حسیب شاکر
مرحلهی دوم استراتژیک پاکستان در برابر افغانستان پس از درخواست همکاری حکومت جدید، در رابطه به آوردن صلح، متوقف کردن استخراج معدن مس عینک میباشد. در تازهترین گزارشی که از طریق یکی از تلویزیونهای خصوصی در افغانستان به نشر رسید، آمده است که «سازمان استخباراتی پاکستان مانع استخراج مس عینک میشود.» گزارش یاد شده حاکی از آن است که «روزهای نه چندان دور مخالفان مسلح بر فراز کوههای معدن مس عینک راکت شلیک میکردند. بهخاطر مشکلات امنیتی بهوجود آمده، چیناییها چندین بار کار استخراج را متوقف کردهاند. جنرال محمد نسیم مسعود، فرمانده غُند محافظت معدن مس عینک میگوید: نمایان میگویم، این «آیاسآی» پاکستان است که مانع کار استخراج میشود.»
پیش از این، نقاط مختلف کشور شدیداً شاهد حملات انتحاری و انفجارهای پیهم بود. ناامنیهای یادشده درست پس از سفر رییس جمهور اشرف غنی به پاکستان اتفاق افتادهاند.
از تشکیل حکومت جدید نزدیک به ۱۰۰ روز میگذرد. این حکومت نه تنها به تعیین و تشکیل کابینهاش دست نیافته، بلکه دهها نقص دیگر نیز از خود نشان داده است. وضعیت بلاتکلیف وزارتخانهها و ارگانهای ولایتی، عدم موجودیت گزارش معقول و یک طرح مدون در کنفرانس لندن، نقض حاکمیت ملی در خصوص سپردن یک فرمانده طالبان پاکستانی به پاکستان از سوی نیروهای امریکایی و ناکامی در زمینهی گفتوگو پیرامون ایجاد صلح با پاکستان از نمونههای بارز کمیها و نواقص خوانده میشوند.
با این حال، برخلاف آنچه که رییس جمهور پیشین گفته بود، جای یک اپوزیسیون آگاه با برنامههای مدون در زمینههای مختلف به عنوان حکومت سایه و منتقد شدیداً خالی است.
امیدواری برای تشکیل اپوزیسیون
در جریان انتقادهای وارده در برابر سیاستهای حکومت، روزنههایی دیده میشوند که خلای یادشده را بهسادگی پر میکنند. انتقاد واضح و روشن از سوی چهرهی تأثیرگذار و مطرحی چون وزیر امور داخلهی پیشین نسبت به سیاستهای حکومت، نشان میدهد که ساختار اپوزیسیون سیاسی در حال شکلگیری است. اینگونه شکلگیری اپوزیسیون به گونهی طبیعی از طرف چهرههای مطرح و کارکشته، میتواند بسیار امیدوارکننده باشد. آقای داوودزی از سیاستمداران مؤثر است. وی در موقفهای مهمی مانند ریاست دفتر ریاست جمهوری، سفارت افغانستان در اسلامآباد و وزارت امور داخله ایفای وظیفه کرده است.
عمر داوودزی برای اولین بار در یک نشست خبری از سیاست حکومت انتقاد نمود و گفت: «حالا اگر ما به این خیال هستیم که پاکستان طالبان را به میز مذاکره بیاورد، خواب و خیال است.» دیدگاه آقای داوودزی که مدتها در پاکستان در نقش سفیر بوده است، میتواند مهم و قابل توجه باشد.
قابل یادآوری است که آقای اسپنتا، مشاور شورای امنیت ملی پیشین کشور نیز طی یک مصاحبهی رادیویی با سخنان آقای داوودزی همنوا شده، ضمن برخی انتقادهای دیگر، با وزیر پیشین امور داخله همنظر میباشد و در پاسخ به سوالی که از او در مورد اظهارات وزیر داخلهی پشین صورت گرفت، گفت: «من کاملا با صحبت آقای داوودزی موافق هستم.»
