انتخابات به دور دوم رفت. تیمهای پیشتاز انتخاباتی این نتیجه را پذیرفتند و برای رفتن به دور دوم انتخابات ریاست جمهوری اعلام آمادگی کردند. کمیسیون مستقل انتخابات جدول زمانبندی دور دوم این روند را اعلان کرده و گفته است که در بیست و چهارم جوزا دور دوم انتخابات ریاست جمهوری را میان دو نامزد پیشتاز برگزار میکند. رییس جمهور کرزی نیز به نهادهای انتخاباتی، نیروهای امنیتی و مسئولان حکومتی دستور داده که برای دور دوم انتخابات آمادگی بگیرند و از مسئولان حکومتی خواسته است که در این روند مداخله نکنند. دبیرکل سازمان ملل متحد و شماری از رهبران کشورهای خارجی از نتیجهی نهایی انتخابات استقبال کرده و از مردم و دولت افغانستان خواستهاند که با عبرت گرفتن از دور نخست، دور دوم این روند را موفقانه برگزار نمایند.
رفتن انتخابات به دور دوم، تحقق احتمالی است که مردم از ماهها پیش آن را پیشبینی میکردند. از زمان شکلگیری صفبندیهای انتخاباتی و قبل از نتایج ابتدایی و نهایی، بیشتر مردم به این باور بودند که انتخابات ریاست جمهوری در دور نخست به نتیجهای نمیرسد و نهایتا سرنوشت این روند در دور دوم میان دو نامزد پیشتاز روشن میشود. از اینرو، این نتیجه برای مردم افغانستان چندان جذابیت نداشت؛ اما اکنون سوالهای مهمتری وجود دارند که در ذهن تمام مردم افغانستان تلمبار شدهاند. اینکه حکومت و نهادهای انتخاباتی تا چه اندازه برای برگزاری دور دوم انتخابات آمادگی دارند؟ آیا نیروهای امنیتی کشور با توجه به تهدیدهای فزایندهی گروههای تروریستی، این دور را به تجربهی شانزدهم حمل تبدیل خواهند کرد؟ آیا مردم افغانستان این بار در بیست و چهارم جوزا، حماسهی شانزدهم حمل را تکرار خواهند کرد؟ آیا جامعهی جهانی از نظر مالی و تجهیزاتی دور دوم انتخابات را تمویل میکند؟ تیمهای انتخاباتی تا چه اندازه برای کاروزارهای رقابتی و کمپاین آمادگی دارند؟ و از همه مهمتر، ساختار و آرایش تیمهای انتخاباتی این بار چگونه رقم خواهند خورد؟ اینها بخشی از صدها سوالی اند که در ارتباط با دور دوم انتخابات در ذهن مردم افغانستان وجود دارند.
نهادهای انتخاباتی و نیروهای امنیتی در دور دوم این روند با همان چالشهایی مواجه اند که در دور نخست با آنها دست و پنجه نرم کرده بودند. افزون برآن، مخالفان مسلح دولت و کسانی که مخالف رفتن مردم بهپای صندوقهای رایدهی هستند، اکنون شگردها و حربههای تازهای برای مزاحمت و جلوگیری از این روند روی دست خواهند گرفت. اما از سوی دیگر، مسئولان برگزاری انتخابات این بار تجربهی گرانبهایی در اختیار دارند که با دقت به آن، میتوانند نقاط ضعف و کاستیهایشان را این بار پر کرده و دور دوم را تبدیل به تجربهی قویتر از دور نخست کنند. نهادهای انتخاباتی باید به دیدگاهها، انتقادها و پیشنهادهای تیمهای انتخاباتی، ناظران داخلی و بینالمللی و رسانهها توجه کنند. تیمهای انتخاباتی و ناظرانی که در طول روند دور نخست انتخابات ریاست جمهوری با صدها و هزاران مورد تخطی، تقلب، سستی و کمکاری برخوردند، اکنون میتوانند همکار خوبی برای نهادهای انتخاباتی باشند. کمیسیون مستقل انتخابات باید دور نخست این روند را آسیبشناسی و بررسی جدی کرده و با شناسایی نقطههای ضعف و قوت، دور دوم این روند را به تجربهی امیدوار و روشنی در تاریخ افغانستان تبدیل کند. دست داشتن کارمندان کمیسیون مستقل انتخابات، مداخلهی مقامهای حکومتی و زورمندان محلی به نفع تیمهای انتخاباتی، استفاده از برگههای رایدهی بدون شمارههای کارت، عدم هماهنگی قوی و ضعیف کمیسیون در رساندن برگههای رایدهی به محلات و عدم نظارت دقیق و جدی ناظران داخلی و خارجی در روز انتخابات، از مهمترین مشکلات دور نخست این روند نام برده میشوند. کمیسیون مستقل انتخابات باید زمینهها و عوامل این مشکلات را بررسی کرده و برای رفع آن از هم اکنون اقدام کند. امنیت، چالش جدی این روند نیست؛ تردید در توانایی و ارادهی دولت در برگزاری موفقانه و سالم این مرحله و دلسردی مردم از شرکت گسترده در دور دوم از مهمترین نگرانیها و دغدغههای مردم افغانستان در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری میباشند.
