دوام تقابل میان ارگ و سپیدار وضعیت را شکنندهتر میکند. هرچه تقابل و تنش سیاسی کشور طولانیتر شود، تهدیدهای بیشتری متوجه مردم افغانستان میشود. حالا که دو طرف برای تشکیل حکومت مورد توافق همهی نیروهای سیاسی رضایت دادهاند، باید شجاعت انعطافپذیری را نیز داشته باشند. زیرا توافق مستلزم انعطاف همهی طرفهاست. بنابراین، بهدلیل مشکلات بزرگی که دامنگیر افغانستان است، هرچه زودتر این کشمکش سیاسی پایان یابد. بهجای اختلاف داخلی و حفظ قدرت شخصی و تیمی، لازم است که توان انسانی و منابع مالی برای مهار بحران کرونا و تمرکز روی روند صلح بسیج شود. ادامهی تنشهای سیاسی این دو موضوع جدی و مهم را با مشکل روبهرو میکند.
هیچ طرفی نمیتواند به تنهایی حکومت کند. زیرا مشروعیت و پیروزی یکی از تیمها بهدلیل تقلب و نابهسامانی مدیریتی انتخابات ممکن نشد و وضعیت سیاسی افغانستان به بنبست رفت. برای اولینبار افغانستان شاهد دو تحلیف همزمان ریاستجمهوری بود.
مبارزه با بحران کرونا و موضوع صلح افغانستان دو مشکل بزرگی است که افغانستان به تنهایی از پس آن بر نخواهد آمد. برای اینکه افغانستان شانس همکاری کشورهای بزرگ و کمککننده را داشته باشد، به انسجام درونی نیاز دارد. در واقع این پیامی است که کمککنندگان بزرگ از جمله امریکا بسیار روشن به رهبران افغانستان گفته است. در زمینهی برآوردهکردن نیازمندیهای افغانستان از کشورها و سازمانهای بینالملی برای مبارزه با کرونا نیز لازم است که توجهها به آن معطوف شود. وجود تنشهای سیاسی مانع این کار است. بحران کرونا در کشور در حال بزرگشدن است. تا کنون آمار مبتلایان به ویروس کرونا از مرز 1300 نفر گذشته است. پیشبینیها این است که در یک ماه آینده شیوع ویروس کرونا شدیدتر شود. افغانستان برای رویارویی با این وضعیت واقعا دستش خالی است. چالش کمبود کیت بهعنوان نیاز اصلی مبارزه با کرونا بسیار بزرگ است. افغانستان در چهار لابراتواری که آزمایش بیماری کرونا را انجام میدهد، با کمبود کیت مواجه است و بهدلیل وضعیت نابهسامان سیاسی این فرصت را نداشته است که توجه سازمانها و کشورها را به وضعیت آسیبپذیر معطوف کند. برنامه قرنطین نیز بهدلیل ضعف در برنامهریزی بهگونهی کامل اجرا نشده است. زیرا بسیاری از شهروندان آسیبپذیر بهدلیل ترس از گرسنهماندن ترجیح دادند خطر کرونا را به جان بخرند. برنامه کمکی حکومت به شهروندان آسیبپذیر طرح ناکام از آب در آمد. با اینکه تقریبا برنامه قیود روزگردی و قرنطین در شماری از شهرها یکماهه میشود، اما هنوز بسیاری از افراد اسیبپذیر هیچ کمکی در یافت نکردهاند. برای اینکار سازوکار و میکانیزم درست وجود ندارد. شکی نیست که یکی از دلایل اصلی این وضعیت ریشه در نابهسامانی سیاسی دارد. برای ارگ و سپیدار، بهرغم ادعایشان در واقع چانهزنی برای قدرت سیاسی اولویت اصلی بوده است.
مشکل دیگر، بحث صلح است. بهدلیل تنشهای سیاسی روند صلح در آستانه شکست قرار گرفته است. گروه طالبان به این درک رسیده یا دستکم چنین فکر میکند که امریکا افغانستان را ترک میکند و نیروهای سیاسی نیز بر سر قدرت درگیرند و این برای طالبان یک فرصت و به این گروه امکان میدهد که از راه نظامی بر کل افغانستان سیطره پیدا کنند. برای همین این روزها ماشین جنگی طالبان بهشدت فعال شده است. هر روز جنگجویان طالب از مردم افغانستان قربانی میگیرند. در تازهترین مورد دو شب پیش طالبان در بادغیس تلفات سنگینی بر نیروهای خیزش مردمی وارد کردهاند. تهاجم طالبان به نیروهای امنیتی شدت گرفته است. طبیعی است که مثل همیشه گروه طالبان نیز تلفات سنگینی داده است. طالبان با آنکه در میدان جنگ تلفات سنگین را متحمل میشوند، باز هم جنگ را ادامه میدهند. آنها پی برده که تنشهای سیاسی نیروهای امنیتی را ضعیف و افغانستان را در مدیریت جنگ دچار مشکل میکند. از این رو، تنشهای سیاسی جاری در افغانستان برای طالبان هم در میدان جنگ و هم در میز گفتوگو یک فرصت بینظیر است. پس دلیل برای ادامه تنش وجود ندارد و وصله ارگ و سپیدار باید هرچه زودتر انجام شود.
+++
«کمپین همدلی: کرایه خانه قانونا نصف شود» در روزهای دشواری که همه درگیر ویروس کرونا یا COVID-19 هستیم، برای گسترش همدلی، همکاری و همدردی میان مردم و بهویژه میان مالک و مستأجر راهاندازی شده است. در این کمپین از مالکان خانههای مسکونی میخواهیم که با همدلی و همیاری، از ماه حمل تا پایان وضعیت کنونی، کرایه ماهوار را کم کنند. حامیان این کمپین درحالیکه میدانند شماری از مالکان پیش از این اقدامات انسانی و درخور ستایش انجام دادهاند، تأکید میکنند که کرایههای ماهوار خانهها حداقل نصف شود. برای امضای این دادخواست به این آدرس رفته پس از امضا آنرا با دوستان خود شریک سازید:
