نویسندگان: ایسکوت روزیلی، هیتر رحیمی، هوان ونگ و ایوی دیل
ترجمه: علیدوست شهاب
یافتههای ایسکوت روزیلی و همکارانش نشان میدهد که چین در قرنطین مناطق روستایی بهمنظور جلوگیری از شیوع ویروس کرونا موفق عمل کرده، اما هزینههای اقتصادی آن طاقتفرسا بوده است: «خانوادههای فقیر روستایی مصرف بالای آموزش، تغذیه و صحت را کاهش داده و کارگران مهاجر حدود 100 میلیارد دالر دستمزدهای خویش را از دست دادهاند».
بر اثر شیوع بیماری کووید 19 که در دسامبر 2019 از شهر واهان چین شروع شد، چین پالیسی قرنطین و قیود رفتوبرگشت را در سراسر کشور اجرا کرد و بهدنبال آن تمام ساحات عامه، کسبوکارها و مکتبها دروازههایشان را تا اطلاع بعدی بسته کردند و برای کسانی که از خانههای خود بیرون میرفتند و یا سفر میکردند، محدودیت وضع شد.
قرنطین همچنان در سراسر چین و در مناطق روستایی بهصورت وسیع اجرا شد. اقدام قرنطین در وسط ماه جنوری در جریان فستوال بهاری سالانه آغاز شد، زمانی که بیشتر باشندگان روستایی به خانوادههای خود برگشته بودند تا سال نو لونار (سال نو چینی) را باهم تجلیل کنند. تعداد زیاد از آنها کارگران مهاجری بودند که انتظار داشتند بعد از ختم رخصتی سال نو به شهرها و مراکز صنعتی به کارهای خویش در شرکتها، ساختوساز (ساختمانی) و سکتور خدمات برگردند.
در شهرها، حکومتهای محلی، مکاتب و کسبوکارها تلاش کردند تا پیامدهای این پالیسی (قرنطین) را جبران کنند. تعداد زیاد از شرکتها از راه دور کار کردند. مکاتب شهری فعالیتهای آموزشیشان را به شیوه آنلاین شروع کردند. این تلاشها کمک کرد تا ترسها و پیامدهای اقتصادی آن برای کسانی که قادر بودند از خانه کار کنند و دسترسی به انترنت پرسرعت داشتند، کاهش یابد، اما بقیه مردم چین چطور؟
برای ارزیابی تأثیرات کنترل کووید 19 در سطح ملی و محلی و همچنان بر صحت و اقتصاد نفوس روستایی چین، گروه از محققین توسط برنامه (REAP) در دانشگاه استنفورد، سروی تلفنی را با 726 نفر بهصورت اتفاقی از طریق منابع محلی در سراسر هفت ولایت چین غیر از ولایت هوبی که مرکز و خاستگاه این ویروس است، انجام دادند.
در این سروی سوالات جامع و فراگیر ذیل پرسیده شده است:
1. چه نوع پالیسی جهت کنترل مریضی به اجرا گذاشته شده بود؟
2. چند نفر مبتلا و فوتی کووید 19 در هر یک از مناطق به ثبت رسیده است؟ (موضوع این است، آیا پالیسی قرنطین از گسترش ویروس جلوگیری کرد؟)
3. پیامدهای غیرمستقیم این قرنطین بر استخدام، صحت (جدا از موضوعات کووید 19) و مکاتب به چه میزان بوده است؟
سرانجام دستاندرکاران این تحقیق به نتایج ذیل دسته یافتهاند:
1. پیش از هر کاری دیگر، یافتههای ما نشان میدهد که تمام قریهها بهصورت عمومی پالیسی قرنطین را بهمنظور جلوگیری از شیوع ویروس را تطبیق کردهاند؛
2. تمام قریهها بهگونهی 100 درصد محدودیتها را وضع کردند و بالاترین موانع بهمنظور در قرنطیننگهداشتن مناطقشان با دیگر ساحات چین عملی شدند؛
3. 98 درصد گزارش دادند که تمام تجمعات (بهشمول عروسیها و مراسم خاکسپاری) موقتا ممنوع شدند؛
4. 97 درصد گزارش دادند که باشندگان محل نمیتوانستند از خانهی دوستان و یا فامیلشان در داخل قریهها دیدن کنند؛
5. 86 درصد گزارش دادند که حتا فامیلهای نزدیک و یا دوستانشان که بیرون از قریه زندگی میکردند، اجازهی وارد شدن به قریه را نداشتند؛
6. 96 درصد از منابع گزارش دادند که از باشندگان محل در خواست شده بود که زمان بیرونرفتن از خانه ماسک بپوشند (هرچند تنها 16 درصد گزارش دادند که ماسک جهت خریداری موجود بود)؛
7. 95 درصد گزارش دادند که آنها میتوانستند قریه را بهمنظور جستوجوی مراقبتهای صحی ترک کنند.
اثر مستقیم شیوع کووید 19 چه بوده است؟
خبر خوش این است که این سروی به وضاحت نشان میدهد که اقدام سختگیرانهی قرنطین بهصورت موفقانه از شیوع کووید 19 در مناطق روستایی چین جلوگیری کرد. تنها چهار قریه از 726 منبع از شیوع کووید 19در مناطقشان گزارش دادند. از حدود 700 هزار نفر که در این مناطق زندگی میکنند، تنها 10 نفر به این ویروس مبتلا شدهاند. هیچ گزارش فوتی بر اثر ابتلا به این ویروس در این سروی به ثبت نرسیده است. این نشان میدهد که اقدام قرنطین بهصورت مؤثر شیوع این ویروس را به حداقل میرساند.
