شیرآباد از جهات بسیاری شبیه کشور ماست. البته ما در چندین حوزه نسبت به شیرآباد پیشرفتهتر هستیم. مثلا ما الحمدالله مسلمانیم و شیرآبادیها هنوز در ضلالت دست و پا میزنند و به صراط مستقیم هدایت نشدهاند. ما از نظر برق (و این را مستند به سخنان رییسجمهور میگویم) خودکفا شدهایم و حتا قرار است به ممالک دیگر برق صادر کنیم. در شیرآباد هنوز در بیست و چهار ساعت برق چندین بار میرود و میآید و گاه که رفت یادش میرود که بیاید. تنها چیزی که در شیرآباد نسبت به کشور ما پیشرفتهتر است صراحت لهجه است. در شیرآباد هیچ کس مجبور نیست حرف خود را بجود یا قورت بدهد. همه حق دارند هرچه دل فراخشان میخواهد بگویند. در کشور ما هم از این نظر فضا الحمدالله باز است؛ اما به پای شیرآباد نمیرسد. آیا از این نظر مقامات شیرآباد میتوانند به ما در افغانستان مشورت بدهند و تجربههای خود را با ما در میان بگذارند؟ به همین خاطر، با بوعالحقِ نر، رییس پارلمان شیرآباد گفتوگو کردیم:
ما: آقای نر، ابتدا از شما سپاسگزاریم که به افغانستان تشریف آوردید.
آقای نر: تشکر. خوشحالم که اینجا هستم.
ما: هدف سفرتان؟
آقای نر: من رییس پارلمان شیرآباد هستم. دوستان افغان از من خواستند که بیایم و تجربههای خود را با پارلمان افغانستان در میان بگذارم.
ما: شما هفت سال است که رییس پارلمان شیرآباد هستید، درست؟
آقای نر: مردهگاوها دفعهی اول نگذاشتند من رییس شوم، وگرنه من چهارده سال پیش رییس میشدم.
ما: کیها نگذاشتند؟
آقای نر: همین پدرلعنت نمایندگان بیناموس شیرآباد. مثل سگ از چهار طرفم عف میزدند که نگذارند رییس شوم.
ما: دلیل مخالفتشان چه بود؟
آقای نر: بهانه میکردند. من در آن وقت زور نداشتم، ساکت شدم. حالا کسی با من مخالفت کند در دهانش شاش میکنم.
ما: پارلمان ما را چگونه یافتید؟
آقای نر: خود نمایندهها بد نبودند. همین دیروز در حضور من چندتایشان با کفش بر سر همدیگر کوفتند. ولی رییس پارلمان تان مزهاش نیست.
ما: ببخشید، شما این قضیه کفش را مثبت میبینید؟
آقای نر: طبعا. من خیلی خوش دارم نمایندهها غیرتی باشند. در شیرآباد نمایندههای پارلمان ما تقریبا هر روز یخن همدیگر را پاره میکنند.
ما: و رییس پارلمان ما؟
آقای نر: خیلی ضعیف است. یک زنکه شلیطه در مجلس خیلی گپهای ته و بالا زد. رییس مثل موش نشسته بود و گوش میکرد.
ما: ولی ما در تلویزیون دیدیم که رییس پارلمان ما یکی از نمایندگان را لوده و احمق خطاب کرد.
آقای نر: ههههه. همان قدر هم خود را شور نمیداد؟ حالا من یک سوال از شما دارم: آیا در کشور شما فحشهای خواهر و مادر هیچ وجود ندارند؟
ما: چرا. هستند.
آقای نر: پس چرا در پارلمان شما حتا یک نفر هم از آن فحشها استفاده نمیکند؟
ما چون پاسخ قناعتبخشی برای این سوال نداشتیم، گفتوگو را متوقف کردیم و مهلت خواستیم تا این سوال را با شما عزیزان در میان بگذاریم. اما شما عزیزان کجا وقت دارید به این سوال مهم فکر کنید و پاسخ بدهید. نیم روزتان به بیآب کردن دیگران میگذرد و نیم دیگرش به پاک کردن کامنتهای مملو از بیآبی دیگران. شما این چنین، پارلمان آن چنان.
