وقتی سرِ یک سربازان میهن را میبُرند!
زمانی نوشته بودم: «زبونترین رهبران آنانی هستند که شهروندان بیگناه قربانی اشتباهات سیاسیشان گردند». آن سری که برای میهن برافراشته شده، توسط دستان خونآلود رهبرانِ فرورفته در ذلت بریده میشود، نه جانیان داعشی و طالبی!
رهبران به فکر منافع گروهی خود هستند و در دهلیزهای قدرت چنهبازی میکنند. وقتی سر یک سرباز را با این وحشت در برابر دوربینها میبُرند و تصاویرش را در رسانهها میگذارند، چه باقی میماند؟ دولت؟ ملت؟ شهروند؟
نه، اینجا کشتارگاه انسانیت میشود و شما نظارهگر ژنوساید (نسلکشی) خواهید بود!
