«گرین‌ولیج» هدف طالبان؛ اما خانه‌های مردم برای چندمین‌بار ویران می‌شود

ساعت حدود 9:50 دوشنبه‌شب (11 سنبله) زلمی خلیل‌زاد در یک مصاحبه‌ی تلویزیونی جزئیات توافق‌نامه‌ی ایالات متحده‌ی امریکا با طالبان را توضیح می‌داد. عبدالرحمن چشمش را به تلویزیون دوخته بود تا مصاحبه را با دقت بفهمد. در همین موقع بود که همه‌چیز جلوی چشمان عبدالرحمان تاریک شد و گوش‌هایش کر.

مهاجم انتحاری تراکتورِ مملو از مواد انفجاری‌اش را در کنار دیوار کمپ گرین‌ولیج و در فاصله‌ی نه چندان دور از خانه‌ی عبدالرحمان منفجر کرد. این انفجار به حدی نیرومند بود که صدایش تا دوردست‌ها در کابل شنیده شد. عکس‌های که شب‌هنگام منتشر شد، نشان می‌داد که آتشی برخاسته از انفجار از دوردست‌ها قابل دید بود.

آخرین آماری که وزارت داخله از تلفات این رویداد اعلام کرد، 16 کشته به‌شمول سه نظامی و 119 زخمی شامل پنج نظامی، بود. اکثریت قاطع قربانیان این رویداد تروریستی، غیرنظامیان هستند.

در میان زخمی‌های این رویداد هفت تن از اعضای فامیل عبدالرحمن نیز شامل‌اند که اکنون چهار تن آنان در شفاخانه بستری‌اند: خانمش، دو دخترش و سه پسرش در میان این زخمی‌های این رویدادند.

پس از آن‌که عبدالرحمن چشم و گوشش باز شد، دید که زخمی‌ها در اتاق‌ها دست و پا می‌زنند. به بیرون که نگاه کرد دید که در آتش محاصره شده است. او راهی نداشت جز پریدن از روی دیوار به خانه‌ی همسایه و انتقال زخمی‌ها به کوچه‌ی عقبی و از آن‌جا به شفاخانه.

وزارت داخله می‌گوید به‌دنبال انفجار، پنج تروریست دیگر در ساحه پنهان شده بودند تا پس از برگشت نیروهای امنیتی از ساحه، وارد کمپ شوند. نصرت رحیمی، سخن‌گوی وزارت داخله گفت که پس از آن‌که موقعیت مهاجمان شناسایی شدند، ظرف سه ساعت در درگیری با نیروهای امنیتی از پا درآمدند.

او اضافه کرد که نیروهای امنیتی، حدود ۴۰۰ تن از شهروندان کشورهای خارجی را که در کمپ گرین‌ولیج و اطراف آن زندگی می‌کردند، نجات و به ساحات امن انتقال دادند.

مسئولیت این حمله را گروه طالبان بر عهده گرفت. این گروه با نشر اعلامیه‌ای اعلام کرد که هدف این حمله شهروندان کشورهای خارجی بوده‌ است.

این انفجار حفره‌ی عمیقی در کنار دیوار استنادی کمپ گرین‌ولیج به‌‌وجود آورده است.

به گفته‌ی مردم محل، در موقعی که انفجار رخ داده، یک تانکر تیل سوار بر یک ده‌چرخ نیز از ساحه می‌گذشته است. در پی انفجار، تانکر تیل آتش گرفته و تا پاسی از شب سوخته است. عکس‌ها از شعله‌ی آتشی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، از همین تانکر تیل بود. پل هوایی فلزی پیاده‌رو که در این ساحه ساخته شده بود، نیز به کلی ویران شده است.

حدود یک کیلومتر دورتر از محل رویداد، شیشه‌های خانه‌ی احمد معصوم شکسته است. انفجار که به‌وقوع پیوست، یکی از نواسه‌های او زمین خورد و ضعف کرد. او شب‌هنگام از ترس این‌که دوباره انفجار نشود و جنگ در ساحه شدت نگیرد، کودکان و زنان خانواده را به خانه‌ی یکی از بستگانش در جای دورتر از آن‌جا منتقل کرد.

خواست احمد معصوم این است که «کمپ گرین‌ولیج» از میان خانه‌های ملکی به جای دیگری منتقل شود: «انفجار در دوروبر این کمپ به یک سریال تبدیل شده است.»

