بخش زنان سازمان ملل متحد میگوید که زنان و دختران مهاجر که مجبور به بازگشت به افغانستان میشوند، مانند همه زنان و دختران این کشور با خطرات فزاینده فقر، ازدواج زودهنگام، خشونت، استثمار و محدودیتها در حقوق و آزادیهای خود روبرو هستند.
این نهاد و آژانس بینالمللی امدادرسان «کییر» (CARE) در یک بیانیهی مشترک گفته که زنان و دختران بازگشتکننده، برای بازسازی زندگی خود در جوامعی که از قبل تحت فشارهای شدید اقتصادی و زیستمحیطی بودهاند، نیاز مبرم به کمکهای بشردوستانه فوری و حمایت پایدار دارند.
به نقل از این بیانیه، از سپتامبر ۲۰۲۳ به اینطرف بیش از ۲.۴۳ میلیون نفر بدون مدرک از ایران و پاکستان بازگشتهاند. سازمان بینالمللی مهاجرت در تازهترین گزارش خود شمار بازگشتکنندگان را بیش از چهار میلیون نفر گفته است. بازگشت اکثر این افراد اجباری بوده است.
در بیانیه بخش زنان سازمان ملل و نهاد «کییر» آمده است که زنان و دختران یک سوم از بازگشتکنندگان از ایران و حدود نیمی از کل بازگشتکنندگان از پاکستان را تشکیل میدهند.
در این بیانیه آمده است که بسیاری از این زنان به کشوری بازمیگردند که هرگز در آن زندگی نکردهاند و با وضعیت بدون خانه، بدون درآمد و بدون دسترسی به آموزش یا مراقبتهای مواجه میشوند.
این دو نهاد گفتهاند: «زنان و دختران بازگشته، مانند همه زنان و دختران در افغانستان، با خطرات فزاینده فقر، ازدواج زودهنگام، خشونت، استثمار و محدودیتهای بیسابقه در حقوق، حرکت و آزادیهای خود روبرو هستند.»
سوزان فرگوسن، نماینده ویژه زنان سازمان ملل متحد در افغانستان، گفته است: «زنان و دختران آسیبپذیر که بدون هیچچیز به جوامعی که از قبل به نقطه شکست رسیدهاند، میرسند، آنان را در معرض خطر بیشتری قرار میدهند.»
او گفته است که برای حمایت اختصاصی از زنان بازگشتکننده، به بودجه بیشتری نیاز است.
براساس گزارش جدید بخش زنان سازمان ملل و نهاد «کییر»، سرپناه امن و مقرون به صرفه، معیشت و آموزش دختران مواردی هستند که زنان اغلب به عنوان نیازهای فوری شان یاد میکنند.
در همین حال کاهش شدید بودجه کمکرسانی، ظرفیت سازمانهای بشردوستانه را برای پاسخگویی به نیازها را به شدت تضعیف کرده است.
گراهام دیویسون، مدیر «کییر» در افغانستان، گفته است: «ما به شدت به حمایت برای ارائه خدمات اولیه، فضاهای امن و حفاظت از زنان و دختران بازگشته نیاز داریم.»
به گفتهی او، زنان و دختران با پریشانی، سردرگم و ناامیدی به افغانستان بر میگردند.
سازمان ملل گفته است که افغانستان در حال حاضر با یکی از شدیدترین بحرانهای بشردوستانه جهان روبرو است که ناشی از دههها درگیری، فقر و بلایای طبیعی است.
به گفتهی این سازمان، موج اخیر بازگشتها، جوامع شکننده را تهدید میکند که حتی بیشتر به بحران سوق دهند.
بخش زنان سازمان ملل و نهاد «کییر» گفتهاند: «ما از جامعه بینالمللی میخواهیم که اکنون اقدام کند – از حقوق زنان و دختران افغان محافظت کند و روی زنان امدادرسان که خستگیناپذیر در خطوط مقدم برای حمایت از آنها تلاش میکنند، سرمایهگذاری کند.»
