در پیوند به قتل عام ننگرهاریان عزیز…
هویتسازی و شخصیتتراشی برای طالبان، مرحلهای از سیاست تضرع است. همه میگویند که جنایت هولناک قتل عام تاریخ 18 آپریل 2015 در شهر جلالآباد را داعش انجام داده است. هرکه انجام داده است، دشمن ماست. اما نباید فراموش کرد که همین شاخهی کابل بانک را در همین شهر جلالآباد، دقیقا با همین توجیه زشت و پلید، چند سال قبل طالبان مورد هجوم انتحاری قرار داده و مردم بیدفاع ننگرهار را به رگبار بستند. حالا به خاطر شستوشوی اذهان و هویتتراشی برای طالب، شماری برخاسته از روی جبن، غفلت یا دسیسه میگویند که این کار طالب نیست. مگر تفاوت میان جنایت دیروز با آنچه طالبان دقیقا در همین نقطه انجام داده بودند چیست؟ چرا باید به این سادگی دشمن خود را فراموش کنیم. یک موجود بیهویت و بیتعریف در کالبد انسان که نه نشانی دارد و نه نام، با گذاشتن تفنگ در کنار خود و پخش یک تصویر گفته است، من «داعشم» و طالبی که هنوز خون ملت افغان از جبین و دستانش میچکد، گفته است، «اینبار ما نیستیم». دسیسهگران سیاست تضرع نیز گفتهاند، «دیدید- طالبان نیستند». پس بیایید جلاد اول را برادر بخوانیم. انتهای سقوط منطق همین را گویند. هوشیار باید بود.