اعتراض مردم

از سال 2009 به این‌سو این چهارمین بار است که کمپ گرینج‌ولیج با تاکتیک مشابه مورد حمله قرار می‌گیرد. پیش از این، دوبار دیگر، یکی حدود شش ماه قبل و دیگری حدود دو سال پیش نیز این کمپ هدف حمله‌ی مشابه با این حمله قرار گرفت.

این کمپ در میان خانه‌های مسکونی موقعیت دارد. صبح امروز ده‌ها تن از باشندگان منطقه‌ی «قابل‌بای» در اعتراض به حضور این کمپ در میان خانه‌های مسکونی دست به تظاهرات زدند. خواست آنان انتقال این کمپ به جای دیگر است. به گفته‌ی شاهدان عینی این اعتراض به خشونت کشیده شد و حدود هشت تن از معترضان زخمی شدند.

انفجار مهیب دیشب، دیوارهای استنادی کمپ را به‌کلی تخریب نکرده است. اما در پس این دیوارها، نزدیک به 20 موتر، که در میان آنان موترهای زره نیز به چشم می‌خورد و شماری از کانتینرها آتش گرفته‌اند.

شماری از معترضان که از مقابله با پولیس به کوچه‌ها عقب‌نشینی کرده بودند، گفتند که معترضان با بمب‌های بوتلی به کمپ گرین‌ولیج حمله کردند. آنان بوتل‌ها را پر از تیل کرده و به داخل کمپ پرتاب می‌کردند.

به گفته‌ی شاهدان عینی، حریق‌شدن موترها و کانتیرها در داخل کمپ، ناشی از پرتاب این بوتل‌ها در داخل کمپ بوده است.

در حملات قبلی بر کمپ گرین‌ولیج نیز، خانه‌ی عبدالرحمن به‌شدت آسیب دید: «در آن انفجارها نیز هیچ کمکی از سوی دولت دریافت نکردم و با چند قِرانی که جمع کرده بودم دوباره خانه‌ام را آباد کردم. حالا که باز خانه‌ام خراب شده است، نمی‌دانم این بار چه کنم.»

خانه‌ی عبدالرحمن در حدود 50 متری محل رویداد موقعیت دارد. انفجار خانه‌ی عبدالرحمن را به حدی ویران کرده است که به جز از دیوارها هیچ چیزی از آن باقی نمانده است. پنجره‌ها از جا کنده شده و شیشه‌ها همه شکسته است. انفجار آهن‌پاره‌های به طول حدود سه متر را بر بام خانه‌ی عبدالرحمن پرتاب کرده است.

در حدود 20 متری محل رویداد، یک تانک تیل نیز موقعیت دارد. انفجار خساره‌ی جدی به این تانک تیل وارد کرده است. پمپ‌های تیل به کلی از جا کنده شده و سقف آن نیز به‌کلی ویران شده است.

وزارت داخله اعلام کرده است که زخمی‌ها و کشته‌های این رویداد همه غیرنظامیان و کارکنان ملکی کمپ گرین‌ولیج هستند.

در گفت‌وگوهای بین‌الافغانی که در ماه سرطان امسال در دوحه برگزار شد، دو طرف طی صدور قطع‌نامه‌ای به تضمین امنیت غیرنظامیان، مؤسسات عام‌المنفعه، نهادهای آموزشی و منازل رهایشی متعهد شدند. اما افزایش خشونت‌ها در کشور نشان می‌دهد که هیچ‌ پای‌بندی به این قطع‌نامه وجود نداشته است. بیش‌تر طالبان متهم به عهد شکنی هستند.

حدودا سه هفته پیش در حمله‌ی طالبان بر حوزه‌ی ششم پولیس، بیش‌تر زخمی‌ها و کشته‌شده‌ها غیرنظامیان بودند و در آخرین رویداد در حمله‌ی دوشنبه شب بر «کمپ گرین‌ولیج» نیز بیش‌تر غیرنظامیان کشته و زخمی شدند.

عبدالرحمن، احمد معصوم و سایر باشندگان منطقه‌ی قابل‌بای، همه یک نظر دارند: «تا همی کمپ از این‌جا گم نشود، این حملات تکرار می‌شود. فقط می‌خواهیم این کمپ از این‌جا گم شود.»