افرادی که خود را وابسته به گروه داعش میدانند بیشتر از دو ماه میشود در بعضی از ولایتهای جنوبی و غربی کشور اعلام موجودیت کردهاند. تعدادی از فرماندهان طالبان به گروه داعش تعهد کرده و گفتهاند که از ابوبکرالبغدادی رهبر این گروه پیروی کرده و برای گسترش حاکمیت داعش در افغانستان، فعالیت میکنند. مقامات امنیتی در ابتدا موجودیت افراد وابسته به داعش را در افغانستان انکار مینمودند و میگفتند که طالبان فراری از قلمرو پاکستان در افغانستان آمدهاند و این افراد اشتباهی به گروه داعش نسبت داده میشوند. اما درنهایت روشن شد که داعش در افغانستان رد و پایی دارد. پانزده روز پیش امنیت ملی اعلام کرد که ملاعبدالرئوف خادم را که به عنوان فرمانده داعش در افغانستان فعالیت داشت در یک حمله هوایی در ولایت هلمند از بین برده است.
خطر نفوذ داعش از این جهت جدی است که زمینه حمایتهای اجتماعی و نفوذ فکری این گروه در جامعه افغانستان وجود دارد. ساختار قبیلوی جامعه، بیسوادی، تلقیها، روایتهای سخت گیرانه از دین و فرقهگرایی، از جمله عواملی میباشند که باعث شد گروه طالبان در افغانستان به قدرت برسد و از حمایتهای اجتماعی برخوردار شود. این عوامل میتوانند کمک کند که گروه داعش نیز در افغانستان نفوذ کند. از همین جهت خطر داعش در افغانستان جدی است و نباید نادیده گرفته شود.
به همین خاطر کسانیکه پیش از این طالب بودند؛ به راحتی تغییر چهره دادهاند و تحت نام داعش فعالیت مینمایند و طرز تلقیای که از مذهب دارند با روایتهای که گروه داعش از مذهب دارد مشکل ندارند و به سادگی میتوانند هر آنچه را افراد داعش در سوریه و عراق انجام میدهند این افراد در افغانستان انجام میدهند. آنچه که این افراد در لوگر انجام داد، مساجد و زیارتها را ویران کردند و پرچم داعش را در این ولایت بلند نمودند. دو روز پیش 31 مسافر را به خاطر هویت قومی و مذهبی شان در شاهراه کابل-قندهار در ولایت زابل از بس پایین نمودهاند و با خود بردهاند. اینها میرسانند کسانیکه دیروز به عنوان طالبان فعالیت داشتند اکنون میتوانند به نیروی گروه داعش در افغانستان مبدل شوند.
بنابرین؛ باید خطر داعش جدی گرفته شود و کسانیکه اکنون به عنوان طالبان میجنگند و با تمامی مظاهر مدنیت مخالف میباشند و با شیوههای خشونتآمیز با مخالفان خویش برخورد میکنند و مردم را به نام مذهب به قتل میرسانند. همین افراد با در نظرداشت زمینههای که وجود دارد میتوانند پرچم داعش را در افغانستان بلند کنند و به عنوان نیروهای جنگی و تبلیغاتی این گروه عمل کنند. روشهای که داعش برای جذب خویش استفاده میکند و امکاناتی که این گروه دارد از عواملی میباشند که زمینهی جذب و سربازگیری گروه داعش را از میان طالبان و مناطق روستایی کشور ممکن میسازند.
دریک ارزیابی کوتاه، داعش نام دیگری بر گرایش و جریان ضد مدنیت، فرقهگرا و قومگرایی هست که تحت نام طالبان در افغانستان بهوجود آمد و اکنون که تیغ داعش برای کشتن و نابودی انسانهای این سرزمین به نام مذهب و قومیت برندهتر است این جریان تحت نام داعش به جنایتها و اهداف شوم ادامه میدهد.
ارگ نشینان در طول سیزده سال که باید گروه طالبان را در این سرزمین سرکوب میکردند، برخلاف آن هویت و خطر این گروه را تحت عنوان «برادران نارضی» و «مخالفان سیاسی» کتمان کرده، از این گروه حمایت سیاسی نمودند. اگر در طول این مدت ارگنشینان ما با گرایشهای قبیلوی خویش هویت ضد مدنیت این گروه را انکار نمیکردند و برای نابودی این گروه برنامه میداشتند؛ اکنون داعش در این سرزمین سبز نمیشد.
یکی از راههای که میتوان برای جلوگیری از نفوذ داعش یادآورد شد ایناست که نباید تفکیک میان طالبان و داعش شود دولت نسبت به این دو جریان برخورد یکسان و جدی نماید و برای تضعیف و نابودی این دو جریان با جدیت عمل کند.کسانی که به نام داعش فعالیت دارند آنها را باز داشت نمایند و جلو فعالیت و تبلیغات این افراد گرفته شوند. تلاش شود که حاکمیت دولت درمناطق روستایی و جاهایی که زمینهی فعالیت افراد وابسته به داعش وجود دارد بیشتر گردد.
راه کار دیگر ایناست؛ دولت با استفاده از افراد با نفوذ اجتماعی و مذهبی خطرات نفوذ داعش را در میان افراد جامعه مطرح سازد. کسانی که به نفع این گروه فعالیت می کنند را شناساسی و به نهادهای امنیتی معرفی کنند.