بههر صورت، سوال این است که هزینه آن بالای زندگی و معیشت باشندگان روستا چیست؟ یافتههای ما همچنان اثرات دیگری از قرنطین را بر آموزش، تعذیه و دسترسی به مراقبتهای صحی نشان میدهد:
– 79 درصد اثر منفی بر آموزش کودکان محلی را گزارش دادند؛
– 63 درصد افزایش قیمت مواد غذایی را نسبت به سال 2019 گزارش دادند. اگرچه اکثریت از موجودیت میوه، سبزیجات و حبوبات خبر دادند. نزدیک به نصف از کاهش کیفیت رژیم غذاییشان گفتند که موضوع تأثیر آن (قرنطین) بر تغذیه را مطرح میکند؛
– 62 درصد معتقد بودند که جستوجو برای مراقبت صحی غیر از کووید 19 بسیار مشکل بوده است.
هنگامی که همه بعد از یک ماه وضع محدودیتها در چین اثرات شیوع کووید 19 را احساس میکردند، تقریبا مشخص است که روستاییان ضربهی اقتصادی و اثرات اجتماعی آن را دیدند. یافتههای ما کاهش بیسابقهای استخدام را در ساحات روستایی چین نشان میدهد. بهدلیل اینکه وضع محدودیت (قرنطین) مانع برگشت کارگران مهاجر به وظایفشان شدند. درحالیکه در جریان قرنطین براساس تقاضای شورای دولتی چین کارگران شهری معاش خویش را دریافت کردند، اما کارگران روستایی هرگز صاحب معاش نیست؛ اگر آنها کار نکنند معاش دریافت نمیکنند. اگر ما بهصورت محتاطانه فرض کنیم که 75 درصد کارگران روستایی در مناطقشان گیر ماندند، نزدیک به 200 میلیون نفر روستایی که بهصورت اوسط ماهانه 500 دالر امریکایی بهدست میآوردند، بیکار شدند. در یک مقیاس بزرگتر، این بدین معنا است که بعد از یک ماه محدودیتهای کووید 19، اقتصاد چین تنها از معاش کارگران مهاجر خود در حدود 100 میلیارد دالر امریکایی را از دست دادند. اگر ما دستمزدهای از دسترفتهای قوای کار روستایی را که در مناطق نزدیک خانهشان زندگی و فعالیت میکنند، مشخص کنیم، مجموعی ضرر اقتصادی بیشتر از 100 میلیارد دالر است و از بلندترین تخمین اثر اقتصاد جهانی SARS- پیشی میگیرد و این در حالی است که ضررهای دیگر اقتصادی تا اکنون شامل محاسبه نشده است.
در عین حال، بعضی کارهای مثبت نیز صورت گرفته است. مانند مناطق شهری و حکومتهای محلی اقدام کردند که پیامدهای منفی کووید 19 را با تشویق برنامههای آموزشی آنلاین کاهش دهد: 71 درصد از منابع محلی از اشتراک آنلاین شاگردان گزارش دادند. به هر صورت ما باید کیفت آموزش آنلاین را مشخص کنیم که مطالعات بعدی در مورد بیشتر وضاحت خواهد داد.
سوال فعلی این است، بعد از رفع وضع محدودیتها برای باشندگان روستا که مقدار مشخص از درآمدهای خویش را از دست داده و مجبور برای تأمین معیشت خانوادههای خود هستند، چه اتفاقی خواهد رخ داد؟
گروه تحقیق ما در پروسه تحلیل یافتههای خویش که به آن سروی آن از طریق تلفن صورت میگیرد، نشان خواهد داد که مردم بعد از ختم پالیسی قرنطین در مقابل از دستدادن درآمدشان چطور واکنش نشان داده است. تقریبا نصف قریههای سرویشده گزارش دادند که بهطور اوسط هر فامیل (282-704) دالر امریکایی در ماه گذشته خسارت کردند. در نتیجه، فامیلها مجبور شدند که برای ادامه زندگی باید استفاده بعضی کالاهای ضروری حال را که پول کمتر دارند، کاهش دهند. یافتههای اولیهی ما نشان میدهد که بیشتر باشندگان محل مصرف غذایشان را کاهش دادهاند. این عملا به این مفهوم است که مردم بیشتر حبوبات و غذای اصلی را با حجم بیشتر و به قیمت پایینتر به عوض کالاهای قیمتی مانند گوشت و تولیدات صنعتی خریداری میکنند. این همچنان نشان میدهد که تغذیه کاهش پیدا کرده است. این مشخصا باعث نگرانی برای فامیلها و کودکان که همراه آنها زندگی میکنند، میشود. طوری که تحقیقات گذشته (REAP) نشان میدهد که کمبود تغذیه دوران طفولیت مشخصا توسعه شناختی را مهار میکند و نتیجه برعکس در دوران بلوغ دارد.
+++
«کمپین همدلی: کرایه خانه قانونا نصف شود» در روزهای دشواری که همه درگیر ویروس کرونا یا COVID-19 هستیم، برای گسترش همدلی، همکاری و همدردی میان مردم و بهویژه میان مالک و مستأجر راهاندازی شده است. در این کمپین از مالکان خانههای مسکونی میخواهیم که با همدلی و همیاری، از ماه حمل تا پایان وضعیت کنونی، کرایه ماهوار را کم کنند. حامیان این کمپین درحالیکه میدانند شماری از مالکان پیش از این اقدامات انسانی و درخور ستایش انجام دادهاند، تأکید میکنند که کرایههای ماهوار خانهها حداقل نصف شود. برای امضای این دادخواست به این آدرس رفته پس از امضا آنرا با دوستان خود شریک سازید:
