چه دوشنبهی خوبی، چه خبر خوشی!
از کشوری که همیشه خبرهای تلخ و تکاندهنده میآید، از سرزمینی که هر روز خبر از خون و جنایت به گوش میرسد و هر روز کس یا کسانی جان شیرینشان را به تلخی و تندی در میبازند، بالاخره یک خبر خوش هم رسید. خبری خوشتر از همهی خوشیهای جهان. 19 اسیر بیگناه سرانجام آزاد شدند. نوزده خانوادهی بیپناه سرانجام به پناهگاهشان رسیدند. امروز چه کودکانی که شادمانی را یکسره در آغوش میگیرند و چه مادران، خواهران و همسرانی که عزیزانشان را بعد از ماهها اسارت در چارچوبهی در میبینند. اشک شوق، فریادهای شورانگیز در لحظهی دیدار و قلبهایی که از شادی نه با اکسیجن که با عشق و شادمانی به گردش درآمدهاند و…
آزادی مبارک، شادمانی پایدار!
به امید آزادی آنانی که هنوز در بند کوردلان جاهل اسیرند.
