به نظر من، این نامزدهایی که میخواهند وزیر شوند؛ اما تابعیت دوگانه دارند، بهتر است از خیر وزارت بگذرند. وزارت چیز خوبی است؛ اما برای آدمهای دو پاسپورتی جنجالش هم زیاد است. فرض کنید شما افغانی هستید که تابعیت روسیه را هم دارید. حالا ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کار شدهاند که شما مثلا وزیر داخلهی کشور شوید. وزیر میشوید و کارتان را در این وزارت شروع میکنید. یکی دو ماه که میگذرد، رییس جمهور به شما زنگ میزند و از شما میپرسد که آماده هستید یا آماده نیستید. حیران میمانید چه بگویید. میگویید که تقریبا 80 درصد آمادهاید؛ اما کمی زمان نیاز دارید تا آن 20 درصد باقی مانده را هم سر و سامان بدهید. یک هفته مهلت میگیرید. یک هفته بعد باز رییس جمهور زنگ میزند.
رییس جمهور: جناب وزیر، مسئله حل شد؟ آماده هستید؟
وزیر داخله: عرض کنم که چیز است، یک کمی تعداد این برادران زیاد نیست؟ جا نداریم. هشت هزار نفر واقعا خیلی زیاد است. نمیشود اول صد نفر بفرستید، بعد همینطور کم کم به هشت هزار برسیم؟
رییس جمهور: آقای وزیر، به نظر شما پیدا کردن جا برای هشت هزار نفر سختتر است یا برای صدهزار نفر؟
وزیر داخله: رییس صاحب، متوجه منظور اصلیتان نشدم؛ اما این قدر میدانم که طبعا پیدا کردن جا برای هشت هزار نفر آسانتر است.
رییس جمهور: منظورم این است که وقتی که بیش از صدهزار سرباز امریکایی به آنجا آمدند، شما هیچ نگفتید که جا نداریم.
وزیر داخله: ببینید ولادیمیر…
رییس جمهور: من رفیق شخصی شما نیستم آقای وزیر. مرا با اسم کوچکم خطاب نکنید.
وزیر داخله: معذرت میخواهم آقای پوتین. کشور من یعنی روسیه، یکبار در گذشته به کشور من یعنی افغانستان تجاوز کرده و به همین خاطر مردم با ما یعنی شما یعنی آنها حساسیت دارند. حالا هم که هشت هزار روس یکجایی به کابل بیایند، همه از من خواهند پرسید که اینها در اینجا چه کار میکنند.
رییس جمهور: پس شما فکر میکنید که حضور کمکی ما در افغانستان در دههی هشتاد میلادی تجاوز بوده، ها؟
وزیر داخله: نه نه، جناب پوتین، سوء تفاهم نشود. مردم اینطور میگویند، من نمیگویم.
رییس جمهور: من میخواهم در این مورد بهصورت حضوری به من گزارش بدهی. روز جمعه بیا به مسکو که ببینم مشکل تو چیست.
