به روز پنجشنبه (13 سنبله) ساعت شش پیش از ظهر 19 مهاجم انتحاری به منظور حمله بر اداره امنیت ملی ولایت غزنی در حالی هجوم آوردند که چند لحظه پیش از آن دو موتر حامل مواد انفجاری را در عقب ساختمان اداره امنیت ملی انفجار دادند و بعد از آن مهاجمان در هوتل نزیک ساختمان امنیت ملی جابجا شدند و اداره امنیت ملی، اداره پولیس واکنش سریع، دفتر شورای ولایتی و مدیریت جنایی این ولایت را هدف قرار دادند. از اثر این حمله، در حدود 200 تن از افراد ملکی و نظامی زخمی شده و 14 نفر کشته شدند و این حمله انتحاری و تهاجمی بعد از دو ساعت درگیری باکشته شدن همهی 19 مهاجم انتحاری توسط نیروی امنیتی ختم شد. قرار گزارشها و تصاویری که بعد از این حادثه در شبکههای خبری و اجتماعی نشر گردیده است، تمامی ساختمانهای که مورد هدف قرار گرفته، تخریب گردیده است. مهمترین چیزی که در پیوند به حادثه در قدم اول باید توجه گردد کمک به زخمیها و آسیبدیدگان آن و گرفتن آمار دقیق قربانیان و بررسی خسارات این حادثه میباشد. تا هنوز، آمار دقیق از کشته شدگان، زحمیها و آسیب دیدگان این حادثه خونین وجود ندارد.
غزنی از جمله ولایتهای میباشد که در جنوب کشور قرار دارد و از نظر نظامی یک نقطه استراتژیک بوده و در مسیر جاده کابل ـ قندهار قرار دارد و نیز این ولایت با ولایتهای همجوارش، میدان وردک، پکتیا، بامیان، زابل، دایکندی و ارزگان مرز مشترک دارد. در طول تاریخ افغانستان، غزنی در گیرو دارهای نظامی مورد توجه بوده و حیثیت نقطهی وصل را برای تصرف پایتخت دارد. طالبان در ولایت شمالی، جنوبی و شمال شرقی آن، از نفوذ قابل ملاحظهی بر خوردار میباشند. و نیز طالبان به جز از چند ولسوالی این ولایت در تمامی ولسوالیهای دیگر آن حضور دارند و آن ولسوالیها را عملا اداره میکنند و حتا در حومههای دو کیلومتری مرکز ولایت غزنی، طالبان پایگاه نظامی دارند و هر از چندگاه در مقابل نیروهای امنیتی کشور میجنگند و هنگامی که کاروان نظامی و ارتزاقی نیروهای بین المللی از جاده کابل و قندهار میگذرند، طالبانی که در دو طرف جاده در محلات روستایی و مسکونی و در باغها و مزارع سنگر دارند، آن را مورد حمله قرار میدهند. طالبان تمامی میسرهای که مرکز این ولایت را به ولسوالیهای آن ونیز ولایتهای همجوارش وصل مینماید، شدیدا تحت کنترول دارد. بعد از میدان وردک، غزنی پرخطرترین محل، برای عبور و مرور مسافران و کارمندان دولت میباشد و مردم در مسیر راههای منتهی به مرکز این ولایت، به سختی رفت و آمد میکنند. در طول سال، بیشترین قربانی را متحمل میشوند. همچنین در جمع طالبانی که در این ولایت برعلیه دولت میجنگند، طالبان خارجی و پاکستانی نیز وجود دارند. اما با توجه به وضعیت که تذکر رفت تنها نیروی که باید با تمامی این چالشها دست و پنجه نرم کرده و مقابله میکنند، نیروهای نظامی و امنیتی مستقر در مرکز ولایت و پایگاههای نظامی حومههای آن و ولسوالی های تحت کنترول آن میباشند. بدون تردید این نیروها با تلاش، فداکاریها و قربانیهای زیادی، توانسته در برابر حملات فرسایشی، انتخاری و ترورستی طالبان پاسخ گویند. یکی از تهدیدهای امنیتی که این ولایت و حکومت محلی آن را تهدید میکند، نفوذیهای نا شناختهی طالبان است که حملات ترورستی و تخریبی طالبان را در این ولایت زمینهسازی و یاری میرسانند. در طول دو سال گذشته، قتلهای زیادی از افراد مهم نظامی و اجتماعی ناشی از این و ضعیت در شهر غزنی صورت گرفته است.
حمله انتحاری و انفجاری روز پنجشنه در مقابل اداره امنیت ملی نشان میدهد که وضعیت امنیتی ولایت غزنی خوب نیست و مورد تهدید جدی قرار دارد و این ضرورت را الزامی میسازد که نیروهای دفاعی و مقابله بر علیه طالبان در این ولایت، بیشتر شوند و مقامات اداری و رهبری نظامی این ولایت تهدیدهای تروریستی و تهاجمی طالبان را جدی بگیرند و تلاش نمایند که هر نوع عملیات تخریبی طالبان را پیش از سازماندهی و آنجام آن، خنثا سازند. انتقال موترهای حامل مواد انفجاری و جابجا شدن نیروهای انتحاری و تهاجمی طالبان در نزدیکترین ارگانهای امنیتی و نظامی در مرکز این ولایت نشان میدهد که نیروهای کشفی و دفاعی در این ولایت جدی عمل نمیکنند و نسبت به خطر حملههای تروریستی و تهاجمی طالبان غفلت میورزند. برعلاوهی اتخاد تدابیر در این خصوص لازم است که رهبری این ولایت و مقامهای بلند پایه نظامی و سیاسی کشور، تهدیدهای جنگی طالبان را در این ولایت جدی بگیرند؛ زیرا اگر این ولایت بدست طالبان بیافتد از یک طرف طالبان میتواند نیروهای جنگی خویش را از طریق این ولایت به ولایتهای همجوار آن سوق و تقویت دهند، از جانب دیگر میتواند از طریق مسدود ساختن شاهراهها، راههای اکمالاتی منتهی به ولسوالیهای این ولایت و ولایتهای مرکزی به مردم و ساکنان آن مناطق، اهرم فشار وارد کنند و زمینهی قدرتیابی طالبان را در آن جاها نیز مساعد سازند.
