آصف دادگر
نتایج ابتدایی انتخابات نشان دهندهی این است که رفتن به دور دوم انتخابات یک مسئلهی انکارناپذیر است و طبق قانون اساسی کشور، انتخابات دور دوم باید بین دو هفته برگزار شود. کمیسیون مستقل انتخابات قبل از این همواره تأکید کرده بود که اگر انتخابات به دور دوم کشانده شود، آنها آمادگی لازم را دارند و انتخابات را در موعد معین شدهی آن برگزار خواهند کرد. نامزدان پیشتاز هم گفتهاند که اگر انتخابات به دور دوم برود، آنها آمادهی رقابت اند. در این میان اما کرزی در تلاش ایجاد یک حکومت ائتلافی است. کرزی دو بار میزبان نامزدان ریاست جمهوری در ارگ بوده است. گفته میشود، وی در تلاش است تا از رفتن انتخابات به دور دوم جلوگیری کند و بین نامزدان پیشتاز یک ائتلاف تشکیل دهد، تا بتوانند در حکومت آینده دوشادوش هم کشور را اداره کنند. بالاخره تلاشهای کرزی اینگونه نتیجه دادند، که کمیسیون مستقل انتخابات اعلام کرد، نمیتواند انتخابات را طبق تقسیم اوقات تعین شدهی آن برگزار کند. یوسف نورستانی، رییس کمیسیون مستقل انتخابات دلیل این امر را، از بین رفتن مواد حساس انتخاباتی در حملهی شورشیان، پیش از برگزاری انتخابات عنوان کرده است. این تناقصگویی درست بعد از آن مطرح شد که کرزی میزبان عبدالله و اشرف غنی شد. تأکید کمیسیون همواره بر داشتن آمادگی برای برگزاری دور دوم انتخابات بود. در رسانههای تصویری و در میزگردهایی که مسئولان کمیسیون انتخابات دعوت میشدند، از داشتن آمادگیشان اطمينان میدادند؛ اما در فردای نشستهای کرزی، عبدالله و اشرف غنی، کمیسیون اعلام کرد که قادر به برگزاری انتخابات در موقع تعین شده نیست. اینکه چرا به یکبارگی این مسئله مطرح شد، خود معمایی است سترگ!
عبدالله همواه میگوید، به رای مردم احترام دارد و حاضر نیست هیچگونه ائتلافی را با کسی انجام دهد. او همچنان میافزاید، اگر شکایتهای انتخاباتی به صورت درست آن برسی شوند، وی در دور اول برندهی انتخابات خواهد شد و اصلا دور دومی در کار نیست. عبدالله با این حساب، حاضر در صحنهی انتخابات است و با اعتماد کامل میخواهد قدرت سیاسی را بدون ائتلاف با کسی، برای پنج سال بعد قبضه کند. عبدالله از رفتن به دور دوم هم هراسی ندارد و آماده است. اشرف عنی اما هموراه بر رفتن انتخابات به دور دوم تأکید میکند. او نیز از قبول ائتلاف سر باز میزند و میگوید، حاضر نیست با کسی ائتلاف کند. وی میگوید، مردم به برنامههای تیم تحول و تداوم رای دادهاند و او نمیتواند از این اعتماد مردم بگذرد. وی حاضر است در دور دوم با عبدالله رقابت کند.
نامزدان پیشتاز هردو آمادهی رقابت اند. مردم هم نشان دادند که در قبال سرنوشتشان حساس اند. براساس قانون اساسی کشور، در صورت نگرفتن پنجاه درصد به علاوهی یک رای توسط یک نامزد، انتخابات باید به دور دوم برود. با این حساب، هیچمشکلی برای رفتن به دور دوم انتخابات وجود ندارد. اما آنچه قابل توجه است، تلاش کرزی است. گفته میشود، کرزی در تلاش است بین اشرف غنی و عبدالله تفاهم ایجاد کند و از رفتن انتخابات به دور دوم، جلوگیری کند. آیا واقعا کرزی میخواهد بین عبدالله و اشرف غنی ایجاد تفاهم کند، یا میخواهد خود را همچنان در قدرت سهیم سازد؟ کرزی بیش از یک دهه در افغانستان حکومت کرد و حالا که دیگر روزگار حکومتش به شماره افتاده است، از هیچگونه تلاشی برای نگهداشتن خود در قدرت، فروگذار نمیکند. تلاشهای اخیر کرزی هم برخاسته از همین حس قدرتطلبیاش اند. کرزی در تلاش این است که هردو نامزد پیشتاز را وارد یک معاملهی سیاسی جدید کند و خود در این معامله سهمدار اصلی خواهد بود. او برای نگهداشتن خویش در قدرت، زلمی رسول را وارد رقابت کرد، ولی این تلاش او نتیجهی مطلوبی نداد. حالا هم بازی جدیدی را بهراه انداخته است و عبدالله و اشرف غنی را همزمان در محور خود میچرخاند. در یک کلام، کرزی برای نرفتن به دور دوم، عبدالله و اشرف غنی را میزبانی نکرده است، بلکه کرزی برای شریک ساختن خود در قدرت برنامهریزی کرده است و به همین منظور، مداخلهی عریان در کار انتخابات میکند.
تعین رییس جمهور باید به واسطهی آرا انجام پذیرد و کمیسیون مستقل انتخابات وظيفه دارد كه دور دوم انتخابات را برگزار كند و راي مردم و نتيجهی انتخابات را به صورت شفاف مدیریت كند. اما اینکه کرزی ميخواهد پيش از برگزاري دور دوم انتخابات، یکی از نامزدان پیشتاز را برنده اعلام کند، خود مسئلهساز است.
