بیانیه‌ی تاریخی یا مانور سیاسی؟

غنی در جلسه‌ی فوق‌العاده‌ی دو مجلس که قرار است امروز برگزار شود، چه خواهد گفت؟ دوا خان مینه‌پال، یکی از سخن‌گویان ارگ به رسانه‌ها گفته است محورهای سخنرانی غنی در پارلمان امنیت و روابط با پاکستان است. به‌گفته‌ی مینه‌پال، غنی در مورد رویدادهای اخیر در کشور صحبت خواهد کرد، از نمایندگان طالب صرف‌نظر خواهد شد و حمایت نمایندگان مردم از نیروهای امنیتی را جلب خواهد کرد.
پس از حمله‌ی مرگ‌بار سه‌شنبه هفته‌ی گذشته که 64 تن به‌شمول نیروهای امنیتی و شهروندان ملکی جان‌شان را از دست دادند و 347 تن دیگر زخمی شدند آیا سخن دیگری باقی مانده است تا رییس حکومت وحدت ملی به مردم بگوید؟ فراخواندن دو مجلس از صلاحیت‌های رییس‌جمهور است، این مسئولیت نیز متوجه قوه‌ی اجراییه و رییس‌جمهور است که صدای نمایندگان مردم را بشنوند، به اعتراض‌ها و پرسش‌های آن‌ها پاسخ دهند و به انتقادها وقع بگذارند.
آنچه به‌عنوان آجندای سخنرانی غنی اعلام شده است کلی است. فردا روشن خواهد شد که غنی پرده از روی چه مسأله‌ی فروبسته‌ی کشور بر خواهد داشت و سیاست‌های حکومت در باب امنیت و رابطه با پاکستان را چگونه در محضر نماینده‌ها رونمایی خواهد کرد.
نمایندگان مجلس به‌رغم آن‌که مورد انتقاد مردم قرار دارند و مجلس آن‌گونه که باید در قبال مسایل کشور رفع مسئولیت نکرده است. اما این نیز واقعیت دارد که نماینده‌های مجلس چه در نشست‌های عمومی یا در بحث‌های رسانه‌ای همیشه از سر مسئولیت و تکلیف سخن گفته‌اند. از زمان تشکیل حکومت وحدت ملی بارها و به‌تکرار مجلس از حکومت خواسته است به سرپرستی نهادهای امنیتی پایان دهد. مجلس همیشه از سیاست‌های مبهم حکومت در مورد طالبان و دیگر گروه‌های تروریستی سخن گفته است. صدای انتقاد و اعتراض نمایندگان از سیاست‌های خوش‌بینانه و پرسش‌برانگیز حکومت در مورد پاکستان بلند بوده است. بحران امنیت، دغدغه‌ی همیشگی مجلس بوده است. فساد گسترده‌ی اداری، سیاست‌های تک‌قومی که از سوی حکومت به اجرا گذاشته می‌شود، معضل بیکاری و مهاجرت از بحث‌های عمده و همه‌روزه‌ی اعضای مجلس هستند. از جانب دیگر، غنی بارها با نمایندگان مجلس و سنا به‌صورت گروهی یا فردی جلسه دایر کرده است. پیش از آن‌که غنی جلسه‌ی فوق‌العاده ترتیب دهد قبلاً نیز برنامه‌ها و سیاست‌هایش را به تفصیل در پارلمان توضیح داده است. معاون رییس‌جمهور هم به تکرار به مجلس رفته و صحبت‌های مفصل و مشرحی ارائه کرده است. غنی به کدام یک از پیشنهادها، انتقادها و خواست‌های قانونی مجلس وقع گذاشته و به آن اهمیت داده است که اکنون به آن توجه کند؟
به آخرین مورد از خواست نمایندگان مجلس از حکومت اشاره می‌کنم. اعضای مجلس آمدن ریس حکومت وحدت ملی به پارلمان را مشروط به معرفی نامزدهای دفاع و ریاست عمومی امنیت ملی کرد. حکومت به درخواست قانونی پارلمان تا اکنون بی‌توجهی نموده و اساساً آن را نادیده گرفته است. رویدادهای فاجعه‌بار اخیر پای غنی را به پارلمان کشانیده است، بخشی از این مشکل بر می‌گردد به این‌که حکومت به حداقل‌های دستور قانون و تقاضاهای مکرر پارلمان اهمیت نداده است. با سرپرست نگهداشتن بیش از حد امنیت ملی و دفاع نمونه‌ی بارز وخامت اوضاع امنیتی است در واقع.
عبدالطیف پدرام یکی از نمایندگان در مجلس، در صفحه‌ی فیسبوکش اعلام کرد: آمدن غنی در پارلمان «برخلاف جلسه‌ی عمومی روز شنبه (مجلس) است و ثانیاً من اجازه ندارم در جلسه با آقای غنی گفت‌‌وگو و یا از ایشان سؤال کنم. پس حضور در جلسه معنا ندارد.» مجلس در جلسه‌ی روز شنبه آمدن غنی به پارلمان را مشروط به معرفی نامزدان دفاع و امنیت ملی کرد و گفته شد نمایندگان حق ابراز نظر و سؤال را داشته باشند. ظاهراً، و بر خلاف آن‌چه اعلام شده غنی به خاطر نظرخواهی و بحث و گفت‌وگو به پارلمان نخواهد رفت بلکه به‌صورت یک‌طرفه سخنرانی خواهد کرد و اعضای مجلس حق سؤال و نظر را ندارند.
اگر چنین باشد، آمدن غنی به پارلمان به هدف کسب نظر مجلس در مورد سیاست‌های او نیست. غنی خطابه‌اش را خواهد خواند و در نهایت خواهد گفت که نمایندگان نظریات‌شان را به‌صورت مکتوب به ریاست‌جمهوری بفرستند.
اگر به نمایندگان اجازه‌ی صحبت و نظر داده نشود، آمدن غنی به پارلمان یک مانور سیاسی خواهد بود. ورنه بی‌باوری حکومت به پاکستان و این‌که ارگ در روابط خود با پاکستان تجدید نظر خواهد کرد سخن تکراری خواهد بود که قبلاً از طریق مطبوعات ارگ اعلام شده است. آمدن غنی در پارلمان و برنامه‌های احتمالی‌یی که قرار است ایشان در پارلمان ارائه کند در صورتی مفید واقع می‌شود که به بحث گذاشته شود. در غیر آن، مجلس همیشه از نیروهای امنیتی حمایت کرده، اعضای آن لباس رزم پوشیده‌اند و به میدان‌های جنگ رفته‌اند.