اگر افغانستان ذرهبین در دست بگیرد و تمام پنج قاره را جستوجو کند، دوست مطمئنتر و امتحانشدهتر از هندوستان نمییابد. حدود صد و ده سال پیش لیسهی حبیبیه را هندیها ساختند. بخش مهم فرهنگ ما را- چون موسیقی- هندیها شکل دادند. امروز مهمترین کمکدهنده به بازسازی افغانستان میباشد. همین لیسهی حبیبیه را که طی جنگهای داخلی تنها چند ستونش باقی مانده بود، بار دیگر هندیها بازسازی کردند.
کشورها بیدلیل با هم دوستی و دشمنی نمیکنند. برای دوستی، آنهم استراتژیک، باید منافع کاملاً مشخص و بزرگ وجود داشته باشند.
امید است که رهبران حکومت تازه اهمیت روابط دوستانه با هندوستان را درک کنند و زردی طلا و زرورق را اشتباه نکنند.
