کعبه محفوظ است
این کابل است که میسوزد
قبلهی مسلمانها زیر هیچ نوع تهدید نیست. میبایست که از شورای علما خواسته میشد حمایت خویش را از مدافعان افغانستان و نگهبانان درفش ملی ما اعلام میداشتند. نیاز بود از مولوی صاحبان خواسته میشد که در تحکیم قانونیت و عدالت بکوشند. ضرور بود از مولویها تقاضا میشد که در برابر ظلمی که در برابر مسلمان زیر نام مسلمان صورت میگیرد، فتوا صادر کنند. فریضهی ملی و انسانی بود و هست که از علما خواسته میشد، سکوت خویش در برابر طالب و پاکستان شکسته و آن را از روی آیات قرآن و احادیث نبوی محکوم کرده و مردود بشمارند. اما افسوس به آنها گفته شد که کعبه در خطر است. یک جعل بزرگ. این کابل است که میسوزد. کعبه محفوظ است و محفوظ خواهد بود. این افغانستان است که نیاز به مرحم دارد. وسیلهسازی شورای علما و تقلیل آنها به یک نهاد بلی و نخیرگوی، مطابق به میل چند نفر، تکرار داستان است. شورای علما تنها صلاحیت اخلاقی دارد و «بلی» و «نخیر» آنها الزامیت حقوقی ندارد. همان پاکستانی که بدون کمک سعودی فلج خواهد شد، مبنای تصمیمش را رای پارلمان قرار داد. به آنهایی که که نگرش ژرف دارند، باید گفت که کابل در خطر است. قانون در خطر است. اینجا دموکراسی در خطر است و اسیران ما در زیر تیغ جانیان مسلماننما در خطرند. با اینهمه، جعل یک جعل دیگر به نام «خطر» نیاز نداریم.
تبصره: در پیوند به جلسهی ارگ با مولوی صاحبان
