نویسنده: بن شیپارد
برگردان: نسیم ابراهیمی
منبع: خبرگزاری فرانسه
نیروهای رزمی ناتو (ISAF) به روز یکشنبه هفتهی گذشته با برگزاری یک جشن، بیرقشان را به نشانهی پایان مأموریت جنگیِشان در افغانستان، پایین نمودند. در حالی که گروه شورشی طالب، پس از سیزده سال مداخلهی نظامی کشورهای عضو پیمان اتلانتیک، تا هنوز تضعیف نشدهاند.
جنرال جان کمپبل، جنرال امریکایی، فرمانده نیروهای ناتو (ISAF) در افغانستان، دستآورد این نیروها را در کشور مثبت ارزیابی نمود. وی همچنان گفت که ما بهصورت مشترک مردم افغانستان را از تاریکی نجات دادیم، برای آنها امید خلق کردیم و آنها اکنون به زندگی آیندهیشان امیدوار شدهاند.
نیروهای ناتو بهخاطر تهدیدها و حملههای طالبان، تا دقایق آخر از این جشن خبر ندادند. طالبانی که در سالهای اخیر، پایتخت این کشور را آماج قرار دادهاند و حملات خویش را در سرتاسر کشور، چندین برابر ساختهاند.
به تاریخ اول ماه جنوری، مأموریت جدید ناتو زیر نام «پشتیبانی قاطع» به هدف کمک و آموزش نیروهای نظامی افغانستان زیر نظر 12500 سرباز تازهنفس نیروی جنگی آیساف شروع میشود. این گروه از سال 2001 به اینسو، 3485 سربازشان را در افغانستان از دست دادهاند.
جنرال کمپبل که در این مراسم سخن میگفت، بیان نمود که پیمودن باقیماندهی این راه، دشوار به نظر میرسد؛ اما ما پیروزمندانه این مسیر را پیمودیم. نیروهای ناتو به روز یکشنبه پرچم خویش را پایین نمودند و به جنگشان پایان دادند؛ اما در جبههی دیگر، گروه طالبان سلاحشان را به زمین نگذاشتهاند.
ذبیحالله مجاهد که خود را سخنگوی طالبان معرفی میکند، در همین مورد به خبرگزاری فرانسه چنین گفت: «مأموریت سیزده سالهی امریکا و ناتو در افغانستان، یک شکست قطعی برای آنها بود. جشن امروزی نشاندهندهی ناکامی آنهاست». وی همچنان به پیششرطشان برای پذیرش گفتمان صلح تأکید نمود. وی گفت: «تا زمانی که نیروهای خارجی در افغانستان حضور داشته باشند، ما به روند صلح نخواهیم پیوست».
نیروهای امنیتی افغانستان که تعدادشان به حدود 350000 تن میرسد، پس از این به تنهایی مسئولیت امنیتی افغانستان را در سرتاسر کشور به عهده میگیرند و در مقابل گروه طالبان که از سال 1996 تا 2001 بر این کشور حکم راندهاند، میرزمند. نیروهای رزمی آیساف که بر اساس تعهد 50 کشور عضو پیمان ناتو تشکیل شده بودند، تعدادشان به 130000 تن میرسید.
جشن پایان مأموریت رزمی ناتو توسط جنرال جان کمپبل، فرمانده نیروهای آیساف در افغانستان مدیریت میشد و در یک محوطهی تحت تدابیر شدید امنیتی برگزار شد. اما بنا به دلایل امنیتی، روز یکشنبه هیچگونه شرح و تفصیلی در مورد چگونگی این جشن از سوی این نیروها ارائه نشد. در چند روزی که به پایان مأموریت جنگی نیروهای ناتو در افغانستان باقی مانده بود، رییس جمهور اوباما در سخنرانی سال نو خویش در این مورد چنین گفت: «ما به طولانیترین جنگمان مسئولانه نقطهی پایان میگذاریم».
