حمدالله محب، مشاور شورای امنیت ملی، رهبری هیأت افغانستان در نشست سالانهی مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک را به عهده داشت. خلاصهی سفر آقای محب به نیویورک، سخنرانی در تالار مجمع عمومی این سازمان بهعنوان نمایندهی افغانستان، سخنرانی در شورای روابط خارجی ایالات متحده و دیدار با دبیرکل سازمان ملل متحد بود. وزارت خارجهی کشور در یک اعلامیه گفت که افغانستان در هفتادوچهارمین اجلاس سالانهی مجمع عمومی سازمان ملل، ضعیفترین حضورش را تجربه کرد. به نقل از این اعلامیه، آقای محب و هیأت همراهش زمانی به نیویورک رسیدند که بیشتر هیأتها به کشورهایشان برگشته بودند. آقای محب از آخرین سخنرانان در مجمع عمومی سازمان ملل متحد بود.
مشاور جوان شورای امنیت ملی افغانستان اگرچه در سخنرانیاش در مجمع عمومی، سعی کرد خود، عادله راز، نمایندهی افغانستان در سازمان ملل و رویا رحمانی، سفیر افغانستان در واشنگتن را سیمای افغانستان جدید و محصول تغییر ناشی از سقوط طالبان و حاکمیت نظام دموکراتیک در 18 سال اخیر ارائه کند، اما بهعنوان مشاور شورای امنیت ملی و نمایندهی افغانستان در نشست سالانهی مجمع عمومی، اقبال چندانی نداشت و از طرف همتایان و طرفهای امریکاییاش بایکوت شد.
به نقل از منابع موثق در حکومت و نمایندگی افغانستان در سازمان ملل، ویزای آقای محب در این سفر، محدود بود. از همان جنس ویزاها که ایالات متحده غالبا برای مقامات کرهی شمالی و ایران برای سفر به نیویورک صادر میکند. این نوع ویزاها با محدودیت تردد آزادنه در شهر نیویورک مقید است و دارندهی آن صرفا در بخشهایی از شهر و متناسب به ضرورت مجاز به رفتوآمد است. علاوه بر محدودیت در ویزا، مشاور امنیت ملی افغانستان بهلحاظ دیپلماتیک از طرف امریکاییها بایکوت شد. به نقل از این منابع، درخواست آقای محب برای دیدار با وزیر خارجه و همتای امریکاییاش نیز با پاسخ منفی مواجه شد و مشاور جوان، سعی کرد با سخنرانی در شورای روابط خارجی ایالات متحده و دیدار با دبیرکل سازمان ملل، خرجیناش از سفر به نیویورک خالی نماند.
بایکوت دیپلماتیک آقای محب توسط امریکاییها و صدور ویزای محدود برای او، نشان میدهد که تنش در روابط میان ارگ ریاستجمهوری افغانستان و ایالات متحده بهعنوان مهمترین شریک استراتژیک افغانستان پساطالبان چقدر بالا گرفته است. این تنشها از جریان مذاکرات صلح ایالات متحده با طالبان در دوحه، زمانی که ارگ ریاستجمهوری در برابر آجنداهای ایالات متحده در پروسهی صلح افغانستان قرار گرفت، آغاز شد و با اتهامزنی آقای محب به زلمی خلیلزاد مبنی بر اینکه وی در پی دستیابی به قدرت در افغانستان است، تشدید شد. در آن زمان، مقامات ایالات متحده به ارگ ریاستجمهوری افغانستان اعلام کردند که حاضر نیستند با آقای محب کار کنند. یک هفته مانده به برگزاری انتخابات ریاستجمهوری افغانستان، بهصورت بیپیشینه و غیرمعمول، انتقادهای مقامات ایالات متحده از ادارهی رییسجمهور غنی بهصورت مستقیم و صریح آغاز شد. حکومت وحدت ملی به ریاست اشرف غنی از طرف مقامات امریکایی، فاسد اعلام شد و برخی از بستههای کمکهای مالی ایالات متحده بهدلیل آنچه ناکامی ادارهی رییسجمهور غنی در مبارزه با فساد و برآوردهکردن شاخصهای شفافیت مالی عنوان میشد، مسترد شد.
رییسجمهور غنی در پاسخ به اتهامهای مقامات امریکایی در مصاحبه با رادیو آزادی، ادعا کرد که ادارهی توسعهی بینالمللی ایالات متحده (USAID) یکی از بیکفایتترین کمککنندهها برای افغانستان بوده است. مقامات امریکایی، در واکنش به این اتهام غنی، گفتند که از سخنان او ناامید شدهاند. به نقل از یک منبع مطمیین در حکومت وحدت ملی، مایک پومپئو، وزیر خارجهی ایالات متحده در گفتوگو با رییسجمهور غنی، گفته است که حملهاش به ارزش و اهمیت پول مالیاتدهندگان ایالات متحده که از طریق ادارهی توسعهی بینالمللی ایالات متحده در افغانستان به مصرف رسیده، قابل تحمل نیست. آقای پومپئو از رییسجمهور غنی خواسته است که از همان رسانه که به مالیاتدهندگان امریکایی حمله کرده بود، از مردم امریکا معذرت بخواهد. رییسجمهور غنی سعی کرده است درخواست آقای پومپئو را با این توجیه که از حرفهایش سوءبرداشت شده است، دور بزند.
