از حکومت چه بخواهیم؟
نگرانیهای امنیتی ما هر روز بیشتر میشود. با چشم خود میبینیم، با گوشت و استخوان خود حس میکنیم و با عقل خود درک میکنیم که ما را هزاره گفته میکُشند و اسیر میگیرند. این طرف آشکارا مسئولان حکومت وحدت ملی دارند در کنار تروریستان صف آرایی میکنند تا اینکه بیداد ما را بشنوند. این وضعیت هزارهها را در تنگنای بسیار جدی قرار داده است. این تنگنا ماندن در کنار دولت و رفتن از کنار دولت است. ماندن ما باعث قربانی شدن ما میشود و رفتن ما قربانی را بیشترتر خواهد کرد. با این وضعیت چه کار کنیم؟ همهی مان اعتراض کردیم، نقد کردیم و خودمان را ملامت کردیم؛ اما در مورد اینکه از دولت چه بخواهیم فکر نکردیم. برای اولین بار زمانش رسیده است که خواستهی واضح و روشن از دولت داشته باشیم و بخواهیم که جنرال مراد علی مراد باید وزیر دفاع شود. هیچ نگران این نباشد که دیگران چه واکنشی دارند، هر که با ما همراه شد، با افغانستان و آیندهاش یکجا شده است و هر که نشد، قوم گراتر از شما هست، پس نگران رفقای روشنفکر تان نباشید. دغدغه متهم شدن به قوم گرایی را نیز از سر بیرون کنید.
مراد هیچ چیز از هیچ مقام این وزارت کم ندارد. نه سواد، نه تجربه، نه شجاعت و نه تعهد؛ پس چرا وزیر دفاع نشود. شاگردش حالا لوی درستیز افغانستان است. معصوم استانکزی اگر میتواند به عنوان نامزد وزیر معرفی شود، مراد علی مراد چرا نمیتواند. هرکه به شایستگی و برابری و عدالت باور دارد، از وزیر شدن او دفاع خواهد کرد. و ایستادگی ما میتواند چنین چیزی را ممکن کند. مگر زور ما کم است؟ اگر زور ما کم میبود، عبدالله عبدالله و محقق در ریاست اجراییه نمیبود و دانش در کاخ ریاست جمهوری. وزیر کردن مراد فقط ایستادگی لازم دارد. از توافق دو شیخ شروع میکنیم، میرویم پیش رییس جمهور و رییس اجراییه. وکلا را میبینیم که رأی اعتماد بدهد به مراد. هر که به ما نه گفت، خواهیم دانست و هر که مشکل تراشی کرد، اجرش را خواهیم داد. چون در افغانستان همیشه زمانی فرا میرسد که قدرتمندترین فرد دوباره پیش ما زانو میزند که رأی در کارش است.
اگر حتا فکر میکنید من درست نمیگویم، حق تأسیس یک قول اردو را برای مناطق هزاره جات که داریم. بچههای ما در مبارزه با تروریستان از پکتیا تا غزنی و بدخشان و قندهار کشته میشوند، مالیه میپردازیم، قانون را رعایت میکنیم، شورش نمیکنیم، آیا درخواست تأسیس یک قول اردو برای مناطق هزاره جات خواستهی بزرگی است؟ این مردم و این مناطق برای زنده ماندن و با عزت ماندن نیاز به تأسیس یک قول اردو دارد و این خواستهها از حکومت بخواهیم و پای آن بایستیم.
این خواسته را جدی بگیریم و برای آن کار کنیم. اگر رییس جمهور ایستادگی نکرد یا رییس اجراییه، نسبت مان با حکومت را روشنتر خواهد کرد.
