سخنگوی کمیسیون انتخابات ناوقت دیروز خبر داد که تمامی دستگاههای بیومتریک در اختیار این نهاد قرار گرفته است. ثبت مشخصات بیومتریک رأیدهندگان برای جلوگیری از تقلب در انتخابات، از جمله خواستهای مهم شهروندان و گروههای سیاسی رقیب حکومت وحدت ملی بود. اکنون کمیسیون انتخابات استفاده از دستگاه بیومتریک را در دستور کار خود قرار داده، قادر خواهد شد که اعتماد از دسترفته به این نهاد را تا کمتر از چهارده روز دیگر باز گرداند؟
در افغانستان 21هزار محل رأیگیری وجود دارد و در هر محل نیز یک دستگاه بیومتریک رأیدهندگان نیاز است. مطابق توضیحات سخنگوی کمیسیون انتخابات، این کمیسیون با همکاری وزارت دفاع ملی مواد انتخاباتی را به تمامی مراکز رأیگیری به شمول مناطق ناامن خواهد فرستاد. با توجه به این که فهرست رأیدهندگان و برگههای رأی نیز چاپ شده، برگزاری انتخابات پارلمانی در زمان معین آن به امری اجتنابناپذیر تبدیل شده است. کمیسیون انتخابات زمان چهاردهروزهیی را در اختیار دارد تا تمهیداتی برای برگزاری یک انتخابات نسبتاً شفاف بسنجد و آن را به مرحلهی اجرا درآورد. کمیسیون انتخابات برای استفادهی درست از دستگاه بیومتریک میباید بستههای آموزشی را برای کارمندان ساحویاش در نظر بگیرد. روش استفاده از این دستگاه، مدیریت و کنترل آن، جمعآوری دادههای آن و نهایتاً شیوهی استفاده از آن برای رأیدهندگان باید از طریق رسانههای همگانی توضیح داده شود.
تا 28ام میزان، چهارده روز دیگر زمان باقی است. این زمان برای رسیدگی به چالشهایی که برگزاری انتخابات را تهدید میکند، ناکافی است. از این رو نه حکومت و نه کمیسیون انتخابات زمانی برای آزمون و خطا ندارند. کمیسیون انتخابات تا آن زمان باید بازبینی فهرست رأیدهندگان را به پایان ببرد و این فهرست را در اختیار عموم بگذارد. کمیسیون انتخابات با شک و تردیدهای بسیاری رو به رو است و از اعتبار و اعتماد کافی برای پیشبردن این روند مهم ملی برخوردار نیست. این مسئله کمیسیون انتخابات و عملکر آن را در انتخابات پارلمانی پیشرو به محراق توجه شهروندان کشانده است. به همین دلیل این انتظار وجود دارد که کمیسیون انتخابات، انتخابات پارلمانی را با وصف چالشهای جدی که در برابرش قرار دارد، به درستی به انجام برساند. چنانچه این خواسته محقق نشود، انتخابات ریاست جمهوری با توجه به اهمیت آن به یک چالش جدی سیاسی تبدیل خواهد شد.
جلوگیری از چنین پیشآمدی بدون یک ارادهی جدی در حکومت که بتواند همکاری نهادها را به درستی سامان بدهد، ممکن نیست. ناامنی و احتمال این که طالبان در برخی محلات مانع برگزاری انتخابات شوند، هنوز یک نگرانی جدی به شمار میآید. رییس جمهور و شورای عالی صلح علیرغم تلاشهای بسیار، نتوانستند به یک توافق یا حتا مذاکرهی معطوف به نتیجه با طالبان نزدیک شوند. بنابر این، طالبان از این امکان که روند انتخابات را تخریب کنند، برخوردارند. از این منظر تأمین امنیت رأیدهندگان و محلات رأیگیری، نیازمند اتخاذ تدابیر سیاسی و امنیتی به صورت همزمان است.
در حالی که توجه جامعهی جهانی کم کم به همسایهی غربی افغانستان متمرکز میشود، و این احتمال که افغانستان دوباره اهمیتاش را در امنیت جهانی از دست بدهد و به انزوا کشانده شود شدت میگیرد، برگزاری انتخابات پارلمانی توفیقآمیز به یک نقطهی امید برای آینده تبدیل شده است. این امید اندک را نباید به سادگی و سهلانگاری از دست بدهیم.
