در پی انتقادهای گستردهی مردم از گروه طالبان و کم توجهی شان به حقوق انسانی شهروندان افغانستان، طالبان «اعلامیهی طالبانی حقوق بشر» را منتشر کردند. کارشناسان مسایل حقوق بشر ضمن استقبال از این ابتکار انسانی طالبان، در مورد چند ماده از این اعلامیه اظهار نگرانی کردهاند. در مادهی یازدهم این اعلامیه آمده است: «هر انسان، فارغ از مذهب و نژاد و زبان و گرایشهای سیاسی خود، مکلف است که بو بدهد؛ چندان که گَندهگان عالم از بوی او بیهوش شوند.»
منتقدان بر این باوراند که ادبیات به کار برده شده در این بند اعلامیه خصلت تکلیفی دارد و میتواند مورد سوءاستفادهی کسانی قرار بگیرد که از درک نیات خجستهی طالبان در این زمینه عاجز اند. رجب الله بانان، یکی از فعالان حقوق بشر در کابل، در این باره گفت: «اگر طالبان مسئلهی بو دادن را به عنوان یک حق مطرح میکردند، ما با آن مشکلی نداشتیم. اما استفاده از زبان تکلیف در این اعلامیه نشان میدهد که دوستان طالب ما هنوز در سپهر اندیشههای مدرنِ مبتنی بر تحقق بویِ فردی وارد نشدهاند.»
در بند بیست و سوم اعلامیهی طالبانی حقوق بشر آمده: «حمله کردن بر مردم بیگناه و غیرنظامی واجب نیست و هر بشرِ طالب حق دارد، در صورتیکه خسته یا مریض باشد، بر مردم بیگناه حمله نکند.»
عدهیی از کارشناسان مسایل حقوق بشر این بند را نیز ناقص دانسته و معتقد اند که قایل شدن چنین حقی برای بشرهایِ طالب باعث سردرگمی شدید مردم خواهد شد. محجوبه عالمزی رییس کمیسیون حقوق بشر پارلمان، دور بعدی، در این باره گفت: «سابق در کوچهی ما طالبان زیاد حمله میکردند و هر دفعه یک چند نفر از این کراچیوانها و خرکارها را تلف میکردند. بعد از هر حمله تا یک ماه شکر خدا کوچهی ما از دست خرگادی و دستفروش و بوت پالیش آرام بود. حالی که طالب هم بچه ننه شده و روشنفکر بازی میکند، مَچُم ما این مردم به اصطلاح غیر نظامی را چه رقمی از کوچه گم کنیم؟»
