اطلاعات روز: واحد عملیاتی و حمایوی ارگ ریاستجمهوری گزارشها در مورد قرارداد ۱۸ نوع گوشت برای کارمندان ریاستجمهوری را رد کرده، میگوید که کارمندان ریاستجمهوری از سه نوع گوشت بیشتر استفاده نمیکنند.
صداقتالله صادق، معاون مالی و اداری واحد عملیاتی و حمایوی ارگ ریاستجمهوری امروز (چهارشنبه، ۸ دلو) در یک نشست خبری در کابل گفت که کارمندان اداره امور و واحدهای جانبی و کارمندانش، دفترهای معاونان اول و دوم ریاستجمهوری، اداره تدارکات ملی، اداره پالیسی و استراتژی، اداره ارتباطات عامه و استراتژیک، واحد تسهیل سرمایهگذاری، اداره عملیاتی و حمایوی، شورای عالی مصالحه ملی، دفتر حامد کرزی و دفتر مشاوران مقام ریاستجمهوری همه از سه نوع گوشت «گوشت گوساله، گوشت گوسفند و گوشت مرغ» بهگونهی یک روز در میان استفاده میکنند.
آقای صادق همچنان گفت که ۱۸ نوع گوشت نظر به عرف و پروتکل بینالمللی، برای مهمانهای خارجی در نظر گرفته میشود. به گفتهی او، قرارداد تدارک این مینوی غذایی بهشکل چارچوبی به امضا میرسد. او توضیح داد که این مینو همهروزه نیست، بلکه نظر به فرمایش تهیه میشود.
روز گذشته خان آقا رضایی، رییس کمیسیون امنیت داخلی مجلس نمایندگان اسناد تدارکاتیای را منتشر کرد که نشان میدهد ۱۸ نوع گوشت به ارزش حداقل ۶۳ میلیون و ۹۴۰ هزار و ۵۴۰ افغانی برای ریاست دفتر مقام عالی ریاستجمهوری افغانستان برای منظوری به کمیسیون تدارکات ملی پیشنهاد شده است.
این قرارداد قرار بوده از طریق روش باز ملی با «شرکت تجارتی نوبهار قلب آسیا لمیتد» امضا شود که مدت آن پس از منظوری قرارداد تا ختم سال مالی ۱۴۰۰ تعیین شده است.
پیشتر آقای رضایی ادعا کرده بود که خرید ۱۸ نوع گوشت برای اداره امور ریاستجمهوری پیشنهاد شده است. این افشاگری در روزهای اخیر سروصداهای زیادی خلق کرد.
این آقای ” صادق الله” خان که بحیث دلقک ارگ جمهوری دربرابر چشم و گوش شهروندان کشور حاضر گردیده موضوع خریداری ” هجده نوع گوشت” را به سود دزدان دولتی ماستمالی میکند، اصلاً نمیداند که مقام های حکومتی در یک کشورغریب و دست نگر و مستعمره که ملیونها باشنده ی آن درآتش فقر میسوزند، میتوانند ” پروتوکل بین المللی” مبنی بر غذای “مهمانی” ها را تعدیل نموده با ساده ترین غذای تهیه شده مهمانان شان را احترام نمایند.آقای ” صادق الله” اصلاً از کارنامه های بزرگ مردان سایرکشورهای فقیراطلاعی ندارد. اگراو (صادق الله خان) میدانست که مهاتماگاندی وقتی درتالاربزرگ سازمان ملل، با همان چپلی های کهنه، عصای ساده و لُنگ معمول برتن حاضرگردید تا بحیث زعیم مردم هندوستان سخنرانی نماید، خطاب به نماینده های ملل جهان گفت: ” مرا ببخشید که با این وضع وحال بحضور شما آمده ام، ولی چه چاره که اکثریت مطلق هموطنان من همینطور زنده گی میکنند و من نمیتوانم متفاوت ازآنها باشم”. همین بزرگی و صداقت گاندی موجب شد که تمام نماینده های جهان به پا خیزند و به شرافتش کف بزنند.
جناب آقای دریایی,
بیایید فرض کنیم که آقای صادق با صداقت تمام وضاحت داده اند که کارمندان ریاستجمهوری و ادارات مربوطه از سه نوع گوشت بیشتر استفاده نمیکنند و این ۱۸ نوع گوشت برای مهمانهای خارجی در نظر گرفته میشود. ایشان به اینصورت پذیرفته اند که این قرار داد در واقع جعلی نبوده است.
در اینصورت بیایید ما و شما یک حساب ساده کرده و ببنیم که آیا ادعای فوق درست از آب میبراید یا خیر. تقریبا شصت و چهار میلیون افغانی گوشت برای یکسال قراداد شده است. اگر این مقدار را تقسیم روز های کاری در یک سال بکنیم بالغ به بیشتر از دو لک (۲۰۰,۰۰۰) افغانی در هر روز میشود.خوب توجه کنید
حالا از جناب صادق دوباره پرسان شود که نزد اولیای امور این چند اداره محدوددر پایتخت درین روزگار بد ایپیدیمی کورونا در هر روز کاری سال چند صد مهمان خارجی تشریف ,آورده و زحمت صرف غذای مکلف را هم بالای شما مردمان مهمان نواز هموار میکنند که جنابان بزرگوار بیشتر از دو لک (۲۰۰,۰۰۰) افغانی را تنها و تنها صرف تهیه گوشت طعام شاهانه این بیگانگان دور از وطن مینمایید. خوب توجه کنید.
در شهر ویرانه کابل که میلیون ها نفر فقیر ما پول نان خشک روزانه خود و اولاد خود را ندارند و در بدترین حالت زندگی فلاکت بار مملو از تهدید های امنیتی را میگذرانند, چگونه دهانهای حریص مسولین درجه یک دولت , برای خوردن چنین طعام شاهانه که پولش را از کفار درین بیست سال گدایی کرده ایم باز میشوند؟
مگر اینها خود را در مسلمانی بهترین عالمیان فرض نمیکنند؟ اینها سخن حضرت پیامبر را حتما فرآموش کرده اند که فرموده بود “آنکس از امت ما نیست که خودش شکم سیر بخوابد در حالیکه بداند همسایه اش گرسنه میخوابد.” امروز همشهری فقیر ما همسایه گرسنه ماست.
آمران خیانت پیشه در تبانی با ماموران فرصت طلب این وطن درددیده بزرگترین فرصت تکرار نشدنی تاریخی افغانستان را که در بیست سال اخیر فراهم شده بود به باد فنا سپردند و تنها جیب و شکم خود و یاران همقطار خود را پر کردند.
خواهش من از خبرنگاران بیدار و هوشیار وطن اینست که هرگاه آمار و ارقامی از زبان همچو اشخاص میشنوند آنرا نزد خود یک ضرب و منفی ساده نمایند تا ترفند و دروغ مامورین غیر مسول را به رخ شان بکشند. آنها حیا ندارند اما اقلا مردم ما آگاه میشوند.
خداوند حافظ همگی خدمت گران واقعی وطن۱