بشير ياوري
ديروز پيشازظهر (يكشنبه، 14 ثور) به دنبال يك روز بارندگي شديد در شهر كابل و سرازير شدن آب به روي جادهها و درون منازل مردم و متضرر شدن تعداد زيادي از شهروندان كابل، يكبار ديگر مشكلات شهر كابل و خرابي جادهها و كمكاري مسئولان شهرداري و بهخصوص شهردار كابل را در اين خصوص در اذهان عمومي زنده كرد و مردم با ديدن صحنههاي نامطلوب و اذيت شدن از نابهسامانيهايی چون عدم بازسازي جادهها، نبود آبگيرها در اطراف شهر، نبود سيستم فاضلاب منظم و پاكي شهر احساساتشان برانگيخته شد و به تعداد 52 تن از نمايندگان پارلمان بهرسم اعتراض در مقابل رياست شهرداری کابل تحصن نمودند و از ورود شهردار به آن رياست مانع گرديدند. اين نمايندگان خواهان برکناری بيقيد و شرط شهردار از وظيفهاش ميباشند. اين نمايندگان آقاي نوانديش را به غصب زمين، سوء استفادههاي كلان مالي از پروژههاي بازسازي و عوايد شهرداري متهم ميكنند و مدعي اند كه شهردار كابل از مقام خويش سوء استفاده نموده است و اسناد موثقی در اين مورد عليه او در دست دارند. آنان گفتند، به خاطر نفوذی شهردار در دستگاه قدرت دارد، كسي نميتواند وي را از مقام شهرداري بركنار كند. اين نمايندگان ميگويند كه اين تحصن خويش را تا بركناري آقاي شهردار ادامه ميدهند.
به دنبال اين اعتراض، بلافاصله آقاي نوانديش به تمامي مسئولان شهرداري دستور داد كه تمامي كارمندان و كارگران مربوط بخش تنظيفات به حمايت از كاركردها و شخص «شهردار» راهپيمايي بزرگ را برگزار كنند. به اين صورت، راهپيمايي مذكور راهاندازي شد و كارگران و كارمندان شهرداري از جادهی دهمزنگ تا جادهی مقابل پارلمان راهپيمايي نمودند و با شعارهای:
• ما از كاركردهاي مقام رهبري شهردار حمايت ميكنيم
• ما خواهان بركناري خاینان ملي از مجلس نمایندگان هستيم
• محمد يونس نوانديش، شهردار پرتلاش و خدمتكار شهر كابل
مخالفتشان را در مقابل اعتراض نمايندگان پارلمان نشان دادند. اين راهپيمايي «نارنجيپوشان برهنهپا» اين واقعيت را برملا ميسازد كه تودههاي محروم جامعهی ما هنوز از چگونگي موقفشان در جامعه بيخبرند و اين اكثريت خاموش نميدانند چگونه وسيلهی زورمندان و قدرتمندان قرار ميگيرند. احساسات پاك آنها وسيلهی خوبي است كه زورمندان و قدرتمندان از آن براي رسيدن به قدرت و حفظ موقف اجتماعيشان استفاده كنند و با ترفندهايي آنها را به صف جنگ، كوه و سنگر ميكشانند و زماني هم با استفاده از احساسات و ناگزيريهاي زندگيشان، از تن و جان آنها براي كسب منافعشان بهره ميگيرند و بيچارگي آنها را و سيله قرار ميدهند تا برايشان روپوش خدمتگزاري و شايستگي دهند.
سوال اين است كه آيا راهپيمايي و اعتراض كارگران سادهی شهرداري آگاهانه و با تشخيص از كاراداني، شايستگي و خدمتگذاري جناب شهردار صورت گرفته است؟ يا اينكه راهپيمايان ناگزير بودهاند كه به دستور شهردار به جادهها آمده و شعارهايي را از گلويشان بيرون كنند كه نه نشان از خودآگاهي آنها است و نه بيانگر تشخيص درست آنها از جانبداري شهروندانه از شهردار، بلكه ميتواند حكايت يك مجبوريت و ناگريزي باشد كه مبادا قوت لايموتشان را از دست دهند و فردا كه به كارشان ميروند، ریيس ادارهیشان، آنها را به جرم نرفتن به راهپيمايي و عدم حمايت از شهردار، از كار اخراج كند.
