کیانوش رضوانی
از قاه قاه خندیدن چندین ثانیهای اشرف غنی به عطامحمد نور که در آن ایام، همگان را به حیرت فرو برد و مایهی تعجب گشت و نقل مجالس شد، ماهها میگذرد. خندههای غنی در واکنش به حرفهای عطا بلند شد. در دور دوم انتخابات عطا گفته بود در صورت عدم شفافیت و بررسی نشدن تقلبهای گسترده دست به قیام مدنی «سبز و نارنجی» خواهد زد. در آن هنگام غنی نامزد ریاست جمهوری و معروف به «متفکر دوم جهان» بود و عطامحمد نور مشهور به «والی قدرتمند بلخ». عطا خندههای غنی را «غیر طبیعی» و ناشی از «تن بیمار» او خواند اما غنی لب فرو بست، کسی خندهی او را در مورد عطا نشنید و این غایله پایان یافت.
در تازهترین مورد، عطامحمد نور در واکنش به معرفی معصوم استانکزی به عنوان نامزد وزیر وزارت دفاع از جانب اشرف غنی، معصوم استانکزی را «قاتل رهبر فرزانه جمعیت اسلامی» خوانده و گفته است: «چگونه سران حکومت وحدت ملی به خود حق میدهند و با خون استاد شهید (برهانالدین ربانی) بازی میکنند؟». پرسش این است که چرا اشرف غنی نسبت به هشدار تند و بیپردهی عطا نخندید و به آن واکنش نشان نداد؟ این در حالی است که اشرف غنی در دوران کار و زارهای انتخاباتی کمتر سخن عطا را بیجواب گذاشت و به موقع به آن عکسالعمل نشان داد. به سادگی نمیتوان گفت غنی هشدار عطا را بیجواب گذاشته است بلکه غنی به رغم مخالفت عطا معصوم استانکزی را معرفی کرد و در عمل پاسخ ضمنی به عطا داد. در دو دور انتخابات عبدالله رقیب سرسخت غنی بود اما این عطامحمد نور بود که شانه به شانه اشرف غنی راه رفت.
پایان زورگوییها
غنی در مبارزات انتخاباتی به منظور حمله بر جبهه رقیب و جلب توجه هوادارانش گفته بود در صورت پیروزی به والیان مانند عطامحمد نور اجازه نخواهد داد از حیطه صلاحیت خود بیشتر عمل کنند. غنی گفته بود دوره زور و زورگویی چنین افرادی به پایان رسیده است. به راستی چنین است؟ آیا با رییس جمهور شدن غنی دوران زورگوییها به پایان رسیده است و مشخصاً ستاره اقبال عطا از آسمان بلخ در شرف زوال است؟ یا فصل تازهای از قدرتنمایی افراد آغاز شده است؟
با تشکیل حکومت وحدت ملی بر اساس توافقنامه سیاسی، گمان میرفت عطامحمد نور وارد کابینه خواهد شد و غنی برای عملی کردن وعدههایش؛ مبنی بر کنار زدن نور از بلخ به سادگی تن به وزارت او خواهد داد اما با معرفی استانکزی هیچ صندلی خالی وزارت باقی نمانده است. همزمان با معرفی کابینه، روند معرفی والیها نیز آغاز شد و این روزها شدت بیشتر گرفته است. از چهار ولایت مهم (هرات، قندهار، ننگرهار و بلخ) تنها سرنوشت ولایت بلخ نا معلوم است.
دوره آزمون
از جنجالهای کابینه و معرفی اعضای کمیسیون اصلاح نظام انتخاباتی که بگذریم به نظر میرسد زمان برای آزمون وعدههای برکناری عطا توسط غنی و چگونگی آزمایش زور عطا فرار رسیده است. آیا غنی آخرین کارت سرخش را برای اخراج فرد مهاجم تیم اصلاحات از میدان بازی سیاست نشان خواهد داد یا تا اخر بازی با عطا خواهد دوید و نفس خواهد زد؟
قهر و خنده
جواب این پرسش را غنی به عنوان رییس جمهور و دارنده 50 فیصد قدرت خواهد داد ولی آنچه اکنون معلوم است این مسأله است که با تعین تکلیف عطا سرنوشت حکومت وحدت ملی نیز معلوم خواهد شد. اگر عطا همچنان والی بلخ بماند و غنی به هشدارهای او قاه قاه بخندد معلوم نیست که آینده حکومت وحدت ملی با قهر و خنده خواهد گذشت یا سرنوشت دیگری را تجربه خواهد کرد؟
