شهریار فرهمند
دادستانی کل اعلام کرده که پروندههای 48 تن از عاملان قتل فرخنده را دریافت کرده و برای بررسی و تحقیق آن، هیأت ویژهای موظف کرده است. در این میان، 19 تن از مأموران پولیس نیز شامل اند که در قضیهی قتل فرخنده مقصر شناخته شدهاند. سخنگوی دادستانی کل گفته است که سربازان پولیس به بخش دادستانی نظامی دادستانی کل فرستاده شده و پروندههای 27 تن از افراد ملکی این پرونده نیز توسط دادستانی امنیت داخلی و خارجی این نهاد بررسی میشود.
قتل فجیع فرخنده، لکهی ننگی بر جبین تاریخ افغانستان است. این رویداد سهمگین، تکان شدیدی بر پیکر جامعهی افغانستان وارد کرد. فرخنده با مرگ خود، دکانهای دینفروشی و رمالهای جادوگری که در زیر پوست جامعه با استفاده از نام دین و معتقدات مذهبی مردم جاری بود را برملا ساخت. او نشان داد که عدهای فریبکار و دغلباز با استفاده از نام دین و معتقدات مذهبی، مردم را به چه جنایتیهایی که وانمیدارند. این رویداد یک واقعیت پوشیده و جدی را آشکار ساخت؛ اینکه امنیت جانی مردم، خصوصا برای زنان و اقلیتهای مذهبی، بهشدت شکننده و متزلزل است. تنها با یک برچسب و اتهام هرچند دروغ و با هورای یک ملا در میان مردم، رویداد قتل میتواند بر هرکس دیگری در این جامعه تکرار شود. احساسات کور مردم و استفادهی خودسرانه از فتوا و ارزشهای دینی، میتواند هرکس، خصوصا اقلیتهای مذهبی و زنان را تکفیر کرده یا رویداد فرخنده را بر آنها تکرار کند.
وقوع این رویداد روان میلیونها انسان در داخل و خارج از کشور را تخریش کرد و زخمی را بر پیکر تاریخ و مردم افغانستان ایجاد کرد که هرگز التیام نمییابد. مردم افغانستان این رویداد را هرگز فراموش نمیکنند و عاملان این جنایت را هیچگاه نخواهند بخشید. دولت اگر در محاکمهی عاملان این رویداد سریع و جدی عمل نکند، مردم افغانستان هیچگاه به دولت و نهادهای عدلی و قضایی اعتماد نخواهند کرد.
دادستانی کل باید با عاملان قتل فرخنده با جدیت و قاطعیت برخورد کند. جرایم متهمان این جنایت آشکار است. این افراد با سنگ و چوب، بیهیچ جرمی به جان فرخنده افتادند. در میان مردم بیعزتش ساختند و به شکل فجیعی او را کشتند و جسدش را در آتش سوزاندند. این رویداد فوقالعاده مهلک و فجیع بود.
جنایت قتل فرخنده کمتر از جنایت پغمان نبود و انتظار میرود که نهادهای عدلی و قضایی با این رویداد نیز مثل رویداد پغمان سریع و جدی برخورد کنند.
برخورد سریع و جدی نهادهای عدلی و قضایی در پروندهی جنایت پغمان تا حدودی اعتماد از دست رفتهی مردم افغانستان به این نهادها را دوباره احیا کرد. اکنون پروندهی فرخنده نیز آزمون بزرگی برای نهادهای عدلی و قضایی به شمار میرود.
در گذشته به دلیل فساد گستردهی اداری در نهادهای عدلی و قضایی، اعتماد مردم به این نهادها از بین رفته بود. مردم افغانستان بسیار اندک در امور قضاییشان از قضاوت این نهادها راضی بودهاند. به همین دلیل، اکنون نیز نسبت به صداقت و قاطعیت این نهادها در بررسی پروندهی عاملان قتل فرخنده با تردید نگاه میکنند. هرچند که نهادهای عدلی و قضایی در دو مورد (بحران کابل بانک و عاملان جنایت پغمان) با جدیت عمل کردند؛ اما با آنهم هنوز اعتماد مردم افغانستان به این نهادها پخته و محکم نگردیده است. مردم انتظار دارند، تمامی کسانی که در قتل فرخنده دست داشتند، محاکمه شوند. سربازان پولیسی که در این رویداد غفلت کردند و اجازه دادند تا این فاجعه خلق شود و مردان غیرنظامیای که بیهیچ تأملی به پیکر نیمجان فرخنده لگد و چوب زدند و آن را در آتش سوزاندند، باید محاکمه شوند.