در ادامهی درخواست از رییسجمهور غنی مبنی بر معذرتخواهی از مردم امریکا، پومپئو به صراحت اعلام کرده است که ایالات متحده از انتخابات افغانستان، شفافیت میطلبد و هیچ نوعی سوءمدیریت و تخلف را نمیپذیرد. بهزعم آقای پومپئو، طرف ایالات متحده در خصوص انتخابات افغانستان و برآوردهشدن خط سرخ شفافیت، رییسجمهور غنی است نه کمیسیونهای انتخاباتی. آقای پومپئو هشدار دیگری نیز فرستاده است؛ اعلام نتیجهی انتخابات بهصورت یکجانبه و بدون توافق با دیگر نامزدهای پیشتاز، پذیرفتنی نیست.
فارغ از انسجام و یکدستگی در میان نامزدان ریاستجمهوری افغانستان مبنی بر ایستادگی در برابر تقلب، الزام برقراری شفافیت و غیرمعتبربودن آرای بیومتریکنشده، در سطح بینالمللی و همکاران استراتژیک افغانستان نیز برآوردهشدن شفافیت و جلوگیری از تقلب و تخلف، خط سرخ انتخابات افغانستان است. یوناما و شورای امنیت سازمان ملل در مطالبات و درخواستهای جداگانه، بر الزام برآوردهشدن شفافیت و جلوگیری از تقلب و تخلف در پروسهی انتخابات افغانستان تأکید کردهاند. چنین بهنظر میرسد که تنشها میان ادارهی رییسجمهور غنی و ایالات متحده بهطرز بیپیشنهای بالا گرفته و در موضوع انتخابات افغانستان، نهادهای بینالمللی نیز با ایالات متحده همسو و همنظرند.
هزاره برار مو اگر یک برار ایرانی شما را به جای محب در ملل متحد مو رفت خیلی خوب بود چرا که هر چیر را مو از منافع ایران فکر مو نیم برار شما خو هیچ گاه به منافع افغانستان فکر نمو نین اما منا فع ایارن برای مو شمو بسیار ارزش دره
مسئول تمام این بدبختی ها غنی کوچی و تمامیتخواهی های احمقانه او است۰ غنی کوچی باید بداند که این عصر نه زمان امالله خان است، نه زمان عبدالرحمن خان، نه زمان نادر غدار، و نه هم زمان کدام دیکتاتور خائن دیگر۰
غنی کوچی هنوز هم درک نکرده که حکومت او یک حکومت توافقی است که بر اساس تقسیم قدرت پنجاه درصدی ایجاد تا وحدت قسمی مردم ازبین نرود، ولی او امکان این وحدت را هم با تمامیت خواهی های احمقانه اش از دست داد۰
وزیر خارجه مصروف بازدید از قوماندانان شروفساد در بدخشان است وقت کافی نه دارد مصروفیت زیاد در تقلب انتخابات با گلمر چان نیز تا ثیرات دارد
شرم وننگ باد به غنی وحمدالله که دگر در افغانستان وضیفه انجام دهند
این اولین بار در تاریخ روابط میان اقغانستان و ایالات متحده است که چنین محدودیت ویزا برای یک نماینده افغانستان صادر شده است. همچنان قابل تذ کر است که در تاریخ سازمان ملل شاید اولین بار باشد که به عوض رییس دولت و یا حکومت و یا لااقل وزیر امور خارجه مشاور امنیت ملی یک کشور در اجلاس سالانه مجمع عمومی ملل متحد از یک کشور نمایندگی کرده باشد. علت هم معلوم است صحبت های غیر دیپلوماتیک و غیر حرفوی اقای محب باعث این اقدام امریکا شده است. همه میدانند که امریکا بودیجه تمام ادارات دولتی به خصوص مشاور امینت ملی را میپردازد.
این اولین بار در تاریخ روابط میان ایالات متحده و افغانستان است که به یک نماینده کشور (که خود مقصر خراب ساختن روابط میان افغانستان و ایالات متحده است) چنین اقدام صورت گرفته است. و هم شاید این اولین بار در تاریخ ملل متحد باشد که مشاور امنیت ملی یک کشور به عوض رییس دولت و یا حکومت و یا لااقل وزیر امور خارجه در در اجلاس مجمع عمومی سالانه سازمان ملل از یک کشور نمایندگی کرده باشد