تلفات سنگین
اما افزایش ناامنیهای جدید در سرتاسر افغانستان و بهویژه در کابل، نشان میدهد که نیروهای بینالمللی در مهار کردن شورشیان ناتوان بودهاند. مطابق گزارش سازمان ملل متحد، میزان تلفات در افغانستان در سال 2014، 19 درصد افزایش داشته است. بر اساس آماری که در پایان ماه نوامبر به نشر رسید، 3188 تن به قتل رسیده بودند.
نیروهای پولیس و ارتش افغانستان با قربانی دادن 4600 تن، در جریان 10 ماه اول سال 2014، سنگینترین تلفات را متقبل شدهاند. این آمار نشان میدهد، از سال 2001 به اینسو که افغانستان و نیروهای ناتو بهصورت مشترک در مقابل دشمن میرزمند، پرتلفاتترین سال برای نیروهای امنیتی افغانستان، سال 2014 بوده است. از زمان حضور امریکا و جامعهی جهانی در افغانستان پس از حملهی 11 سپتامبر، تا هنوز میلیاردها دالر از سوی آنها برای این کشور کمک شده است و برای بازسازی در این کشور به مصرف رسیده است. اما به دلیل وجود فساد اداری، میزان بازسازی نسبت به کمکها اندک است.
انتخابات ریاست جمهوری افغانستان در سال 2014 باید از این کشور یک کشور آرام و باثبات به نمایش میگذاشت که برای اولین بار در تاریخ این کشور، انتقال قدرت سیاسی به شیوهی دموکراتیک و مسالمتآمیز صورت میگرفت. اما مردم با عکس قضیه مواجه شدند. جنجالهای انتخاباتی، اتهامهای تقلب در روند رایدهی و در تقابل قرار گرفتن هردو نامزد ریاست جمهوری و هواخواهان آنها پس از دور دوم انتخابات، افغانستان را یک کشور متشنج و آشفته نشان دادند. پس از همهی این کشمکشها، سرانجام اشرف غنی بر رقیبش، عبدالله، پیروز شد. این دو مرد پیمان بستند که یک «دولت وحدت ملی» تشکیل بدهند. اما اکنون که سه ماه از زمان تشکیل دولت جدید و تحلیف رییس جمهور میگذرد، هنوز آنها موفق نشدهاند وزیران کابینهی دولت جدیدشان را معرفی نمایند.
در پی همین کشمکشها، طالبان میخواهند از این خلای سیاسی بهره ببرند و به عنوان یک اپوزیسیون، با دولت جدید افغانستان وارد مذاکره و گفتوگو شوند.
در هفتههای اخیر که به پایان مأموریت جنگی ناتو در افغانستان نزدیک میشدیم، طالبان حملههایشان را چندین برابر ساختند. در این مدت، محلات اقامت خارجیها را نشانه گرفتند، بر دیپلماتهای خارجی یورش بردند، بسهای ارتش را مورد حمله قرار دادند و در مرکز فرهنگی فرانسه نیز حملهی انتحاری انجام دادند. حامد کرزی، رییس جمهور پیشین افغانستان که از سال 2001 تا 2014 این کشور را رهبری کرده است، گفتمانهای مقدماتی را با این گروه برای پیوستنشان به روند صلح، شروع کرده بود. اما این گفتمان ره به جایی نبرد و در سال گذشته به ناکامی انجامید.
از اکنون تا پایان سال 2015، نیروهای امریکایی میخواهند حضورشان را در افغانستان بهصورت تدریجی کاهش دهند و به حداقل برسانند. در پایان سال 2016، امریکا در افغانستان دیگر نیرویی نخواهد داشت، بهجز تعداد محدودی که از سفارت امریکا در کابل محافظت خواهند کرد.
با اینحال، ایالات متحدهی امریکا میخواهد با انجام عملیات هوایی، نیروهای امنیتی افغانستان را کمک کند. زمانی که نیروهای طالبان پیشرفت میکنند، نیروهای امریکایی بهصورت مستقیم در جنگ علیه طالبان سهم میگیرند.
