما آقای ظاهر با اطمینان بیان کرده است که قدم به قدم این کار آقای امرخیل را تعقیب کرده است و اسنادی را در اختیار دارد که آقای امرخیل در تقلب دست داشته است.

مسئله‌ی قابل توجه در این خصوص این است که در صورتی که اتهام به آقای امرخیل درست ثابت شود و معلوم شود که او قصد داشته است که برگه‌های انتقال داده شده‌‌ به‌نفع نامزد خاصی استعمال شوند. این عمل ایشان باعث می‌شود که  تمامی کار کمیسون انتخابات و مشروعیت انتخابات تحت سوال قرار بگیرد و اعتبار کمیسیون‌های انتخاباتی را خدشه‌دار سازد و اتهام‌های دست داشتن مقام‌های کمیسیون‌های انتخاباتی را توجیه‌پذیر می‌سازد. این مسئله باعث می‌شود که اتهام‌زنی و بد‌گمانی‌ها به کارمندان انتخاباتی بیش‌تر شود و روند انتخابات را بحرانی سازد.

در صورتی که‌ این اتهام از طرف فرمانده پولیس ثابت نشود و او مدارکش‌ را برای حل این شبهه به کار نیاندازد، درست نیست که به یک مقام ارشد انتخاباتی نسبت‌های نادرست داده شود. تمامی این نگرانی‌ها زمانی حل می‌شوند که کمیسیون‌های انتخاباتی با دقت و سنجش بهتر، کارهای مربوطه‌‌‌ی‌شان را انجام دهند و کار شمارش آرا و بررسی شکایت‌های انتخاباتی را به دور از گرایش‌های‌شان، مسئولانه انجام دهند و نامزدان و تیم‌های انتخاباتی هم به اتهام‌زنی‌ها نسبت به هم‌دیگر و مسئولان کمیسیون‌های انتخاباتی پرهیز کنند و نسبت به نتایج انتخابات مسئولانه برخورد کرده و شکایت‌های‌شان را از طریق سازو‌کارهای قانونی مطرح سازند و از نتایج نهایی انتخابات استقبال کنند.