كشاندن كارگران شهرداري توسط آقاي نوانديش و تحصن نمايندگان در مقابل شهرداري كابل از اين منظر قابل نقد است.
تحصن نمايندگان
نمايندگان پارلمان با اين اقدامشان كه گويا با تحصنشان در برابر ساختمان شهرداري ميتوانند به گونهاي توجه مردم و مقامات بلندپايه را به ناكارگي و سوء استفادهی آقاي نوانديش جلب کنند و با اين حركت مدنيشان ميتوانند شهردار را از وظيفهاش بركنار سازند، نفس اين كارشان درست است. اما نمايندگان محترم به عنوان اعضاي مهمترين نهاد بازپرسي و نظارتي (پارلمان) كه صلاحيت نظارت و سلب صلاحيت از مسئولان كلان اداري به آنها سپرده شده است و پارلمان ميتواند مديران اجرايي را براي استجواب به مجلس عمومي پارلمان فراخوانند و با ارزيابي از كاركردهايشان، آنها را سلب صلاحيت كنند. نمايندگان محترم با ناديدهانگاري از اين نقش برجستهی پارلمان، بهنحوي از موضع عجز خواستهاند كه نقش اصلاحگرايانه از خود نشان دهند. اين اقدامشان بهنحوي اتوريتهی پارلمان را به عنوان مرجع نظارتي و ممثل ارادهی مردم، حقير نشان ميدهد. حال آنكه ميتوانستند موضوع كمكاري و سوء استفادهی آقاي نوانديش را از موقف برتر به عنوان يك موضوع قابل بحث در مجلس عمومي پارلمان مطرح كنند و از طريق سازوكارهاي رسمي و صلاحيتهاي پارلمان، شهردار محترم را از وظيفهاش بركنار ميساختند و حتا كساني كه در پشت پرده از ايشان حمايت ميكردند را افشا كرده و مورد بازخواست قانوني قرار ميدادند. به خاطر همين اشكال در كار نمايندگان پارلمان است كه جناب «شهردار» با كمال غرور و با روحيهی ديكتاتورمآبانه از منظر برتر از پارلمان، كارمندان و كارگران شهرداري را از سر ناگريزيشان به خيابان ميكشاند و اين نمايندگان پارلمان را خاینان ملي ميخواند.
خودخواهي و بيقيدي آقاي نوانديش در برابر قانون
طوري كه در بالا گزارش داده شد، آقاي نوانديش در پي اعتراض نمايندگان معترض كه مدعي اند شهردار كابل در غضب زمينهاي دولتي و مردم شريك ميباشد و از موقف و امكانات شهرداري سوء استفاده نموده است، در يك روز رسمي كه بايد تمامي كارمندان و كارگران شهرداري به وظيفهی رسميشان مشغول به كار ميبودند، به كارمندان و كارگران شهرداري دستور ميدهد كه به خيابان آمده و به دفاع از ايشان شعار سر دهند و عكسهاي نمايندگان پارلمان را بر رويشان خط چلیپا بكشند و حتا امكانات دولتي و وسايط شهرداري را به اين منظور به كار گمارند. آيا اين كار آقاي نوانديش نشان از نوانديشي است يا اينكه كار آقاي شهردار نشان ميدهد که او در برابر مهمترين نهاد قانونگذاري و نظارتي كشور (پارلمان) بياعتنا است و اين اقدام وي سرآغاز بيقيدي و عدم پاسخگويي مسئولان حكومتي در برابر دادخواهي، شفافيت و خدمتگذاري به ملت نخواهد شد؟
دستور آمرانهی شهردار و ناگزيري «نارنجيپوشان برهنهپا»، گوياي حكايت معروف «بگيرش كه نگيردت»
با دیگران به اشتراک بگذارید
بدون دیدگاه
بدون دیدگاه
