علی جهان گیر

حقوق زن، حقوق زن گفتن از جانب زن‌ها، حساسیت‌های اجتماعی را نسبت به زنان بیش‌تر می‌سازد. درست مانند یک چاقو که هر‌قدر از آن کار بگیریم، درخشش آن بیش‌تر می‌گردد‌ و الا زنگ آن را خواهد پوساند. این خواست مکرر زنان در جامعه‌ی سنتی افغانستان، مردان را بیش‌تر تحریک می‌کند تا نسبت به این موضوع فکر کنند که حقوق زنان شامل چه چیزهایی می‌شوند. اکثر مردان دچار سوء تعبیر می‌شوند و این خواست زنان را باعث بی‌ثباتی نظم جامعه قلم‌داد می‌کنند. این امر بین مردان و زنان در جامعه به یک بحران بحث‌بر‌انگیز تبدیل شده است. مشکل اساسی این است که خود زن‌ها نیز تعریف مشخصی از این حقوق‌شان ندارند. این هیاهوی زنان، دویدن از پشت سراب است؛ آرزویی که دست نیافتنی است. توصیه‌ی من به زنان جامعه این است که برای به‌دست آوردن حقوق مشروع‌شان، در گام نخست تعاریف مشخصی از حقوق زن ارائه نموده و آن را از طریق رسانه‌ها به خورد مردم بدهند تا مردم آگاهی یابند، که این کار ظرفیت‌سازی علمی می‌خواهد. فرض می‌کنیم اگر زنی، سرلخت بیرون شدن در خیابان را حق طبیعی‌اش می‌داند، باید به مردان جامعه‌اش دلیل منطقی ارائه نماید، در غیر آن، ا‌ین کار او با مخالفت‌های زیادی روبه‌رو خواهند شد و مردان موضع محکم‌تری خواهند گرفت. عدم ارائه‌ی منطق و تعاریف درست از سوی زنان، این روند حق‌خواهی را رو به کندی خواهد برد.