فرق جامعهی مدنی با دیگران این است که هیچگاه جامعهی مدنی از تهدید کار نمیگیرد خواهان عدالت است و روا دار است و به حق ازادی بیان احترام میگذارد. فرخنده که توسط جاهلان کشته شد، برای تأمین عدالت صدا سر دادند. آقای ایازی را مردم حق اقامهی نماز جنازه ندادند، ولی او خونسردی را حفظ نکرد و برای اعادهی حیثیت خودش، هممسلکان خود را به جاده کشاند و از جامعهی مدنی انتقاد کردند و تهدید به نابودی کردند. ایکاش روحانیون پیشتر از جامعهی مدنی، کشتن بی رحمانهی یک زن را محکوم میکردند تا اینکه برای ترس از موقفشان، اکنون اعتراض کردهاند. آنها باید بدانند، رکن اساسی نظام دموکراتیک، جامعهی مدنی است؛ برای تأمین و دفاع از حقوق بشر، آزادی بیان و عقیدهی کثریتگرایی و خردورزی. لذا بودن جامعهی مدنی حتمی است. اول باید آنها نظام دموکراتیک را نابود کنند، بعد به جان جامعهی مدنی دندان تیز کنند.
Yunus Akhtar
با دیگران به اشتراک بگذارید
بدون دیدگاه
بدون دیدگاه
