کبیر دریاوش
اعضای شبکهی «فعالان جوان برای اصلاح و تغییر» با برگزاری نشست خبریای زیر عنوان «رهبران حکومت وحشت ملی؛ عاملین کشتار سربازان ارتش ملی» سیاستهای حکومت وحدت ملی را نادرست خواندند و نسبت به اوضاع جاری در کشور ابراز نگرانی کردند.
تشدید ناامنیها، کشتار و سربریدن بیرحمانۀ سربازان ارتش ملی در بدخشان، در محاصره قرارداشتن پولیس سرحدی کشور از چندین روز بدینسو در ولایت کنر و سایر ناامنیها که همهروزه از مردم افغانستان قربانی میگیرند، از مواردی اند که اعضای این شبکه را به انتقاد از رهبران حکومت وحدت ملی واداشتهاند.
این شبکه با نشر اعلامیهای نوشته است که رهبران حکومت وحدت ملی نسبت به ناامنیهای اخیر بیتوجهی کردهاند و دو تیم تشکیلدهندهی این حکومت همهروزه مردم و سربازان ارتش را قربانی اختلافها و قدرتطلبیهای خود میسازند.
در خبرنامهی این شبکه همچنان آمده که بخشی از جنایتهای انجامشده در بدخشان به دلیل کمتوجهی حکومت به نیروهای امنیتی کشور و همچنان تنشهای قدرتطلبانه و انحصارگرایانهی رهبران حکومت وحدت ملی ناشی میشود که به جای تدوین برنامهای برای تأمین امنیت و تجهیز قوتهای امنیتی، در پی تصاحب کرسی قدرت در کشور هستند.
احسانالله حکمت، رییس دبیرخانهی این شبکه گفت: شاید عبارت «حکومت وحشت ملی» به جای «وحدت ملی» سوالبرانگیز باشد؛ اما اوضاع جاری، مانند حادثهی اخیری که در بدخشان رخ داد، نشان میدهند که با روی کار آمدن این حکومت، تنها بر میزان وحشت مردم اضافه شده است. به همین دلیل، به جای کلمهی وحدت، وحشت را برای حکومت فعلی انتخاب کردیم.
حکمت افزود، شهادت 51 سرباز اردوی ملی در بدخشان، معلول بیکفایتی مسؤلان نهادهای امنیتی، بهویژه عنایتالله نظری سرپرست وزارت دفاع ملی، شیرمحمد کریمی رییس ستاد ارتش، فرمانده پولیس بدخشان، زلمی ویسا فرمانده ارتش در شمال، سرپرست ولایت بدخشان و سایر جنرالان میباشد که باید از وظایفشان سبکدوش و به پنجهی قانون سپرده شوند. او گفت، بیکفایتی حکومت وحدت ملی به اندازهایست که بستگان شهیدان ارتش شهیدانشان را با هزینهی شخصی به کابل انتقال میدهند و بدتر از آن این است که حکومت، قهرمانان گمنام ارتش ملی افغانستان را با بیحرمتی تمام در حالی به خانوادههایشان تسلیم داده که حتا سرهای بریدهشده و تنهای بیسر این شهیدان بدون تشخیص و برگزاری مراسم رسمی تدفین شدهاند. او افزود، اگر وضعیت به همین منوال ادامه یابد و عاملان این قضیه محاکمه نشوند، پس از این مردم به فرزندانشان اجازه نخواهند داد تا به صفوف اردوی ملی بپیوندند.
آقای حکمت همچنان افزود که شبکهی فعالان جوان نه تنها به بیکفایتی حکومت اعتراض میکند، بلکه از دولت تقاضا دارد تا دلیل وقوع چنین رویدادها را نیز توضیح دهد. او گفت، بهانهای که تا هنوز از سوی حکومت مطرح شده، فقر امکانات بوده است؛ اما چگونه میتواند کمکهایی را که جامعهی جهانی در طول 13 سال اخیر به افغانستان کرده، انکار کند. او افزود، حتا اگر دلیل وقوع این حادثه نبود امکانات هم بوده باشد، جامعهی جهانی چگونه میتواند با حکومتی همکاری کند که تا کنون وزیر دفاع ندارد.
میثم احسانی، همکار پلان و پالیسی این شبکه گفت: عبدالله و غنی به عنوان رهبران حکومت وحدت ملی افغانستان نه در پی تأمین ثبات و منافع ملی در کشور، بلکه درگیر زدوبندهای سیاسی و درونتیمی برای تقسیم قدرت اند که با توجه به این وضعیت، همگام با شکلگیری حکومت وحدت ملی در افغانستان، ناامنیها در کشور به صورت فاجعهآمیزی گسترش یافتند. او مسئولان امنیتی و جنرالان افغانستان را بیکفایت و عادتکرده به خورد و خواب دانست و گفت، حکومت وحدت ملی که به دلیل منازعه بر سر قدرت تا هنوز وزیر دفاع و رییس ستاد ارتش ملی کشور را معرفی نتوانسته، باید در قبال ناامنیها و بیثباتیهای موجود در کشور به مردم پاسخگو باشد.
آقای احسانی افزود که اگر چنین رویدادهایی در کشورهای دیگر به وقوع بپیوندند، مسئولان آن سکوت نمیکنند؛ اما در افغانستان با آنکه از محاصرهشدن پولیس سرحدی در ولایت کنر توسط طالبان بیش از یک هفته میگذرد و بیش از یک هفته از حادثهی بدخشان گذشته است، آقای غنی تا هنوز با خانوادههای این شهدا ابراز همدردی نکرده است. او گفت که رییس جمهور غنی به عنوان فرمانده اعلای قوای مسلح کشور از دشمنان مردم افغانستان معذرت میخواهد؛ در حالی که آنها نیروهای امنیتی ما را سر میبرند.
آقای احسانی گفت، ما نمیتوانیم سکوت مرگبار رییس جمهور را در قبال گسترش ناامنیها تحمل کنیم. در صورتی که این وضعیت ادامه یابد، بهتر آن است که رهبران حکومت وحدت ملی عاجزانه از مردم افغانستان معذرت خواسته و از قدرت کنار بروند.

به نام خدا
سلام علیکم
دولت خودش ن کنار می رود و نه اصلاحی انجام خواهد داد عذر خواهی اش هم به درد ما نمی خورد
جوانان افغانستان باید دولت را کنار زده و حکومتی جدید تشکیل دهند
اگر جوانان بسیج شوند از دولت وحشت ملی و طالبان و ناتو(سربازان اشغالگر ) چیزی باقی نخواهد ماند.