چندی پیش پارلمان کشور تعدادی از وزرا را بهدلیل ناتوانی در مصرف بودجه استیضاح کرد. یک مقداری از وزرای کابینه بهدلیل مصرف نکردن بودجه ردصلاحیت شدند. اما بعضی از وزرا، هرچند که بودجهی خویش را مصرف نکرده بودند، از پارلمان رای اعتماد گرفتند. زمزمهها این بود که میان وزرا فرق وجود دارد، بعضی از این وزرا، حیثیت شوهر را دارند و در افغانستان شوهران همیشه زور و قابل اعتماداند.
داستان به اینجا ختم نشد. حکومت استیضاح گلهیی وزرا را غیر موجه دانست. رییسجمهور داستان را به لویسارنوالی کشور تقدیم کرد و گفت شما فیصله کنید، این پارلمان مغز خر خورده، نمیفهمد. در ضمن از وزرای ردصلاحیت شده خواست که تا مشخص شدن فیصلهی لویسارنوالی، همچنان وزیر باقی بمانند. اگر بخت یار بود و لویسارنوالی فیصله کرد که شما وزیر باشید، باشید. اگر هم فیصله کرد که دیگر بس است و جا برای باقی برادران خالی کنید، لطفاً بدون کدام سروصدا وزارت را ترک کنید که باد بیاید.
پارلمان کشور دید که رییسجمهور به تصمیم و فیصلهی آنها به اندازهی باد شکم «بچهی خر» هم ارزش قایل نیست و از لویسارنوالی کشور خواسته در این زمینه قضاوت کند، حکومت را تهدید کرد که اگر به فیصلهی پارلمان احترام نکند و وزرای سلب صلاحیت شده همچنان به کارشان ادامه دهند، بودجهی سال آینده را تصویب نخواهند کرد.
محترم داکتر عبدالله عبدالله که از معرکه بیرون مانده بود، احساس پوچی میکرد و هر روز از خودش میپرسید که یعنی چه؟ چرا باید میدان جنگ تنها میان ریاستجمهوری و پارلمان باشد؟ مگر ما خر قاضی را اعدام کردهایم؟ نتیجه این شد که در ادامهی این خرسجنگیهای حکومت و پارلمان، وارد میدان شد و از پارلمان کشور در یک فضای اخوت اسلامی تقاضا کرد که بودجه را تصویب کنید. آقای عبدالله گفت که تصویب این بودجه در زدودن فقر، ایجاد کاریابی و فراهم ساختن شرایط بهتر زندگی کمک میکند. وقتی از او سوال شد که چطور؟ گفت: من انشاءالله زیاد دقیق نمیفهمم که چطور، ولی فکر میکنم به یاری خدا هموتو خواهد شد.
با وارد شدن جلالتمآب داکتر عبدالله در معرکه، چانس پیروزی حکومت بیشتر شده. بسیاری از کارشناسان معتقدند که قصهی پارلمان دیگر مفت شده. پارلمان که تصویب نکرد، ریاستجمهوری بودجه را به لویسارنوالی ارسال میکند، باز ببینید که لویسارنوالی ظرف یک هفته تصویب میکند یا نه؟! اگر نکرد بیایید ریش ما کارشناسان را با داس تراش کنید.
در همین حال تعدادی از وکلا که از برگزارنشدن انتخابات پارلمان خرسند به نظر میرسید، با ابراز لبخندی، داکتر صاحب عبدالله عبدالله را درک نمودند. یکی از این وکلا به خبرگزاری فغانپرس گفت: ببینید، روزگار چه برعکس شده! سابق بُز از قصاب مینالید، حالا قصاب از بُز مینالد. البته که بر پدر بُزها را لعنت که در طول تاریخ هیچ چربو نداشته و همواره مایهی رنج قصاب بوده. چه کار کنیم دیگر، داکتر صاحب اشرف غنی در جلسهی محرم با ما گفت که مصلحت همین است.
این در حالی است که تعداد دیگری از وکلا فکر میکنند که اینجا کاسهیی زیر نیمکاسه است، حیف که پارلمان کشور صلاحیت برداشتن این نیمکاسه را ندارد تا ببیند چه کاسهیی زیر این نیمکاسه است. آنها گفتهاند که بیچاره وزیرانی که بهدست ما رد صلاحیت شدهاند. بهخدا قسم اگر روز رایدهی اینقدر که حالا زرنگایم و میفهمیم، زرنگ و فهمیده میبودیم، هرگز این کار را نمیکردیم. به هر حال، ما هنوز هم مشغول دفاع از حق مردم غریب و فقیر افغانستان هستیم و هرگز اجازه نخواهیم که وزرای برکنارشده دوباره به کارشان ادامه دهند. ما در کنار دیگر وکیلصاحبان قرار خواهیم داشت و تا آخرین تار موی از موضع برحق پارلمان دفاع خواهیم کرد.
از طرف دیگر یکی از نمایندگان لویسارنوالی گفت که لویسارنوالی افتخار میکند که منبع حل مشکلات ریاستجمهوری شده. ما آمادهی پذیرش سفارشهای ریاست محترم جمهوری محمد اشرف غنی هستیم و برای تصویب بودجهی سال آینده (اگر پارلمان آن را تصویب نکرد) لحظهشماری میکنیم. وی از رییسجمهور خواست که در فکر پارلمان و وکلا نباشد، چرا که آنها الحمدلله نه نزد مردم اعتبار دارند، نه نزد حکومت. بهتر است حکومت هم آنها را جدی نگیرد.
لویسارنوالی: آمادهی پذیرش سفارشهای ریاستجمهوری هستیم!
با دیگران به اشتراک بگذارید
بدون دیدگاه
بدون دیدگاه
