دانش: برخی احزاب فکر می‌کنند که افغانستان باید به‌صورت جزایر پراکنده‌ی قدرت اداره شود

اطلاعات روز: سرور دانش، معاون دوم ریاست‌جمهوری می‌گوید که شماری از احزاب سیاسی شرایط امروز را با شرایط 19 سال پیش اشتباه گرفته و هنوز هم فکر می‌کنند که افغانستان باید به‌صورت جزایر پراکنده‌ی قدرت اداره شود.

آقای دانش که امروز (جمعه، 17 عقرب) در دوازدهمین سال‌روز کشته‌شدن سید مصطفی کاظمی، رییس پیشین کمیسیون اقتصادی مجلس نمایندگان در کابل صحبت می‌کرد، همچنان گفت که جزایر پراکنده‌ی قدرت نزدیک به دو دهه پیش عامل بروز جنگ‌ها و ظهور طالبان در افغانستان بوده‌اند.

او افزود که این جزایر پراکنده‌ی قدرت در نهایت از گروه طالبان شکست خوردند. به گفته‌ی او، اگر حادثه‌ی 11 سپتامبر و ورود امریکا به افغانستان نمی‌بود، این جزایر پراکنده‌ی قدرت به تدریج برچیده شده و افغانستان برای همیشه در کام تروریزم سقوط می‌کرد.

معاون دوم ریاست‌جمهوری با اشاره به رهبری و مالکیت دولت و مردم افغانستان در روند صلح، علاوه کرد که صلح بدون مالکیت افغان‌ها یک‌جانبه و غیرعملی است. او همچنان گفت که مالکیت افغان‌ها بر روند صلح نیز بدون محوریت دولت افغانستان معنی روشن ندارد و در این صورت صلح یک‌جانبه و غیرعملی خواهد بود.

دانش گفت: «امروز احزاب سیاسی و نهادهای مدنی ما باید بر محوریت دولت گردهم بیایند و در روند صلح سهم بگیرند و واقعا اگر دولت افغانستان مطرح نباشد نه صلحی به وجود خواهد آمد و نه گروه طالبان به کسی دیگر بها قایل خواهد شد.»

معاون دوم ریاست‌جمهوری اعتمادسازی میان دولت و طالبان را شرط اول موفقیت مذاکرات صلح خواند و گفت که حکومت افغانستان در این راستا آماده‌ی هرنوع همکاری است. به گفته‌ی آقای دانش، حکومت افغانستان حتی در مورد رهایی زندانیان طالبان در چوکات قوانین کشور نیز آمادگی کامل دارد.

او در عین حال گفت که کاهش خشونت، برقراری آتش‌بس و آغاز مذاکرات مستقیم میان دولت افغانستان و گروه طالبان کلید اصلی اعتمادسازی است و می‌تواند موفقیت مذاکرات صلح را تضمین کند.

دانش در مورد طرح‌های احتمالی از جمله ایجاد اداره‌ی موقت برای مدیریت و رهبری روند صلح، نیز گفت که ایجاد اداره‌ی موقت نیاز نیست، زیرا به گفته‌ی او، نتایج انتخابات ریاست‌جمهوری به‌زودی اعلام خواهد شد و حکومت جدید روند صلح را رهبری خواهد کرد.

آقای دانش افزود: «زمزمه های حکومت موقت و یا مانند آن ما را به بی‌راهه و بلکه به یک بحران دیگر سوق می‌دهد.»