کنفرانس لندن که برای تجدید کمک جامعهی جهانی به دولت و مردم افغانستان برگزار گردیده بود و در آن بیش از هفتاد کشور و نهاد خیریهی جهانی، رییس جمهور کشور، رییس اجرایی و سایر مقامهای دولتی و نمایندگان نهادهای مدنی افغانستان شرکت کردنده بودند، موفقانه پایان یافت. کشورهای اشتراک کننده و نهادهای جهانی متعهد به تداوم همکاری با افغانستان شدند. در این کنفرانس محمد اشرف غنی، رییس جمهور از برنامههای دولت و نیازمندی دولت و مردم افغانستان سخن گفت و برای اعتمادسازی کشورهای کمک کننده، امضای پیمانهای امنیتی با ایالات متحده و ناتو، بازگشایی پروندهی کابل بانک و بررسی آن از سوی دادگاه عالی را از جملهی دستآوردهای حکومت جدید برشمرد و از کشورهای شرکت کننده خواست که افغانستان را پس از ختم مأموریت نیروهای بینالملی در سال 2014، تنها نگذارند. رییس جمهور غنی فقر را یکی از نارساییهای جامعهی افغانستان معرفی کرد و گفت که بر اثر فقر در افغانستان مواد مخدر تولید میشود و برنامهی اصلاحات دولت او مبتنی بر فقرزدایی است که با تحقق آن هر شهروندان افغانستانی صاحب شغل خواهند شد.
نکتهی قوت این کنفرانس این بود که ایالات متحده و بریتانیا وعده دادند که افغانستان را تنها نمیگذارند و کمکهایشان به افغانستان را ادامه میدهند. ایالات متحده در این کنفرانس تعهد کرد که تلاش میکند سطح کمکهایش را به افغانستان کاهش ندهد و به میزان گذشته نگهدارد. کشورهای چین و قزاقستان کمکهای جدیدی را به افغانستان متعهد شدند و سایر کشورها از ادامهی همکاریهای اقتصادی و سیاسیشان با افغانستان، تعهد کردند.
این دستآورد برای افغانستان که از لحاظ اقتصادی نیازمند کمک و یاری کشورهای جهان میباشد و به علت بیش از سی و پنج سال جنگ، شیرازهی اقتصادی آن فروپاشیده است و بودجهی عادی و انکشافی آن از کمکهای جامعهی جهانی تأمین میشود، ارزشمند میباشد و یک نوید دیگر برای دولت و مردم افغانستان است که تداوم این همکاریها در زمینهی تأمین ثبات، پیشرفتهای اجتماعی و تقویهی حکومتداری مفید و حیاتی است.
پرسشهای مهم در این زمینه، اینها اند که این کمکها با سازوکارهای درست و سالم انجام میشوند و برای پیشرفت افغانستان به مصرف میرسند؟ یا این کمکها همانند میلیاردها دالر کمکهای دیگر جامعهی جهانی توسط شبکههای مافیایی در قالب سازمانهای خیریه، نهادهای مدنی و فسادپیشگان حکومتی حیفومیل میشوند و حاصل آن افزایش فاصلهی طبقانی و ثروتمندشدن زورمندان، مافیاهای اقتصادی و سیاسی در افغانستان نخواهد شد؟
این پرسشها نزد همهی شهروندان کشور وجود دارند. امید که کمکهای جدیدی که در کنفرانس لندن از سوی کشورها و نهادهای خیریهی جهانی تعهد شدهاند، با برنامههای جدید و کارا عملی شوند و دولت افغانستان از افتادن آن در حلقوم اهریمن فساد جلوگیری کند. لازمهی این امر این است که بایستی دولت تمامی زمینههای فساد اداری و اقتصادی را از درون نظام برچیند و برنامهی کارشناسانه و دقیقی را برای استفاده از این کمکها روی دست بگیرد. اگر زمینههای فساد از درون نظام و روند انجام این کمکها از مرحلهی شروع آن توسط کشورها و نهادهای خیریهی جهانی تا مصرف آن از سوی دولت و نهادهای افغانی از بین نرود و این کمکها بر اساس نیازمندی و توسعهی جامعهی افغانستان به مصرف نرسند و از چگونگی تطبیق آن نظارت نشود، همانند سایر کمکهای جامعهی جهانی توسط شبکههای فساد در درون نظام و نهادهای اجراکنندهی آن حیفومیل خواهد شد و آنچه که باقی خواهد ماند، بار سنگین آن است که بردوش جامعهی فقیر و نیازمند افغانستان خواهد افتاد.
