سرنوشت، کالجیها چی شد؟
دولت افغانستان در این چند سال اخیر تعدادی زیادی از جوانان کشور را برای ادامه تحصیل به خارج از کشور اعزام داشته تا با ختم تحصیلات آنان وضعیت کشور دگرگون شود. این اقدام کار نیک و پسندیده است، اما نباید به بهانه اعزام دانشجویان نهادهای تحصیلات عالی کشور در داخل فراموش شود، اینرا نباید فراموش کرد که تحصیل در زبان مادری نسبت به زبان دوم خیلیها مفید و موثر است و این موضوع است که شاید بسیاری از دوستان با من موافق باشند. اما در این میان موضوع عدم مطالعه دولت افغانستان از چگونگی بورسیه تحصیلی و آینده آن،تعدادی از جوانان را که خود فارغ مکتب یا عملاً شامل دانشگاه در بخش کالج ( هدف دوره تحصیلی که قبل از لیسانس میباشد) اعزام کرده، براساس سیستم تحصیلی بسیاری کشورها دوره کالج معادل دوره لیسه افغانستان است. این عزیزان لیسه را در افغانستان خوانده و دوباره برای دوره لیسه اعزام شده اند که نمونه بارز آن قزاقستان میباشد.
این عزیزان با آنکه اشتباه اول از خودشان نیز میباشد و تنها به شوق خارج رفتن بدون مطالعه فورم بورسیه را اخذ و رضایت به آمدن کردند و دولت هم با دادن اطلاعات گنگ زمینه تصمیمگیری را برای اینها مبهم ساخته بود.
حالا یک گروه از این عزیزان فارغ التحصيل شده و دوباره به کشور بازگشته اند اما به عنوان چی؟ معلوم نیست.
باید دولت افغانستان دست از ادامه اعزام این چنینی جوانان برداشته و در زمینه ادامه تحصیل این عزیزان نیز توجه جدی نمایند.
