منیژه رامزی ـ استاد دانشگاه کابل
با عرض سلام خدمت آقای رییسجمهور!
من برای گفتن، حرفهای زیادی دارم اما اینجا خیلی ساده و کوتاه چند مورد مهم را خدمت شما مینویسم. شاید وضعیت بحرانی کشور، کمپینهای انتخاباتی و دیدار با شخصیتهای بانفوذ برایتان فرصت ندهد نامهی من به شما برسد؛ اما مغتنم که خلاصهی آن را از زبان اطرافیان خود گوش میکنید (من امیدوارم که چنین شود). جدا از جنجالهای سیاسی و روند صلح و انتخابات در اين آشفتهبازار، باید به رضایتمندی خاطر مردم نیز توجه داشته باشید. برای نمونه در اینروزها با هزینهکردن ۲۰ میلیون افغانی برای ثبت چهار ترانهی مناسبتی معارف، برای مردم فقیر و مستضعف کشور آزردگی خاطر را خلق کردهاید که این رنجش اذهان مردم جبرانناپذیر خواهد بود.
جناب رییسجمهور! مردم در انتخابات گذشته به شما به اُمید اینکه در زندگیشان تغییر مثبت میآورید اعتماد کردند. گذشته از تطبیق همه برنامههای که به باور خودتان برای منافع مردم انجام دادهاید و تاریخ در مورد آن قضاوت خواهد کرد، کمپینهای انتخاباتی شما و تجلیل از جشن صدسالگی استقلال افغانستان برای مردم دردسرساز شده است. آنچه بهنام تجلیل از جشن استقلال انجام میدهید، اعتماد مردم را نسبت به شما از بین برده است. اگر ممکن باشد بیرون از دیوارهای ارگ، دور از حرفهای مشاورین خود، به دیدار مردم عام بروید، بیشتر مردم دیگر به شما اعتماد ندارند.
جناب رییسجمهور! شعار انتخاباتی شما حسابدادن و حسابگرفتن است، بیایید برای مردم خود حساب بدهید.
پیام اصلی من در این نامه موضوع ۲۰ میلیون افغانی است که هزینهی ثبت چهار ترانهی معارف بهمناسبت صدسالگی جشن استقلال شده است.
آیا شما میدانید همهی افغانستان کابل نیست؟! اولویت کودکان رفتن به مکتب و رفاه اجتماعی است نه ترانههای پُرهزینه و مناسبتی .
جناب رییسجمهور! ما در جامعهی خود تنها بیشتر از چهارده نوع کودک آسیبپذیر داریم و از هر ۵ کودک یک کودک بنابر عدم دسترسی به خدمات صحی جان خود را از دست میدهند. حدود ۳،۵ میلیون کودک از رفتن به مکتب محروماند و دهها مورد دیگر که در این نامه نمیگنجد. هنوز کودکان ما خلاف قوانین ملی و اسناد بینالمللی که افغانستان به آن ها الحاق است، از تعلیم و تربیه محرومند و روی جادهها یا تگدی میکنند یا مصروف کار شاقه هستند.
مردم در کنار سپاسگزاری از کارکردهای خوبتان از شما حساب می خواهند، بهجای ۲۰ میلیون افغانی هزینهی ثبت ترانهها، چند میلیون افغانی هزینهی تجلیل از روز بیرق و ۳۸۴ میلیون افغانی هزینهی تجلیل از صدسالگی جشن استقلال و اختصاصدادن هزینههای هنگفت دیگر برای نمایش بیرق روی برج خلیفه در دوبی، بهتر بود شما بهعنوان رییسجمهور فقیرترین کشور و متفکر دوم جهان و منحیث یک استاد دانشگاه این همه مصارف اضافی و یکبارمصرف را در راه تعلیم و تربیه کودکان و فراهمسازی زمینهها و امکانات آموزشی برای مکاتب که حتا تعمیر، آب آشامیدنی، تخته تباشیری، کتاب درسی و سایر امکانات درسی را ندارند صرف میکردید؛ اینطوری چقدر زیبا و نیک میبود و در اذهان عامه مردم جایگاه واقعی خود را مییافتید؛ به نیکی یاد میشدید و این بزرگیتان به نیکنامیتان ثبت تاریخ کشور میشود.
جناب رییسجمهور! فراموش نکنید مکاتب دورتر از شهر کابل هیچ نوع امکانات درسی که مشخصهی اصلی محیط آموزشی را شکل میدهد، ندارند. بیایید برای مردم از وعده به عملگرایی تعهد بسپارید که در صورت برندهشدنتان در انتخابات پیشرو برای تعلیم و تربیهی کودکان زمان خود را هزینه میکنید و منابع مورد ضرورت را برای زمینههای تربیت کودکان با استفاده از دانش و مهارتهای متخصصان عرصهی تعلیم و تربیه برای درازمدت برنامهریزی میکنید .
اما در شرایط فعلی از شما که در جایگاه زعیم کشور قرار دارید، متمنیام برای مردم در مورد این همه مصارف گزاف توضیحات لازم را ارایه کرده، حسابدادن را از اینجا آغاز کنید.
از توجهتان، تشکر
