حضرت صبغتالله مجددی، از هجرت تا استخاره برای پادشاهی
حکومتداری و سیاست یک امر عقلانی برای مدیریت جامعه، مدیریت منابع، توزیع عادلانهی منابع و فراهم کردن فرصتهای نسبتا برابر زندگی برای شهروندان است که چندان نیاز به استخاره و مرغ دولت ندارد؛ متأسفانه تا با حکومتداری، برخورد عقلانی داشته باشیم، برخوردهای غیرعقلی داریم. این برخوردهای غیرعقلی سبب میشوند، بستر معرفتی و عقلانی سیاست و حکومتداری در جامعه دچار اختلال و نابهسامانی شود؛ بحث عقلانیت و مسئولیتپذیری حکومتداری و سیاستمداری به حاشیه کشانده شود.
این روزها که حضرت مجددی از هجرت برگشته است، برای حکومتداری در افغانستان گویا دست به استخاره زده است که رییس جمهور چهکسی باشد یا میتواند باشد؛ چندان مهم نیست که حضرت برای نام چهکسی شیر و خط انداخته است، مهم این است که چرا حضرت میخواهد جامعه و مردم را اغفال کند! حضرت میتواند از این یا آن کاندیدا حمایت کند و با ارائهی دلایل و مصلحت و منفعت و بررسی وضعیت، حمایتش را از کاندیدایی اعلام کند، اما نه اینکه بیاید دست به قصهپراکنی بزند و خاستگاههایی که میتوانند مسئولیتپذیری را در حکومتداری و سیاست به وجود بیاورند، این خاستگاهها را مسخره کند! موقعی که کسی به استخارهی حضرت صاحب پادشاه شود، پس چه نیاز به یک دستگاه نسبتا عقلانی بهنام انتخابات که میخواهد با مدیریت آرای شهروندان، رییس جمهور را معرفی کند. در صورتی که استخارهی حضرت مهم است، بهتر است که حضرت مرغ دولت را از زیر چپنش بشاند به شانهی کسی و کمر پادشاه را بسته کند و این را فراموش نکنیم که اگر حضرت، مرغ دولت را زیر چپنش میداشت، هرگز از شانهی خودش پایین نمیکرد.
