حکومت افغانستان تا حالا حدود 300 زندانی طالب و طالبان نیز 20 زندانی حکومت را را از بند رها کردهاند. بهنظر میرسد روند رهایی زندانیان بهعنوان پیششرط آغاز مذاکرات کلید خورده است. این یک گام مهم است. بهانهجویی طالبان تا کنون این روند را به چالش مواجه کرده بود. مقصود گروه طالبان این بود که پنج هزار زندانیشان بدون قید و شرط و به خواست این گروه انجام شود. برای همین بارها تلاش کرد بر حکومت افغانستان فشار بیاورد.
رهایی زندانیان دو طرف گامی مهم در روند صلح است. آزادی زندانیان براساس میکانیزم روشن و با رعایت مسائل حقوقبشری باید ادامه یابد. مسأله مهمتر دیگر در این زمان کاهش خشونت است. تنها در یک هفته دهها غیرنظامی در کشور کشته شدهاند. طالبان در چند روز گذشته در ولایت بلخ و هرات 12 غیرنظامی را بهصورت مستقیم به گلوله بستند. خشونت بهصورت دوامدار در روزهای اخیر در سراسر افغانستان جریان داشته است. آمار قربانیان جنگ تنها در یک هفته بسیار بیشتر از آمار تلفات ویروس کرونا در افغانستان است. این یعنی که هنوز جنگ در افغانستان بهعنوان تهدید ردیف اول شناخته میشود. بحران کرونا جهان را زمینگیر کرده و افغانستان نیز بهدلیل مشکلات امنیتی-سیاسی زیر تهدید بلند قرار دارد. از اینرو، ادامهی خشونت مضاف بر اینکه روند صلح را صدمه میزند، تلاشها برای مبارزه با بحران کرونا را نیز آسیب میرساند. بنابراین، زمان آن رسیده است که هم برای رسیدن به صلح و هم برای مهار ویروس کرونا گروه طالبان از خشونت دست بردارند.
اگر خشونتها کاهش نیابد، ادامه روند رهایی زندانیان نیز به مشکل برمیخورد. زیرا رهایی زندانیان طالب در شرایطی که این گروه ارادهای برای پایان جنگ ندارد، توجیه سیاسی-نظامی ندارد. از طرف دیگر، طالبان مدعیاند که مناطق زیادی از افغانستان را زیر کنترل دارد. اکنون پرسش این است که طالبان در خطر شیوع جدی ویروس کرونا چه تدابیری برای مهار این بیماری برای مردم زیر سلطه خود دارند. پاسخ روشن است. گروه طالبان بهعنوان یک گروه نظامی در حالت عادی هیچ سازوکار و تعهدی برای ارائه خدمات برای شهروندان زیر کنترل خود ندارد، چه رسد در وضعیتهای استثنایی و بحرانی.
حکومت افغانستان با همه امکانات که در اختیار دارد و از روز که پای این بیماری در افغانستان رسیده بهصورت دوامدار کمکهای بشردوستانه دریافت میکند و در داخل نیز بودجه مستقل برای مبارزه با کرونا اختصاص داده شده، اما با این هم این روزها در مدیریت بحران با مشکل مواجه است. گروه طالبان هیچ برنامه و توانی برای مبارزه با بحران کرونا در مناطق تحت کنترل خود ندارد. بنابراین، نیاز است که خشونتها در چنین وضعیت متوقف شود. به گروههای امدادرسان و وزارت صحت عامه اجازه داده شود در مناطق زیر کنترل طالبان برنامهریزی کنند و برای روزهای دشوار آمادگی را بگیرند. افغانستان هنوز وارد بحران اصلی نشده و در فهرست 100 کشور نخست که بیشترین آمار مبتلایان را دارند، قرار نگرفته، اما برآوردها نشان میدهد که بهزودی افغانستان در چنین وضعیتی میرسد. بنابراین، افغانستان باید برای چنین روزهای آماده شود. اصرار طالبان بر ادامه خشونت، به این معناست که گروه طالبان بهرغم ادعا نه در برابر سلامت مردم تعهدی دارند و در روند صلح صادقاند.
+++
«کمپین همدلی: کرایه خانه قانونا نصف شود» در روزهای دشواری که همه درگیر ویروس کرونا یا COVID-19 هستیم، برای گسترش همدلی، همکاری و همدردی میان مردم و بهویژه میان مالک و مستأجر راهاندازی شده است. در این کمپین از مالکان خانههای مسکونی میخواهیم که با همدلی و همیاری، از ماه حمل تا پایان وضعیت کنونی، کرایه ماهوار را کم کنند. حامیان این کمپین درحالیکه میدانند شماری از مالکان پیش از این اقدامات انسانی و درخور ستایش انجام دادهاند، تأکید میکنند که کرایههای ماهوار خانهها حداقل نصف شود. برای امضای این دادخواست به این آدرس رفته پس از امضا آنرا با دوستان خود شریک سازید:
